บทที่ 896 พี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่เจอกัน

หนานซ่งขยับตัว พยายามไล่ไปให้ทันท่ามกลางสายฝน แต่ถูกร่างหนึ่งขวางไว้

ในเวลาเดียวกัน ยวี่จิ้นเหวินก็กอดเธอจากด้านหลัง

รถแล่นออกไปและหายไปท่ามกลางสายฝน

หนานซ่งมองไปที่ทิศทางที่รถกำลังออกไป หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสน เธอเงยหน้าขึ้นมอง เหยียนยวนที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ ลำคอของเธอพูดติดขัด "นั่น...พี่สะใภ้ใหญ่ เธออยู่ที่นี่ ."

เหยียนยวนกางร่มให้หนานซ่ง และมองไปยังทิศทางรถที่กำลังขับออกไป ม่านตาสีเทาอ่อนเหมือนมีความลับ

จนกระทั่งเงารถผสานเข้ากับจราจรบนถนนและหายไปท่ามกลางสายฝนและหมอกหนาทึบตอนที่เขาหันศีรษะมา

เหยียนยวนมองไปที่ หนานซ่งจากนั้นเงยหน้าขึ้นมอง ยวี่จิ้นเหวินและกล่าวว่า "เข้าไปข้างในก่อนแล้วค่อยคุยกัน

หนานซ่งเดินไปที่โต๊ะอาหารที่เหยียนซีเคยนั่งและมองไปโต๊ะที่เต็มไปด้วยจานที่แทบไม่มีใครแตะต้อง อดสงสัยไม่ได้

คนที่มาเมื่อกี้เป็นพี่สะใภ้จริงๆหรอ?

เหยียนซีก็เหมือนลั่วจวินหังชอบอาหารจีนมาก พ่อครัวชาวจีนรับการว่าจ้างเป็นพิเศษเพื่อไปทำอาหารที่นั่น พี่สะใภ้ชอบทานอาหารของเธอ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร เธอชอบมันหมด พี่สะใภ้ทำอาหารเก่ง แต่เก่งในการทำอาหารตะวันตก สมัยก่อนทุกครั้นที่พวกเขาอยู่ที่นั่นและมีงานสังสรรค์ในครอบครัว มันจะมีการผสมผสานระหว่างอาหารจีนและอาหารตะวันตก

แม้ว่าพี่สะใภ้จะเกิดในตระกูลที่ร่ำรวยแต่เธอไม่ชอบฟุ่มเฟือย การกินทิ้งกินขว้างไม่ใช่นิสัยเธอ

แต่ร่างที่เพิ่งจากไปเป็นพี่สะใภ้ใหญ่เธอชัดๆ เธอจำได้ไม่ผิดแน่!

“คุณไม่ควรไล่ตามไปแบบนั้น”

เหยียนยวนพูดขึ้นทันที และมองไปทางหนานซ่งและยวี่จิ้นเหวิน เขาพูดอย่างใจเย็น: "มันอันตรายเกินไปที่จะรีบออกไปแบบนั้นโดยไม่คิดถึงความปลอดภัย"

เขาพูดอย่างมีความหมายว่า "เหยียนซี ปัจจุบันอาจไม่ใช่ เหยียนซี คนก่อน"

พูดได้คำเดียวว่าหัวใจของหนานซ่ง จมลง

เรื่องที่เหยียนซี ไปที่ร้านสือเว่ย หนานซ่งได้บอกกับพี่ใหญ่ของเธอ

หลังจากที่ลั่วจวินหังได้ยิน เขาก็พูดว่า "พี่รู้" เขารู้ว่าเธอมา แต่เขาไม่ได้ที่จะพบเธอในทันที

หนานซ่งรู้เสมอว่าทัศนคติของพี่ใหญ่และเหยียนยวนที่มีต่อพี่สะใภ้นั้นค่อนข้างแปลก และไม่ได้ตื่นเต้นเท่าที่เธอมอง

ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ว่าพี่สะใภ้จะเริ่มปรากฏตัว เพียงแค่รอ

หลังจากที่ เหยียนซีปรากฏตัว เขาก็หายตัวไปในเมืองหนานทันทีโดยไม่มีเสียง

*

ภาพยนตร์เรื่อง "พั่วเจี่ยน (ออกจากรังไหม) " เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศ

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในนักแสดงนำ หนานซ่งให้เวลากับกิจกรรมส่งเสริมการขายของทีมงานแต่เธอไม่ได้เข้าร่วมในโรดโชว์ ประการแรกเธอไม่มีเวลาและประการที่สองผู้กำกับหูจิ่งเฉินกล่าวว่าการรักษาความลึกลับจะสอดคล้องกับตัวละครมากขึ้น

ทางบริษัทหนานมีเดียได้รับงานการสัมภาษณ์ให้เธองานหนึ่ง เป็นรายการให้สัมภาษณ์คุณภาพสูงที่ก่อตั้งโดยเหอซู่ในฐานะโปรดิวเซอร์และพิธีกร หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินได้รับเชิญให้เข้าร่วมในฐานะแขกสามีและภรรยา

เหอซู่เคยสัมภาษณ์หนานซ่งมาก่อน และทำให้หนานซ่งประทับใจ เธอยังเป็นเพื่อนเก่าของยวี่จิ้นเหวิน หลังจากที่สองสามีภรรยาปรึกษาหารือกันแล้ว พวกเขาก็ไม่ลังเลยินดีที่จะเข้าร่วม . .

ตอนที่เจอกันที่ห้องแต่งตัว เหอซู่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ตอนที่ให้สัมภาษณ์คุณครั้งล่าสุด ฉันรู้สึกได้ว่าโชคชะตาระหว่างคุณสองคนนั้นยังไม่แตกกันง่ายๆ และนั่นเป็นเรื่องจริง งานแต่งจัดขึ้นเมื่อไหร่ อยากลืมเชิญฉันไปดื่มเหล้าแต่งงานด้วย”

หนานซ่งและ ยวี่จิ้นเหวินมองหน้ากันและพูดด้วยรอยยิ้ม "เร็ว ๆ นี้"

ก่อนหน้านั้นที่เมืองเป่ยพวกเขาได้พบประธานอานและคุณนายอานจาก บริษัทจิ่วอาน เมื่อสองสามวันก่อน เมื่อเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน คุณนายอานก็ยิ้มและพูดว่า "ตอนที่ฉันเห็นพวกคุณที่ที่สนามแข่งม้า ฉันคิดว่าไม่ช้าก็เร็ว เธอสองคนต้องได้แต่งงานกันใหม่” แน่

บทสัมภาษณ์ของเหอซู่ค่อนข้างเป็นกลาง แม้ว่านี่จะเป็นการสัมภาษณ์คู่ แต่หลักๆ แล้วเป็นการโปรโมทหนังและเปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังของหนัง งานแกะสลักหยกและวัสดุจริงที่ใช้ในภาพยนตร์เรื่อง "พั่วเจี่ยน (ออกจากรังไหม) " " ล้วนนำมาขจากบริษัทยวี่จิวเวลรี่ดังนั้นพวกเขาจึงไปที่พิพิธภัณฑ์จิงเหวิน ที่เมืองเป่ยเพื่อเยี่ยมชมงานแกะสลักหยกและดูกระบวนการฟื้นฟูวัตถุโบราณโดยผู้เชี่ยวชาญการแกะสลักหยกอธิบายโดยยวี่จิ้นเหวิน

หนานซ่งแกะสลักหยกร่วมกับหนานซานไฉเป็นของสำคัญชิ้นหนึ่ง และเป็นเรื่องยากมากที่หนานซ่งและปรมาจารย์หยกจะร่วมมือกัน เหอซู่ยืนดูอย่างตื่นเต้น .