บทที่ 910 พี่ใหญ่เกลียดของปลอม

เมื่อฟังการสนทนาระหว่าง ลั่วจวินหังและเหยียนซี หนานซ่งและใบหน้าของคนอื่น ๆ ก็มืดลง

หัวใจยังจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง

รู้สึกเจ็บปวดใจแทนพี่ใหญ่

พวกเขาทั้งหมดรู้ดีว่าการจากไปของพี่สะใภ้ใหญ่สร้างความเสียใจเสียหายกับพี่ใหญ่มากแค่ไหน และรู้ว่าพี่ใหญ่ผ่านมันมาได้อย่างไรด้วยตัวคนเดียวตลอดหลายปีที่ผ่านมา การปรากฏตัวอีกครั้งของ เหยียนซี ก็นำความหวังมาสู่พี่ใหญ่ ตามมาด้วยความผิดหวังไม่รู้จบ . พวกเขาแค่คิดว่าพี่สะใภ้ใหญ่แค่สูญเสียความทรงจำ แต่พวกเขาไม่เคยคิดว่า เหยียนซี นี้จะเป็นของปลอม!

หยวนหยวน...

เมื่อเหยียนซีตัวปลอมพูดชื่อออกจากปาก ทำให้ ลั่วอินก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง

ที่โรงพยาบาลจิตเวชในเมืองกั่งในวันนั้น ซูต๋าเหม่ยถือหมอนสองใบ หมอนหนึ่งชื่อ "หยวนหยวน" และอีกใบหนึ่ง "นานนาน" นานนานเป็นชื่อเล่นของซ่งซี เป็นไปได้ไหมว่า... เขาเป็นลูกของซูต๋าเหม่ย!

แล้วเธอจะมีใบหน้าเหมือนกับ เหยียนซี ได้อย่างไร?

หนานซ่งคิดขึ้นมาได้ทันที ในตอนแรก ยวี่จิ้นเหวินก็ได้รับการออกแบบโดยเซียวเอินให้ตายปลอม ศพที่นอนอยู่ในห้องเก็บศพถูกแทนที่โดยเซียวเอิน ยวี่จิ้นเหวินตัวจริงถูกเขาเอาไป หนานหนิงซงช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ไม่เช่นนั้น ยวี่จิ้นเหวินอาจตายหรือกลายเป็นคนของ เซียวเอิน และกลายเป็นหุ่นเชิด

เธอกำหมอนแน่นเพียงเพื่อจะรู้สึกเย็นในปากของเธอ

วิธีการที่บ้าและน่ารังเกียจของ เซียวเอิน เธอรู้ว่าเขามีห้องทดลองและกระตือรือร้นที่จะทำการทดลองทุกประเภท ตอนแรกเขาทดลองกับสัตว์และต่อมาเขาก็ทำการทดลองกับคน โดยไม่มีอารมณ์ความรู้สึกต่อความเป็นมนุษย์เลย

แม้แต่ลั่วอินก็กลายเป็นเป้าหมายของการทดลองของเขา และพี่น้องก็เป็นผลงานของ "การทดลอง" ของเขา

ถ้าไม่ใช่เพราะลั่วอินหนีออกมาจากเมืองตงเจิ้นได้ และใช้เวลาหลายปีด้วยความอุตสาหพยายามตามหาพี่น้องของเขาทั้งหมด กล่อมครอบครัวทั้งห้าอย่างแข็งขัน เขายังไม่รู้ว่าเซียวเอินจะทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นกับพวกเขาและตามพวกเขามาตลอด

ตอนนี้เขาถึงกับปลอมพี่สะใภ้ใหญ่ และต้องการให้เธอเข้ามาในบ้านของพวกเขา! เซียวเอินนั้นไร้มนุษยธรรมและบ้าไปแล้ว

หนานซ่งเพียงรู้สึกว่าหัวใจของเขาพุ่งไปที่หัวของเขาและดวงตาของเขาเป็นสีแดง

ยวี่จิ้นเหวินอยู่ข้าง ๆ ให้ความสนใจกับสถานการณ์ของเธอเมื่อเห็นว่าดวงตาของเธอแดงและริมฝีปากของเธอถูกปิดแน่นเธอรู้ว่าในขณะนี้เธอโกรธจนใกล้จะระเบิด เขาจับไหล่ของเธอให้สงบ เธอก้มลงและปากอุ่น ๆ ของเขาก็จูบหน้าผากเธอเบา ๆ เพื่อปลอบโยนเธอ

อันที่จริง เขารู้แล้วว่าเหยียนซีเป็นตัวปลอม

เหยียนซี ปรากฏตัวอย่างชัดเจน แต่ทั้ง ลั่วจวินหังและเหยียนยวนก็ดูมีความสุขเพียงเล็กน้อยบนใบหน้าของพวกเขา แม้แต่ ลั่วจวินหังเองก็เริ่มฝึกหนานซ่งต่ออย่างดุเดือดยิ่งกว่าตอนที่เขาติดต่อกับซ่งซี

เขาทุกข์ใจจริงๆ ที่ภรรยาของเขาออกมาจากห้องฝึกด้วยอาการบาดเจ็บทุกวัน จนกระทั่งหนานซ่งตั้งครรภ์ เขาจึงทนต่อไปไม่ไหว และขอให้ลั่วจวินหังและเหยียนยวนอธิบาย

ตอนที่อยู่ในห้องผู้ป่วยขณะนั้น หมัดของเขากำแน่น หมดหวังที่จะรุกรานพี่ใหญ่ของเขาให้หยุดการฝึกของหนานซ่ง เหยียนยวนก็พูดขึ้นทันทีว่า "พี่สาวของฉันไม่กลับมาแล้ว เหยียนซีปัจจุบันเป็นของปลอม"

บางที ลั่วจวินหังอาจเห็นสิ่งผิดปกติกับ เหยียนซี ตั้งแต่เริ่มต้น แต่ เหยียนยวนไม่เห็น

เนื่องจากการขุดหลุมฝังศพเหยียนยวนเกือบจะต่อสู้กับ ลั่วจวินหัง ในสวนกุหลาบ พวกเขามีการแลกเปลี่ยนบางอย่าง

ในเวลานั้น ลั่วจวินหังจ้องมองเขาด้วยดวงตาสีฟ้าและพูดอะไรบางอย่างกับเขา "เหยียนซีไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ เธอตายในอ้อมแขนของฉัน ไม่มีทางว่าเธอจะมีจริง ดังนั้นนี่จะต้องเป็นตัวปลอม"

ในตอนแรก ร่างปลอมของ ยวี่จิ้นเหวินถูกเผาโดยไม่มีการตรวจสอบ ดังนั้นเขาจึงสามารถซ่อนมันจากทุกคนและปล่อยให้ทุกคนรวมทั้งครอบครัวของตระกูลยวี่คิดว่า ยวี่จิ้นเหวินตายแล้วจริงๆ

แต่เหยียนซีไม่ใช่แบบนั้น