บทที่25 เธอปรากฏอย่างไม่คาดคิด

“ปิด ปิดเดี๋ยวนี้นะ!”

โจ๋เซวียนควบคุมสติไม่ได้ เธอตะโกนโวยวายบนเวทีจนเกือบเป็นลม เพื่อนเจ้าสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้สนใจเธอเลย ยืนดูความตื่นเต้นอย่างเฉยเมย: เป็นไงล่ะ อวดดีนัก

จอขนาดใหญ่ดับลง พิธีกรเริ่มเหน็ดเหนื่อยกับเรื่องนี้ รู้สึกว่าเงินที่ได้รับไม่คุ้มเสียเลย!

“พี่จิ้น รูปพวกนั้นเป็นรูปตัดต่อ คนในรูปไม่ใช่ฉัน มีคนอิจฉาที่ฉันได้แต่งงานกับพี่ ก็เลยจงใจใส่ร้ายฉัน!”

โจ๋เซวียนจับยวี่จิ้นเหวิน ใบหน้าของเธอตื่นตระหนก มงกุฏบนหัวของเธอแกว่งไปแกว่งมา ผมของเธอห้อยลงมายุ่งเหยิง ใบหน้าอันบอบบางของเธอที่มีบลัชออนบิดเบี้ยวด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดราวกับไขผึ้ง

รูปพวกนั้นไม่ใช่การตัดต่อ ยวี่จิ้นเหวินดูออก ในใจเขาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เขายังคงเป็นห่วงสุขภาพของโจ๋เซวียน

“พอแล้ว สุขภาพของเธอไม่ค่อยดี อย่าเพิ่งตื่นตระหนก มีอะไรค่อยคุยกันหลังจบงานแต่งงาน"

เขาดึงสติของโจ๋เซวียน ร่างกายของเธออ่อนลงทันที เธอจับท้องของเธอ กัดริมฝีปากของเธออย่างแรง และล้มไปในอ้อมแขนของเขา ราวกับว่าเธอกำลังจะเป็นลม

“พี่จิ้น ฉันทนไม่ไหวแล้ว รีบจบพิธีได้ไหม?”

ตอนนี้เธอไม่สนใจงานพิธีใดๆทั้งนั้น เพียงหวังว่างานจะจบลงเร็วๆ อย่ามีเรื่องน่าอายโผล่มาอีก!

ยวี่จิ้นเหวินพยักหน้าให้พิธีกร พิธีกรรีบดำเนินการตามขั้นตอนต่อไป และเชิญเจ้าสาวและเจ้าบ่าวสวมแหวนให้กัน

"เดี๋ยว!"

พิธีกำลังจะดำเนินต่อแต่ก็ถูกขัดจังหวะอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่ยวี่เจ๋ออวี่ แต่เป็นยวี่ฟานยินที่ไม่รู้ว่าเก็บข้อมูลที่ตกบนพื้นขึ้นมาอ่านตอนไหน

เธอไม่หวือหวาเหมือนน้องชายของเธอ สวมชุดสีเบจ เดินอย่างสงบบนเวที และถามโจ๋เซวียนว่า “คุณหนูโจ๋ คุณเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารจริงๆเหรอ?”

มีคำถามเช่นนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับโดนตบหน้า โจ๋เซวียนตกตะลึง

ยวี่ฟานยินไม่ได้ถือไมโครโฟน ดังนั้นเสียงจึงไม่ดัง มีเพียงคนที่ยืนอยู่บนเวทีเท่านั้นที่ได้ยินคำถามของเธอ เพื่อนเจ้าสาวต่างก็ผงะและมองไปที่เพื่อนโจ๋เซวียน ด้วยใบหน้าที่งงงวย

“เซวียนเซวียน เธอเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารตั้งแต่เมื่อไหร่? แค่เบื่ออาหารไม่ใช่เหรอ?”

“อาการเบื่ออาหาร?” ยวี่จิ้นเหวินขมวดคิ้วและมองที่โจ๋เซวียน “ไม่ใช่มะเร็งกระเพาะหรอกเหรอ?”

ความจริงที่เพื่อนสนิทกับสามีในอนาคตได้รับนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง บนเวทีกำลังเกิดความโกลาหล...งานวิวาห์จะดำเนินต่อไปได้ไหม?

ความจริงเป็นสิ่งที่ไม่อาจปกปิดได้ ความลับสักวันหนึ่งก็ต้องถูกเปิดเผย

เมื่อเห็นว่าสิ่งต่างๆกำลังจะถูกเปิดเผย โจ๋เซวียนรู้สึกสับสน เรื่องราวของวันนี้ราวกับถอดเสื้อผ้า ถูกถอดออกทีละชิ้นจนแทบจะเห็นหมดเปลือกต่อหน้าผู้คน

เป็นใครกันแน่ ที่ทำกับเธอเช่นนี้!

“พี่จิ้น...”

โจ๋เซวียนคว้าแขนของยวี่จิ้นเหวินอย่างอ้อนวอน "เราทำพิธีแต่งงานให้เสร็จสมบูรณ์ก่อนได้ไหม แล้วฉันจะอธิบายให้พี่ฟังทีหลัง อย่าปล่อยให้ฉันอับอายขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ ขอร้อง”

ยวี่จิ้นเหวินสีหน้าเคร่งขรึม มองไปที่ผู้หญิงที่อยู่ในใจเป็นเวลาหลายปีด้วยดวงตาที่ซับซ้อน ไม่รู้ทำไมแววตาที่มองเธอตอนนี้กลับแปลกไป

ราวกับว่าหัวใจหยุดเต้น

หนานซ่งดูฉากของคนสองคนที่มองหน้ากันในจอถ่ายทอดสด ลุกขึ้นจากโซฟากะทันหัน ทำให้ไป๋ลู่ยวี๋ตกใจ

“อะไร? ไม่ดูแล้วเหรอ? ความสนุกยังไม่ถึงเลย ที่เหลือตื่นเต้นกว่านี้อีก...”

หนานซ่งเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตู ต่อยหมัดในอากาศ โมโห!

เธอไม่เข้าใจ โจ๋เซวียนเป็นคนน่าขยะแขยง แต่ทำไมยวี่จิ้นเหวินยังยืนยันที่จะแต่งงานกับเธอ! เธอสงสัยว่าตาของเขามีปัญหาหรือเปล่า!

ประตูห้องน้ำถูกเคาะ หนานซ่งตะโกนอย่างโกรธเคือง "ฉันไม่ดูแล้ว!"

ไป๋ลู่ยวี๋พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เกิดเรื่องแล้ว เพิ่งได้รับข่าวจากที่เกิดเหตุ แม่ยายของเธอขึ้นไปบนดาดฟ้า กำลังจะกระโดดตึก"

"อะไรนะ?"

หนานซ่งตกใจและรีบวิ่งออกมา

ไป๋ลู่ยวี๋ตามไปข้างหลัง "นี่ อย่าบอกนะว่าเธอจะไป พวกเราอยู่เมืองหนาน ต้องขับรถเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมงกว่าจะถึงเมืองเป่ย...”

"ชีวิตสำคัญกว่า ต่อให้ต้องบินไปก็ต้องไป!”

*

งานแต่งงานวุ่นวายไปหมด

แขกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นเพียงราวกับว่างานแต่งงานกำลังจะล่ม ทันใดนั้นประตูห้องจัดงานก็เปิดออก ลมแรง พัดกระดาษสีขาวปลิวลงมาราวกับเกล็ดหิมะ