บทที่24 ถูกสวมเขาบนหัว

หนานซ่งไม่ได้สนใจการเคลื่อนไหวทางด้านของยวี่เจ๋ออวี่ แต่จ้องไปที่เวที

เมื่อถึงเวลาอันเป็นมงคล พิธีกรก็ขึ้นไปบนเวทีและเตรียมเปิดงาน

เธอร้องโวยวายและกินมันฝรั่งทอด ฟังเสียงพิธีกรกล่าวเปิดงานจนจบ จากนั้นเจ้าบ่าวก็ยืนขึ้นพร้อมเสียงปรบมืออันอบอุ่นของแขก เสียงเคี้ยวของเธอก็หยุดลงกะทันหัน

ยวี่จิ้นเหวิน อดีตสามีของเธอยืนอยู่บนเวทีภายใต้แสงไฟสลัว สีหน้านิ่งเฉยและโบกมือให้แขก ร่างสูงและคิ้วที่หล่อเหลาของเขา แผ่ซ่านไปทั่วห้องโถง

เธอเคยเห็นเขาสวมชุดสูท แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาสวมชุดสูทสีขาว ใบหน้าที่เย็นชาของเขาดูสุภาพและอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย

ในที่สุดก็ได้แต่งงานกับคนรักของเขา นี่อาจจะเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุด

หนานซ่งเคี้ยวมันฝรั่งทอด รู้สึกว่ามันฝรั่งทอดหมดอายุ มีรสขม

หลังจากที่พิธีกรแนะนำเจ้าบ่าวเสร็จ กำลังจะเชิญเจ้าสาวออกมา ก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากโต๊ะหลักว่า "เดี๋ยวก่อน!"

ยวี่เจ๋ออวี่กระโดดขึ้นไปบนเวที ภายใต้ความสนใจของทุกคน เขาส่งข้อมูลที่เพิ่งได้รับให้ยวี่จิ้นเหวินด้วยใบหน้าที่จริงจัง "พี่ใหญ่ ดูนี่สิ!"

ยวี่จิ้นเหวินขมวดคิ้ว "เสี่ยวอวี่ หลายวันมานี้แกก่อปัญหามามากพอแล้ว ถ้าวันนี้แกยังกล้าก่อกวน ฉันจะไม่ยกโทษให้”

เขาทำท่าทางโบกมือ เหอจ้าวและคนอื่นๆก็รีบดึงยวี่เจ๋ออวี่ลงไป ยวี่เจ๋ออวี่ดิ้นรน ข้อมูลในมือก็ตกลงบนเวที ยวี่จิ้นเหวินเตะมันโดยไม่แม้แต่จะมอง

ไป๋ชีมองดูเขาและอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว “เด็กคนนี้เหยาะแหยะจริงๆ ไม่น่าเอาเข้ามาเกี่ยวเลย”

“อะไรเหยาะแหยะ?”

หนานซ่งเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ เหล่มองพี่เล็ก “พี่กำลังวางแผนจะทำอะไรใช่ไหม? ในมือยวี่เจ๋ออวี่มีข้อมูลอะไรบางอย่าง?”

ไป๋ลู่ยวี๋ยิ้มให้เธอแล้วส่ายหน้า “คอยดูดีๆ ความสนุกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว”

พิธีกรแสดงความเป็นมืออาชีพของเขาและพูดว่า "เอาล่ะครับทุกท่าน ฮ่าฮ่าฮ่า...ผมเดาว่าเจ้าสาวคงรอไม่ไหวแล้วที่จะได้พบเจ้าบ่าว ขอเชิญเจ้าสาวคุณโจ๋เซวียนขึ้นเวที! ปรบมือ!”

โจ๋เซวียนถือช่อดอกไม้สีขาวอยู่ในมือ เธอสวมมงกุฎบนศีรษะ ใบหน้าของเธอเขินอาย ตัดกับฉากหลังของเพื่อนเจ้าสาว เธอช่างงดงามราวกับนางฟ้าในสวนดอกไม้

เธอค่อยๆเดินทีละก้าวไปหายวี่จิ้นเหวิน

ขณะที่เธอเดินไปหายวี่จิ้นเหวิน เพลงเปียโนไพเราะก็เปลี่ยนเป็นเสียงผู้หญิงร้องคร่ำครวญ "aha...nono...comeonbaby..."

งานแต่งงานใช้ลำโพงที่เปล่งเสียงที่ดีที่สุด ทำให้ทุกลมหายใจและเสียงหอบได้ยินอย่างชัดเจน

บางคนถึงกับไอแห้ง และผู้ใหญ่ที่พาเด็กมาด้วยก็รีบปิดหูของเด็ก โจ๋เซวียนที่กำลังยกเท้าขึ้นเวที ใบหน้าของเธอซีดทันที

เกิดอะไรขึ้น? ดูเหมือน...จะเป็นเสียงของเธอ

ยวี่จิ้นเหวินเปลี่ยนสีหน้าและถามอย่างเย็นชา “เกิดอะไรขึ้น?”

ความผิดพลาดนี้แทบทำให้เหอจ้าวหัวใจวาย เขารีบส่งคนไปที่หลังเวทีเพื่อตรวจสอบ แต่หลังจากเสียงครางสั้นๆ ดนตรีก็กลับมาเป็นปกติ

พิธีกรก็พูดติดตลก “เอาล่ะครับทุกท่าน เรามาต่อกันเลยดีกว่า”

ในห้องเองก็ใช้ลำโพงที่เปล่งเสียงดีที่สุด หนานซ่งฟังเสียงและหรี่ตา "นี่คือเสียงของโจ๋เซวียน?"