บทที่ 13 มีแค่เธอเท่านั้นที่เหมาะกับเขา

รอทุกอย่างจบก็ใกล้เช้าแล้ว ท้องฟ้าสว่าง

เฟิงจิงเหยานั่งอยู่บนโต๊ะห้องสมุด ผสานมือขึ้น "กู้ฉางชิง เธอปิดบังอะไรไว้จริงๆด้วย"

เธอทำเพื่ออะไรกันแน่?

เขาลุกขึ้น และสะบัดมือออกไป "ถ้าเธอสามารถอยู่แบบนี้เรียบๆร้อยๆต่อไปเรื่อยๆ ทุกคนก็จะไม่มีเรื่องอะไรเกินขึ้น

........

ตะกูลเฟิงมีคฤหาสน์ที่สร้างขึ้นจากกำลังก็จริง ที่ที่ใช้ก็ใหญ่ ใช้สวนดอกไม้เป็นใจกลาง มีโคมหรูที่เป็นเพชร และเป็นเฟอร์นิเจอร์สุดหรูแบบอเมริกา ไม่มีจุดไหนเลย ที่จะปฏิเสธว่าเจ้าของนั้นร่ำรวยขนาดไหน

ชั้นสองมีห้องฝั่งตะวันออก ที่เหมือนห้องเจ้าหญิง ลู่ซือยวี่ทำหน้าเซ็งๆนอนฟุบอยู่บนโต๊ะสีขาว

เห็นได้ชัดว่าเซ็งสุดๆ คนใช้ที่ผ่านไปผ่านมาแทบไม่กล้าจะออกเสียง

เธอนั่งอยู่ท่านี้ซักพัก และเดี๋ยวก็ค่อยๆดีขึ้น

คุณนายเฟิงตอนกลับมาจากข้างนอก มองเห็นตามสภาพก็น่าสงสารแบบนี้แหละ "ซือยวี่ เราได้ยินคนใช้บอกว่าเธอกลับมาคืนนี้ก็ไม่ได้ทานข้าวเลย เป็นอะไร?

พึ่งออกไปตอนเช้า ตกดึกกลับมาทำไมเป็นแบบนี้ไปแล้ว

คุณนายเฟิงกลั้นใจไม่ไหวก็เลยเป็นห่วง เพราะลู่ซือยวี่ยังไงก็ถูกรับไว้ในตะกูลเฟิงตั้งแต่่เด้ก และยังเป็นสามีภรรยาคู่นี้ที่เลี้ยงมาเองกับมือ

หลายปีที่ผ่านมาก็เป็นลู่ซือยวี่นี่แหละที่คอยอยู่ข้างๆพวกเขา ทั้งสุขทุกข์ จะบอกว่าเหมือนลูกแท้ๆเลยก็ว่าได้

ลู่ซือยวี่ดูอึดๆอัดๆ "ไม่เป็นอะไร"

คุณนายเฟิงจะไม่เข้าใจเธอได้ยังไง ยิ้มแห้งๆ : "เป็นเพราะจิงเหยาอีกแล้วใช่มั้ยหละ?"

ลู่ซือยวี่จับมือตัวเอง พูดจาแบบน่าสงสาร "น้าหมิง ทำไมพี่ชายจิงเหยาทั้งๆที่รู้ว่ากู้ฉางชิงเป็นคนยังไงแล้ว?ยังยอมอยู่กับเธอต่ออีกหละ?

คุณนายเฟิงดูใจอ่อน ตบมือของเธอเบาๆ "พี่ชายจิงเหยาของเธอก็ทำอะไรไม่ได้ มันจำเป็น เพราะคุณปู่สั่งไว้ เลยต้องเป็นแบบนี้"

"ไม่ ไม่ มันไม่ใช่แค่นี้ วันที่พี่ชายจิงเหยากลับมา ก็มีอะไรกับเธอแล้ว

ลู่ซือยวี่พูดแบบเซ็งๆ "พี่ชายจิงเหยา พี่ชายจิงเหยาทำไมต้องทำแบบนั้น"

เธอพูดไป น้ำตาก็ไหล เหมือนกับถูกกระทบด้วยเรื่องนี้มาก

คุณนายเฟิงอึ้งไปพักหนึ่ง เสียงก็สูงขึ้น " นี่จริงหรอ?"

เธอรู้สึกสนใจกับคำพูดของลู่ซือยวี่ หวังว่าคำที่เธอพูดนั้นจะเป็นแค่เรื่องตลก

ไม่ ในใจของเธอไม่สามารถยอมรับกู้ฉางชิงคนแบบนั้น เป็นลูกสะใภ้ที่ทำลายชื่อเสียงตะกูล

"คือพี่ชายจิงเหยาพูดต่อหน้าพวกเราเอง ยอมรับเองกับปาก"

ลู่ซือยวี่กลัวคุณนายจะไม่เชื่อ ก็เลยพูดไปว่า "คุณน้าก็รู้"

พอรู้แบบนี้ ในใจที่มีความคิดจะฆ่ากู้ฉางชิงก็มีแล้ว ผู้หญิงแบบเธอมีสิทธิ์อะไร จะมามีผู้ชายที่เพอร์เฟคแบบพี่ชายจิงเหยา

ทำเอาคุณนายเฟิงเครียดจนมือเท้าเย็น แล้วก็โกรธขึ้นมา " หึ! อีกู้ฉางชิง มันนี่แผนสูงจริงๆ"

พอจิงเหยากลับมา ก็ติดกับนังผู้หญิงนั่น พอนึกถึงตรงนี้ คุณนายเฟิงกังวลขึ้นมา "ไม้ท้องใช่มั้ยเนี่ย?"