บทที่ 14 พวกเราไปเปิดห้องกัน

คืนที่สอง ตะกูลเฟิง

ใต้แสงไฟส้มๆ มีโต๊ะอาหารโต๊ะจีน มีคนใช้ที่กำลังทำงานแบบเงียบๆ

กู้ฉางชิงกับเฟิงจิงเหยานั่งกินข้าวด้วยกัน

ในห้องดูเงียบมาก แต่ก็มีกลิ่นไอแห่งความอบอุ่นอยู่ภายใต้ความเงียบที่ไร้เสียงนี้

ง่ายๆ อบอุ่น

กู้ฉางชิงชอบความรู้สึกแบบนนี้มาก ช่วงนี้เธออยู่บ้านจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว

ถ้าในทุกวันมีคนดินเนอร์ด้วยแบบนี้ก็คงจะดี

กู้ฉางชิงคิดในใจเงียบๆ ก็มีคนเดินเข้ามาจากประตู คนใช้ก็ไปต้อนรับทักทาย

"ดินเนอร์กันเช้าขนาดนี้เลยหรอ?"

ลูซือยวี่ดึงเก้าอี้มานั่งลงแบบไม่เกรงใจ นั่งระวหว่างกู้ฉางชิงกับเฟิงจิงเหยา อย่างกับเป็นนายที่นี่

กู้ฉางชิงมองเธอ ลูซือยวี่วันนี้ดูอารมณ์ดี แต่งหน้ามาแบบเด็กๆ

เดรสสีม่วงกระโปรงยาว ทำให้เธอดูผิวขาวขึ้น ผมที่ลอนๆของเธอ กับสายตาที่รักๆใคร่ๆ นั่งลงบนตักของเฟิงจิงเหยา

เฟิงจิงเหยาเหมือนไม่มีความรู้สึกอะไร

กู้ฉางชิงรู้สึกได้ว่าเธอตั้งใจ มองเห็นสภาพเธอแบบนี้

แอบคิดในใจ เธอมาทำไม?

ผู้หญิงคนนี้ปรากฏตัวเมื่อไหร่ต้องมีดรื่องไม่ดีแน่

กู้ฉางชิงวางถ้วยจานในมือลง รออีกนานเลย แต่ลู่ซือยวี่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะหาเรื่องเธอ เพราะตั้งแต่เข้ามา สายตาของเธอก็อยู่ที่เฟิงจิงเหยาคนเดียว

เฟิงจิงเหยาพูดแบบเย็นชา "มีเรื่อง?"

"อืม"

ลู่ซือยวี่มองเฟิงจิงเหยา ยิ้มอ่อนๆ เอาการ์ดเชิญใบหนึ่งออกจากกระเป๋า วางไว้ตรงหน้าของเฟิงจิงเหยา สีหน้าดูหวังมาก

ทำเหมือนกับกู้ฉางชิงที่อยู่ข้างๆไม่มีตัวตน

"นี่คืออะไร?"

เฟิงจิงเหยามองการ์ดใบนั้น

พอเห็นเขาตอบ ลู่ซือยวี่ยิ้มแฉ่ม "พี่ชายจิงเหยา ที่มหาลัยเรา เขารวมพลนักศึกษากัน พอถึงตอนนั้นน่ะ อาจารย์แก่ลู่ปิ่งเต๋อก็เข้าร่วมเหมือนกัน พี่รู้หนิว่าเขาประทับใจในตัวพี่ตลอด พอหลังจากนั้นตอนปีสองพี่ไปต่างประเทศ อาจารย์เขาเสียดายมาตลอดเลย"

"นี่น่าจะดูไม่โอเคนะ มาส่งการ์ดให้โดยเฉพาะ ก็เพราะอยากจะมาดูคนที่เคยได้ใจ"

ลูซือยวี่ทำตัวเหมือนสนิทกับเฟิงจิงเหยามาก อย่างกับทั้งเธอกับเฟิงจิงเหยา ไม่มีใครเข้าไปเสียบระหว่างกลางได้ สายตาเดี๋ยวๆก็มองกวาดไปที่กู้ฉางชิง

พอได้ยินชื่อของลู่ปิ่งเต๋อ เฟิงจิงเหยาดูสนใจ หยิบการ์ดขึ้นมาเปืดดู "เวลาไหน?"

"คืนวันพรุ่งนี้!"

เรื่องของงานรวมศิษย์ ลู่ซือยวี่รอมานานแล้ว

ก็เพราะตอนถึงเวลา ก็อยากออกงานกับเฟิงจิงเหยา

เฟิงจิงเหยาพูด "พอถึงเวลาเดี๋ยวฉันไปร่วมงานเอง"

เขาไม่ได้ชอบไปที่แบบนี้อยู่แล้ว แต่เป็นเพราะลู่ปิ่งเต๋อเป็นคนแก่ที่ฉลาดมีคุณธรรม ดีกับเด็กรุ่นหลังด้วย

และพวกเขาก็ยังเคยอยู่ด้วยกันแบบมีความสุข

ลึกๆของใจของจิงเหยาเคารพอาจารย์ท่านนี้เป็นอย่างมาก

ลูซือยวี่รู้แต่แรกแล้ว เลยกล้ามาส่งการ์ดเชิญ

พอเห็นเขาตกลง ยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่ ถึงกับมองต่ำลงไปที่กู้ฉางชิง

กู้ฉางชิงทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเฟิงจิงเหยาจะไปไหน ก็เป็นอิสระของเขา

ในความเป็นจริงแล้วถึงเขาจะเป็นภรรยาของจิงเหยา แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ถามไถ่เรื่องส่วนตัวของเขาเลย