บทที่ 185 ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น

กู้ฉางฉิงพูดประโยคนี้จบ ก็มองซูตี้ด้วยท่าทีแข็งกร้าว

ชวี่ชิงหยุนกับมู่ฉิงคงก็ตกใจกับท่าทีแข็งกร้าวของเธอ

โดยเฉพาะสิ่งที่เธอพูดกับพวกเธอเมื่อกี้นี้ ในเวลาเดียวกันทำให้พวดฝกเธอรู้สึกประหลาดใจแล้วก็คลายความโกรธลงไป

เพียงแต่ซูตี้มองตรงกันข้ามกับพวกเธอ

เธอโกรธมาก อย่างไรเสียเธอก็ไม่เคยรู้สึกว่าตนเองพูดอะไรผิด

"คุณเป็นบ้าอะไร ไม่ละอายใจที่บอกให้ฉันขอโทษหรือไง!"

เธอพูดจบก็ลุกขึ้นคว้าเสื้อสูทบนเก้าอี้ แล้วเดินตรงออกไป

"ในเมื่อพวกคุณไม่ยอมรับการจัดการของฉัน ฉันเห็นว่าความร่วมมือก็ไม่จำเป็นแล้ว พวกคุณชอบใครก็ไปหาเอาได้เลย"

กู้ฉางฉิงมองดูเธอจากไป สีหน้าบึ้งตึง ช่องอกขึ้นลงไม่สม่ำเสมอ เห็นได้ชัดว่าโกรธไม่เบา

มู่ฉิงคงเห็นเช่นนี้ ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า : "นักออกแบบกู้ ตอนนี้คนไปแล้ว พวกเราจะทำยังไง?"

กู้ฉางฉิงไม่สนใจที่จะเรียกเธอ เม้มปากพูดว่า : "ทั้งหมดกลับไปทำงาน อะไรควรทำก็ทำ ฉันสามารถอธิยายกับบริษัททางด้านนั้นได้"

มู่ฉิงคงกับชวี่ชิงหยุนพยักหน้าแล้วออกจากห้องทำงานไป

พวกเธอออกไปแล้ว กู้ฉางฉิงก็จัดห้องทำงานให้เป็นระเบียบ

ไม่นานโทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้นมา เธอก็หยิบขึ้นมารับ

"ผู้จัดการแผนกกู้ มาที่ห้องทำงานของผู้จัดการใหญ่ด้วย"

น้ำเสียงของหลี่ม่านดังขึ้นในโทรศัพท์

กู้ฉางฉิงได้ยิน ก็ไม่ได้เฉยเมย วางต้นฉบับในมือลงแล้วออกไปทันที

"ผู้จัดการใหญ่ คุณตามหาฉันหรอ?"

เธอเคาะประตูเข้าไปแล้วเอ่ยถาม

หลี่ม่านเห็นเธอ ก็ขมวดคิ้วถามทันที : "ฉันเพิ่งได้ยินมาว่า พวกคุณกับนักออกแบRCท่านนั้นขัดแย้งกัน ตอนนี้คนอื่นเลิกท้วงติงแล้ว เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง?"

กู้ฉางฉิงได้ยิน แม้ว่าจะไม่รู้ว่าใครบอกเรื่องนี้กับผู้จัดการใหญ่ แต่ยังคงเล่าเรื่องราวอย่างละเอียดออกมา

"เรื่องนี้ฉันสามารถจัดการได้ แน่นอนว่า ฉันจะลองติดต่อสำนักงานใหญ่RC ดูว่าจะสามารถส่งนักออกแบบคนใหม่มาได้ไหม"

หลี่ม่านฟังคำพูดของเธอจบ ก็ขมวดคิ้วแน่น

"นีคุณเรียกว่าจัดการได้หรอ ฉันเห็นว่าคุณไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมา"

เธอตำหนิกู้ฉางฉิงด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำให้กู้ฉางฉิงตกตะลึง ในแววตาเต็มไปด้วยความข้องใจสงสัย

หลี่ม่านเข้าใจได้โดยธรรมชาติว่าเธอไม่เข้าใจ จึงอธิบายว่า : "ก่อนอื่น ความร่วมมือครั้งนี้ เราเป็นฝ่ายไปติดต่อมา คุณก็รู้อยู่แก่ใจ ด้านในนี้ยังมีมิตรภาพของตัวคุณเองเล็กน้อย ตอนนี้คุณไม่พอใจกับนักออกแบบที่ส่งมา ร้องขอให้เปลี่ยนคน คุณว่าคนอื่นจะรู้สึกยังไงกับบริษัทเรา? อันดับต่อมา ก่อนหน้าคุณก็พูดแล้วว่า ในการออกแบบของเราจริงๆแล้วมีข้อบกพร่องอยู่ เช่นนั้นนี่ก็เป็นปัญหาของเรา คนอื่นที่มาไกล เป็นไปไม่ได้ที่ยังจะต้องการแนะนำพวกคุณให้ออกแบบให้"

กู้ฉางฉิงได้ฟังเหตุผลที่ยืดยาวนี้ เพราะว่าอัดอั้นตันใจเลยไม่ได้คิด เพียงแค่ฟัง

หลี่ม่านเห็นว่าเธอไม่พูดนานๆ เดาว่าไม่มากก็น้อย งั้นท้ายที่สุดก็ไม่พูดอะไรเลย เพียงแค่บอกให้เธอเกลี้ยกล่อมซูตี้กลับมา

กู้ฉางฉิงเพียงแต่โกรธเล็กน้อย ถึงแม้ว่าพวกเธอจะผิด แต่ซูตี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีปัญหา

เช่นนี้ต้องรีบไปหา กลับกันดูเหมือนว่าพวกเธอต้องไปขอร้องเธอ

เธอโกรธอยู่ในห้องทำงานเป็นเวลานาน จึงค่อยๆสงบลงมา ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้

กลับมาคิดอย่างถี่ถ้วน เธอก็พบว่าจริงๆที่ผู้จัดการใหญ่พูดก็ไม่ผิด

ลองเปลี่ยนความคิดดูแล้ว อันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผลที่ซูตี้จะโกรธ

ไม่ใช่ว่าประเมินค่าตัวเธอเองต่ำ การออกแบบของพวกเขากับซูตี้ยังมีความต่างเล็กน้อย อีกทั้งองค์ประกอบสไตล์การออกแบบก็แตกต่างกันมากเช่นกัน

ตัดสิ่งเหล่านี้ออกไป วันนี้เธอก็ใช้อารมณ์ในการทำงาน

นึกถึงสิ่งเหล่านี้ เธอก็ใจเย็นลงมา จึงวางแผนที่จะรวมแนวคิดการออกแบบของแบรนด์ใหม่ให้สอดคล้องกัน