บทที่ 290 ต้องให้เธอออกไป

กู้ฉางฉิงมองไปที่ผู้คนด้วยท่าทางแข็งทื่อ พูดอะไรไม่ออก

"ขอถามหน่อยนะคะ ที่พวกคุณพูดว่าผลงานของฉันไปชนกับของคนอื่น หมายความว่าอะไร?"

เธอพยายามเก็บความกระวนกระวายในจิตใจ แล้วถามออกไป

"คุณไม่รู้เหรอว่าเมื่อวานลู่ซือกรุ๊ปเปิดตัวชุดนี้ในงานแถลงข่าวเมื่อวาน ชุดนี้ของคุณน่ะ มีคนอื่นเขาเปิดตัวกันไปแล้ว?"

กู้ฉางฉิงนิ่งอึ้งไป ตอบโต้ไปทันที

"เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นสิ่งที่ฉันออกแบบ"

เมื่อเธอพูดคำนี้ ยิ่งทำให้นักข่าวแปลกใจ

"คุณออกแบบ? ดังนั้นเธอจะบอกว่าKimiก็อปคุณ?"

"เหอะ ดีไซเนอร์กู้นี้กล้าพูดจริงๆ Kimiเป็นดีไซเนอร์ยี่ห้อเก่าแก่ของลู่ซือกรุ๊ป มีชื่อเสียงมานาน ไม่ว่าจะออกสินค้ากี่ชิ้นก็ยอดขายถล่มทลาย ยังจะต้องก็อปคุณหรือไง?"

"เดี๋ยวก่อน คุณนามสกุลกู้?"

พวกนักข่าวค่อยๆถามต่อกู้ฉางฉิง ผู้คนทั่วทุกสารทิศแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่เธอ

และในเวลานี้ ก็มีคนรู้จักกู้ฉางฉิงแล้ว

"คุณคือดีไซเนอร์ที่ตบคนครั้งที่แล้วหนิ"

ไม่ข้อสงสัยแต่เป็นข้อเท็จจริง ทันใดนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงซุบซิบนินทา

"ไม่แปลก ที่ทำเรื่องแบบนั้นแล้ว จะนับประสาอะไรแค่เรื่องก็อป"

"ฉันจำได้ว่าบริษัทนี้มีเรื่องมาไม่ใช่ครั้งสองครั้ง ก่อนหน้ามีที่ใช้ผ้าที่ด้อยคุณภาพทำให้ลูกค้าแพ้ เหมือนว่าผู้หญิงคนนี้ก็จะเป็นคนจัดหา เพื่อที่จะโกงกินเลยร่วมมือกับโรงงานเพื่อโกหกบริษัท"

"พระเจ้าช่วย ผู้หญิงใจดำคนนี้ บริษัทนี้ทำไมยังเก็บเธอไว้นะ"

"ยังเก็บคนประเภทนี้ไว้ ฉันว่าก็ไม่ปกติแล้วแต่ยังมาร่วมงานแถลงข่าวนี้อีก นับว่าเป็นจุดดำมืดของธุรกิจจริงๆ"

ดังที่ได้กล่าวไปแล้วผู้ที่สามารถเข้าร่วมการประชุมได้รับเชิญจากบริษัทต้องมีสถานะในแวดวงแฟชั่น หัวหน้าบรรณาธิการเท่านั้น

เดิมทีคนพวกนั้นน่าดูไม่ออก พูดได้ว่าคงจะไม่ถูกจับได้ง่ายๆ กู้ฉางฉิงจึงอดไม่ได้ที่จะทำ แม้กระทั่งมีประวัติ แค่พริบตาเดียวก็ส่งผลกระทบต่อZARYอย่างรุนแรง

จี้อี้มองไป แอบดีใจอยู่ในใจ

แต่ไม่ได้แสดงออก แสร้งทำสีหน้าตกใจ เอาใจช่วยทุกฝ่าย

"ทุกท่าน โปรดรอสักครู่ นี่จะต้องเป็นการเข้าใจผิด…"

ในขณะที่เธอกำลังอธิบายเห็นได้ชัดว่าสีหน้าซีดเผือด

พวกหัวหน้าบรรณาธิการเหล่านั้น ค่อยๆเดินออกไปทีละคน เหลือไว้แต่กลุ่มนักข่าวที่ต้องขุดคุ้ยข่าว

"ดีไซเนอร์กู้ขอถามอะไรหน่อยค่ะ อะไรที่ทำไมคุณกล้าก็อปผลงานคนอื่นที่เพิ่งออกเมื่อวานมาเป็นของตัวเองคะ?"

"ดีไซเนอร์กู้ ฉันประหลาดใจมาก อะไรที่ทำให้คุณยังอยู่ZARY"

ทันใดนั้น บรรดานักข่าวกรูกันเข้ามาหน้าเวที ถ่ายรูปสัมภาษณ์กู้ฉางฉิงกันยกใหญ่

กู้ฉางฉิงรู้สึกมึนไป

เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆว่างานแถลงข่างจะเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้ ใบหน้าซีดขาว

คนอื่นนั้นก็โกรธจนเดือดดาล

แต่ทว่าไม่มาสามารถแสดงออกมาได้ พวกเขาจะต้องรีบไปจัดการ

ไม่เช่นนั้นกู้ฉางซินจะต้องถูกนักข่าวถามต่ออีกมากแน่ๆ พวกเขาเดาได้เลยว่าหน้าหนึ่งพรุ่งนี้จะเป็นยังไง

"ผู้จัดการแผนกจี้ พวกเราต้องรีบให้กู้ฉางซินออกไปก่อน"

มู่ฉิงคงรีบเดินไปข้างกายจี้อี้ พูดความคิดตัวเองออกไป

จี้อี้มองไปที่เธอเล็กน้อย กวาดสายตาไปมองกู้ฉางฉิงที่ล้อมไว้ด้วยนักข่าว

"อืม รีบพาเธอไปหลังเวที ชวี่ชิงหยุน เธอไปกันพวกนักข่าว"

เธอสั่งเสียงเข้ม ทั้งสองรีบไปทำอย่างไร้ข้อกังขา

"ขอโทษนะคะ เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการตรวจสอบให้แน่ชัด พวกเราจะไม่ให้การสัมภาษณ์ใดๆทั้งนั้น"

ชวี่ชิงหยุนรีบพาคนไปกั้นนักข่าวเอาไว้ เปิดทางให้มู่ฉิงคงพากู้ฉางฉิงออกไป

จนกระทั่งกู้ฉางฉิงลับสายตาเธอไป ส่งสายตาไปมองนักข่าว