บทที่ 371 จำเป็นต้องกวาดเรียบไม่ให้เหลือ

ในห้องวีไอพี เฟิงจิ่งเหยาไม่รู้ว่ากู้ฉางฉิงอยู่ด้านนอก

หลังจากรับเหล้าของเจียวหนู เขาก็ไม่ได้ดื่ม ก็ตวาดเบาๆอีกครั้งว่า : "อยู่ห่างๆฉันหน่อย"

เจียวหนูยังคิดว่าชายคนนี้รับเหล้าของเธอก็คือยอมให้เธอเข้าใกล้ได้ เวลานี้ได้ฟังคำพูดนี้อีกครั้ง ก็โกรธอย่างยิ่ง

ชายคนนี้ เย็นชาจริงๆเลย ยากที่จะปรนนิบัติ

แก้มเธอกระตุก แต่ท้ายที่สุดก็นั่งอยู่ที่เดิมอย่างเชื่อฟัง

ชวี่ยี่เห็นภาพนี้ ในที่สุดก็โล่งใจ

ยังดีที่ท่านประธานของตนรู้ลำดับความสำคัญ มิเช่นนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรจริงๆ

"นี่เป็นการทำงาน ทำงาน"

เขามองกู้ฉางฉิงแล้วยิ้ม

แน่นอนว่ากู้ฉางฉิงรู้ว่าการแสดงออกของเขานี้คือกลัวว่าตนจะเข้าใจผิด

เธอชำเลืองมองสถานการณ์ในห้องวีไอพี มองไปที่ชวี่ยี่อีกครั้ง การแสดงออกบนใบหน้าเกินที่จะบรรยาย

ท้ายที่สุดก็ไม่ได้สนใจชวี่ยี่ แต่หันไปมองทางหลี่ม่าน

"ผู้จัดการใหญ่ เราควรจะกลับเข้าไปในห้องวีไอพีไหม"

หลี่ม่านได้สติกลับมา มองกู้ฉางฉิง ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร ทำได้แค่พยักหน้า

"ก็ควรจะกลับไปนะ"

พร้อมกับคำพูดของเธอ กู้ฉางฉิงก็หันกลับออกไป

ชวี่ยี่เห็นเธอที่ออกไป ก็แยกเขี้ยว ในหัวตีกันไปหมด

เขาไม่รู้ว่าคุณนายรองหมายความว่าอะไร

โกรธ หรือไม่โกรธ

เขาคิดๆแล้ว ก็เดินเข้าไปในห้องวีไปไอพี

ในห้องวีไอพี เดิมทีที่ทุกคนคุยอยู่หันมาเห็นเขา ก็หยุดทันที

"ท่านประธาน เมื่อกี้คุณนายรองอยู่ข้างนอก"

เขาเดินเข้าไปใกล้ๆเฟิงจิ่งเหยา แล้วกระซิบข้างๆหูเขา

เฟิงจิ่งเหยาตกตะลึง ชั่วขณะก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ นี่จะรายงานว่าอะไร

เพียงแต่เห็นแววตาชวี่ยี่เล็งไปที่เจียวหนู เขาก็เดาได้ว่าชวี่ยี่จะพูดว่าอะไร

"ฉันรู้แล้ว คุณออกไปเถอะ"

ชวี่ยี่เห็นว่าท่านประธานรู้ความหมายของเขาก็พยักหน้าแล้วออกไป

เฟิงจิ่งเหยามองเขาออกไป โบกมือบอกใบ้ให้ลูกค้าพูดหัวข้อเมื่อกี้ที่ยังพูดไม่จบ

เหมือนไม่สนใจอะไรขนาดนั้น

เพียงแต่ความคิดจริงๆ มีเพียงจัวเขาเองเท่านั้นที่รู้

แต่ถึงอย่างนั้น เจียวหนูเชี่ยวชาญในการสังเกตการณ์ยังรับรู้ได้ถึงความหงุดหงิดของเขา

เธอมองไปที่เฟิงจิ่งเหยาอย่างสงสัย เดาว่าอารมณ์ของชายคนนี้ที่เปลี่ยนแปลงไปเกี่ยวข้องกับผู้ช่วยที่เข้ามาเมื่อกี้นี้

และในความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น

แม้ว่าเฟิงจิ่งเหยาจะไม่สนใจมากนัก แต่เดิมทีควรจะมีการพูดคุยเจรจาต่อรองบ้าง เขาก็พูดกฏเกณฑ์แค่คำสองคำ

แม้ว่าทางด้านลูกค้านี้จะไม่พอใจ แต่ก็ทนกับผลประโยชน์ที่ดึงดูใจไม่ไหว เลยเซ็นต์สัญญาโดยเร็ว

"เช่นนี้ หวังว่าจะได้ร่วมมือกันในอนาคตอย่างมีความสุขนะ"

หลังจากเซนต์สัญญา เฟิงจางเหยาแทบรอไม่ไหวที่จะออกไป

ลูกค้าก็มองออก หลังจากทำความเคารพกันแล้ว ก็มองส่งเฟิงจิ่งเหยาออกจากห้องวีไอพีไป

เจียวหนูเห็นเขาออกไป ก็รีบวิ่งตามไป

"คุณผู้ชาย คุณจะไปไหน?"

เฟิงจิ่งเหยาเห็นผู้หญิงคนนั้นมาขวางทาง ก็หรี่ตามองอย่างอันตราย

"ชวี่ยี่ เอาเธอออกไป"

พูดจบ เขาก็ไม่มองเจียวหนู ตรงไปที่ห้องวำอพีของกู้ฉางฉิง ทว่าคนด้านในก็แจ้งว่าออกไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว

จนปัญญา เขาได้แต่หันกลับออกไป

เขามาถึงตระกูลเฟิง เมื่อเขาคิดจะขึ้นชั้นบนกลับไปที่ห้อง เสียวเบรกรถด้านหลังก็ดังขึ้น

"คุณผู้ชาย"

มั่วหลีเห็นเฟิงจิ่งเหยาก็ลงจากรถเดินเข้ามาใกล้ด้วยความดีใจ

แต่เมื่อเธอคิดจะเข้ามาใกล้ ก็ได้กลิ่นอายที่ส่งออกมาจากตัวเฟิงจิ่งเหยา

กลิ่นที่รุนแรงนั้นทำให้สีหน้าเธอเปลี่ยนไป

เพราะกลิ่นนี้ไม่ใช่กลิ่นประจำของกู้ฉางฉิง