บทที่ 395 ยังจะต้องกล้ำกลืนฝืนทน

เฟิงจิ่งเหยาเหล่ตามองอย่างอันตรายหลังจากได้ยินสิ่งที่แม่ของเขาพูด

เห็นได้ชัดว่าแม่ตำหนิกู้ฉางซินที่ทำให้ครอบครัวมู่แตกแยกกับเรา

“เรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉางซิน ตระกูลมู่ต้องการที่จะแข่งกับเรา และเราไม่กลัว อีกอย่างที่ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับตระกูลมู่ พวกเขาคิดที่จะเอาชนะเรา"

เมื่อคุณนายเฟิงได้ยินดังนั้นก็ไม่เข้าใจ

เฟิงซู่กลับฟังออกแล้วว่ามีปัญหาบางอย่าง

"ดูเหมือนว่านายจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นนายบอกฉันได้ไหมว่าตกลงเกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อเห็นสิ่งนี้คุณนายเฟิงมองไปที่เฟิงจิ่งเหยา

แม้แต่กู้ฉางฉิงก็มองเขาอย่างสงสัย

เฟิงจิ่งเหยาไม่ได้คิดที่จะปกปิดมันและพากู้ฉางฉิงไปนั่งลง

ยังไม่พอเขาไม่พูดอะไรออกไปก่อน แต่หยิบกระดาษชำระมาสองสามแผ่น

"เช็ดซะหน่อยเถอะ"

เขายื่นส่งให้กู้ฉางฉิง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"ทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นธรรมอีกแล้ว"

กู้ฉางฉิงรู้สึกเสียใจในตอนแรก แต่เมื่อเธอได้ยินคำนี้ ดวงตาของเธอก็แดงก่ำ แต่เธอก็กลั้นมันไว้หัวใจของเธอเหมือนอบอุ่นวาบเข้ามา

"ไม่เป็นไร คุณบอกแม่ก่อนเถอะว่าเกิดอะไรขึ้น"

หางตาเธอเห็นว่าคุณนายเฟิงอดรนทนไม่ไหวแล้ว เธอจึงพูดโน้มน้าวออกไป

เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้า พูดเรื่องที่ปิดบัง

"มู่เฉาเกอร่วมมือกับคนนอกวางแผนทำร้ายฉันหลายครั้ง ... "

เขาเพียงแค่พูดว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครึ่งเดือนที่แล้วคุณนายเฟิงก็ตกตะลึง

"นี่มันเป็นไปไม่ได้! เฉาเกอไม่ใช่คนแบบนั้น"

เธอโต้กลับทันที

เมื่อเห็นแบบนี้ เฟิงจิ่งเหยาไม่ได้ตอบโต้ในทันที แต่มองไปที่พ่อของเขา

เรียกได้ว่าเขาคิดไว้อยู่แล้วว่าแม่จะต้องมีท่าทางแบบนี้

มิฉะนั้นเขาคงจะไม่จงใจรอจนกว่าครอบครัวมู่มีปฏิกิริยามาก่อนที่จะบอกสิ่งเหล่านี้

และกู้ฉางฉิงตกใจมากจนไม่รู้จะพูดอะไร

เช่นเดียวกับคุณนายเฟิง เธอก็รู้ว่าความรู้สึกของมู่เฉาเกอที่มีต่อเฟิงจิงเหยา จริงๆแล้วมันเป็นไปไม่ได้

แต่นี่คือสิ่งที่เฟิงจิงเหยาพูดและเขาไม่จำเป็นต้องใส่ร้ายมู่เฉาเกอ

ดังนั้นเรื่องนี้น่าจะเป็นจริง

เธอนั่งเงียบๆข้างเฟิงจิ่งเหยา เพราะมันอาจจะไม่ดีเท่าไหร่ที่เธอจะแสดงความคิดเห็นใด ๆ

"เอาล่ะเนื่องจากมีหลักฐานทั้งจากคำพูดทั้งทางวัตถุ และจิ่งเหยาก็ไม่จำเป็นต้องใส่ความตระกูลมู่ เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นจริง"

เฟิงซู่เห็นลูกชายของเขากำลังรอให้เขาพูด มองไปรอบๆ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

"แต่……"

คุณนายเฟิงเหมือนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกเฟิงซู่ขัดจังหวะ

"ไม่มีแต่ เรื่องนี้จิ่งเหยาทำถูกต้อง มันไม่สมเหตุสมผลที่คนอื่นจะวางแผนหมายหัวเราแล้วพวกเรายังจะต้องกล้ำกลืนฝืนทนเอาไว้"

“ถูกต้อง แต่การถอนหุ้นของตระกูลมู่ได้สร้างความสูญเสียให้กับบริษัทอย่างมาก”

คุณนายเฟิงยังคงพึมพำอย่างไม่พอใจ

เฟิงซู่เม้มริมฝีปาก หมดหนทางจะตอบโต้

กู้ฉางฉิงไม่รู้ว่าจะพูดอะไร มองไปที่เฟิงจิ่งเหยาทันที

เฟิงจิ่งเหยาตบมือเธอเบาๆและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "การสูญเสียในตอนนี้ดีกว่าการสูญเสียในอนาคตแล้วเยอะกว่านี้ นอกจากนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้ความสูญเสียเหล่านี้สูญเปล่าไปโดยเปล่าประโยชน์แน่นอน"

เห็นได้ชัดว่าเขามีแผน แต่เขาไม่อยากจะบอกคุณนายเฟิงและคนอื่นๆ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อพ่อแม่ และตอนนี้แผนการยังไม่เรียบร้อยดี ดังนั้นยิ่งมีคนรู้น้อยก็ยิ่งดี

เมื่อเฟิงจิ่งเหยารับประกัน คุณนายเฟิงและเฟิงซู่ถึงจะออกไปอย่างไม่พูดอะไร

"ไปเถอะ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชั้นบนก่อน"