บทที่ 397 เพราะรักจึงเกลียด

เฟิงจิ่งเหยาคิดถึงเรื่องนี้ สมองของเขาก็ลื่นไหลอย่างรวดเร็ว

"ชวี่ยี่การกดเขาเอาไว้ยังคงดำเนินต่อไป และก็จับตาดูตระกูลมู่ต่อ จากนั้นจัดคนไปจับตาดูที่ตระกูลเฉิน เพื่อดูว่าพวกเขาเคลื่อนไหวอะไรลับหลังบ้าง"

ชวี่ยี่พยักหน้าและหมุนตัวเดินออกไป

สำหรับการแต่งงานของมู่เฉาเกอและเฉินยู่ชิงได้ส่งไปยังครอบครัวเฟิงในวันนั้น

เมื่อกู้ฉางฉิงทราบข่าว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน และรู้สึกไม่คุ้มค่า

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจสิ่งต่างๆในเรื่องธุรกิจ แต่เธอก็รู้ว่ามู่เฉาเกอตั้งเป้าไปที่ตระกูลหรือแม้แต่เฟิงจิ่งเหยา หลังจากได้ยินเรื่องพวกนี้จากปากของเฟิงจิงเหยา

แต่เพื่อที่จะตอบโต้และชดใช้ให้เธอ ความรู้สึกของเธอที่มีต่อมู่เฉาเกอเหลือเพียงแค่ความเสียใจ

ในความคิดของเธอมู่เฉาเกอเองก็ไม่ใช่คนที่ไม่เพียบพร้อม ถ้าไม่มีเฟิงจิ่งเหยา แต่ก็ยังมีผู้ชายที่ดีคนอื่นรอเธออยู่

เธอถอนหายใจ จากนั้นก็เลิกสนใจและมุ่งความสนใจไปที่เรื่องที่อยู่ในมือ

ตรงกันข้ามคุณนายเฟิงที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เดิมทีเธอคิดเกี่ยวกับการที่จะให้มู่เฉาเกอเป็นลูกสะใภ้ของเธอเอง แต่ตอนนี้เธอไม่เล่นเกมส์นี้ต่อ ยิ่งยังหันหลังให้กับครอบครัวเฟิงอีกด้วย

จะไม่ให้เธอโกรธอย่างไรไหว?

เรื่องร้ายแรงกว่านี้ยังมีอีก

หลังจากที่มีข่าวการแต่งงานระหว่างตระกูลมู่และตระกูลเฉินออกมา พฤติกรรมของตระกูลมู่ในช่วงไม่กี่วันนี้ก็ไม่ได้อ่อนข้ออีกต่อไปเหมือนที่ตระกูลเฟิงกดขี่ก่อนหน้านี้

ร่วมกับตระกูลเฉินหลายโครงการ และสลัดสถานะที่เสื่อมเสียชื่อเสียงก่อนหน้านี้

แม้แต่หุ้นในตลาดหุ้นก็มีแนวโน้มปรับตัวขึ้นเล็กน้อย ทำให้พวกเขามีความสุขมากที่เพียงแค่ครั้งแรกก็เริ่มที่จะต่อสู้กับการกดขี่ของครอบครัวเฟิงได้แล้ว

ปักกิ่งกำลังพลุ่งพล่านเป็นครั้งคราว

เดิมตระกูลเฟิงเป็นตระกูลที่มีทรัพยากรทางการเงินมากที่สุดในปักกิ่งและอาจกล่าวได้ว่าล้มตระกูลมู่ได้

แต่ตอนนี้ที่ตระกูลมู่มีตระกูลเฉินเข้าร่วมแล้ว ผลกระทบนี้ทำให้ตระกูลเฟิงค่อยๆรู้สึกเสียเปรียบขึ้น

ความเสียหายแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของตระกูลมู่ ก็เพื่อต้องการถลกหนังตระกูลเฟิง ทำให้ช่วงนี้เฟิงจิ่งเหยาอยู่ไม่สุข

ไม่มีเหตุผลอื่นตระกูลมู่และตระกูลเฉินได้ปล้นโครงการของตระกูลเฟิงหลายโครงการ แม้แต่โครงการที่เฟิงกำลังดำเนินการอยู่ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมปล่อยมันไป

ทุกวันนี้เฟิงจิ่งเหยาอยู่ในบริษัทนานขึ้นเรื่อยๆ และข่าวด้านนอกก็โน้มเอียงไปที่ตระกูลมู่มากขึ้นเรื่อยๆ

กู้ฉางฉิงเชื่อว่าเฟิงจิ่งเหยาสามารถจัดการได้ดี แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกังวล

ในวันนี้เธอรอให้เฟิงจิ่งเหยากลับมาเป็นพิเศษ

“ทำไมยังไม่นอน?”

เฟิงจิ่งเหยามองไปที่กู้ฉางฉิงที่กำลังรอเขาอยู่และถามออกมา

"การอาบน้ำจะช่วยให้คุณผ่อนคลายได้นะ คุณไปแช่น้ำเถอะ ผ่อนคลายสักหน่อย"

กู้ฉางฉิงหลีกเลี่ยงที่จะตอบและก้าวไปข้างหน้าเพื่อปรนนิบัติใช้เฟิงจิ่งเหยา

เมื่อมองไปที่การกระทำของเธอ เฟิงจิ่งเหยาก็รู้สึกซาบซึ้ง

เขาสามารถเห็นได้ทันทีว่านี่กู้ฉางฉิงกำลังแสดงความรักต่อเขา

ดังนั้นเขาจึงไม่ปฏิเสธความใจดีของกู้ฉางฉิง เขาไปห้องน้ำและไปอาบน้ำก่อนที่เขาจะออกมาด้วยความสดชื่น

“วันนี้มีอะไรอยากจะบอกฉันไหม?”

หลังจากที่เขาออกมาเขา ก็ตรงไปที่เตียงและกอดกู้ฉางฉิงแล้วถามออกมา

กู้ฉางฉิงไม่ได้มีอารมณ์ พยักหน้าเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับความกังวลของเธอ

"ข่าวที่ฉันอ่านบนอินเทอร์เน็ตทุกวันนี้มีแต่เรื่องที่ไม่ดีต่อบริษัทของเรามากขึ้นเรื่อยๆ ตระกูลมู่เอากันให้ตายไปข้างเลยใช่ไหม?"

เฟิงจิ่งเหยาเหล่ตามอง“น่าจะ เพราะหลายคนโลภในทรัพยากรที่ตระกูลเฟิงมี อีกอย่างธุรกิจก็มีแต่เรื่องพวกนี้แหละ"

ในขณะที่เขาพูดเขาพูดถึงความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่โหดร้ายนี้ ดวงตาของกู้ฉางฉิงก็ตกตะลึง

แต่เธอก็พอเข้าใจ

สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกแย่

เนื่องจากปัญหาที่เฟิงจิ่งเหยาพบเธอไม่สามารถช่วยได้เลย

ชั่วขณะหนึ่งหัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่ดี

ยิ่งไปกว่านั้นสำหรับการกำหนดเป้าหมายของตระกูลมู่ เธอรู้ว่าไม่ใช่เพียงเพราะการแข่งขันทางการค้า แต่ยังเป็นเพราะความรักและความเกลียดชังของมู่เฉาเกอ

แน่นอนว่าไม่ว่าผู้หญิงจะประสบความสำเร็จขนาดไหน ก็หลีกเลี่ยงเรื่องนี้ไม่ได้

"ขอโทษนะดูเหมือนจะช่วยอะไรฉันเรื่องเหล่านี้ไม่ได้"