บทที่ 4 วันนี้ฉันจะสั่งสอนเธอให้ดีเอง

กู้ฉางชิงกัดฟันด้วยความโกรธ โยนโทรศัพท์ทิ้งไปบนโซฟาอย่างไม่พอใจ

ในขณะนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เป็นเสียงเตือนของข้อความ

กู้ฉางชิงยังยืนอยู่ที่เดิม ก่อนที่จะไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ

จากนั้นก็เห็นข้อความหนึ่งบนหน้าจอ：ฉางซิน มาที่ศาลาหน่อยได้ไหม ？

ผู้ส่งเป็นหมายเลขที่ไม่ได้มีการบันทึกไว้

โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของกู้ฉางซิน คนที่เรียกให้เธอไปหา เรียกอย่างสนิทสนม ต้องเป็นคนรู้จักแน่ๆ

แม้ว่ากู้ฉางชิงจะสงสัยว่าเป็นใคร แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ปัดถูเสื้อผ้านิดหน่อย แล้วก็ออกไปยังสถานที่ที่นัดกันไว้

ศาลานี้ตั้งอยู่บนเนินเขาหลังคฤหาสน์

ถึงแม้ตระกูลเฟิงจะร่ำรวย แต่ด้านข้างคฤหาสน์นี้ก็ยังมีพื้นที่กว้างขวาง

ผู้ที่จะสามารถอยู่ที่นี่ได้ ล้วนแต่เป็นคนร่ำรวยและคนมีฐานะในเมืองหลวง

ดังนั้นตลอดทางที่กู้ฉางชิงเดินมา จะมองเห็นป่าที่มีต้นไม้ราคาแพง และมองเห็นดอกไม้ที่บานสะหรั่ง

ประมาณสิบห้านาที กู้ฉางชิงก็เดินมาถึงศาลา แต่เธอยังไม่เห็นคนคนนั้น

เธอก็รู้สึกไม่แน่ใจ ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่มั่นคง

กู้ฉางชิงเงยหน้าขึ้น มองเห็นเงารูปร่างสูงโปร่ง เดินเข้ามา

เสื้อสูทสีเทาเงินเข้ากันกับเสื้อเชิ้ตสีขาว หน้าตาหล่อเหลาและดูสง่าผ่าเผย

ในมือเขาถือกล่องขวัญกล่องใหญ่ที่ห่ออย่างสวยงาม

เมื่อกู้ฉางชิงเห็นคนคนนี้ ก็รู้ว่าไมใช่เรื่องดี

เพราะเขาคือฉินเป่ยหานนั่นเอง！！！

ในตอนนี้เขาก็ได้มายืนอยู่ตรงหน้าเธอ พร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น แววตาที่อ่อนโยน และพูดว่า ：“ซินซิน คุณมาแล้วหรอ？”

กู้ฉางชิงได้ยิน ‘ซินซิน’ สองคำนี้ ก็ขนลุกซู่

หัวเราะแห้งๆแล้วถามว่า ：“อืม……คุณให้ฉันมาพบมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ？”

น้ำเสียงของเธอดูเหมือนห่างเหิน ฉินเป่ยหานสายตาดูเศร้าๆ แต่เขาก็รีบเก็บมันเอาไว้ ยิ้มอ่อนแล้วพูดว่า：“ไม่มีอะไร ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าอยากได้ชุดของจีวองชี่รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น ผมไปทำธุระที่มิลาน บังเอิญได้เจอกับเพื่อนคนหนึ่ง ผมยอมเสียค่าใช้จ่ายสูง ขอเธอให้มอบชุดนี้……ผมให้คุณ！”

ในขณะที่พูด เขาก็ส่งมอบกล่องของขวัญให้กู้ฉางชิง สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

กู้ฉางชิงเหลือบมองเขา ใบหน้าอึดอัดวางตัวไม่ถูก

ตามข้อมูลที่กู้หงเซินบอกไว้ ฉินเป่ยหานไม่เพียงแต่อายุยังน้อย แต่ถ้าจัดเรียงตามลำดับคุณชายที่ร่ำรวยและสง่างาม เขาก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลย

เขาเคยมีมีสัญญาการหมั้นหมายกับลูกสาวของคนตระกูลทางใต้

ด้วยฐานะและรูปลักษณ์ ทั้งสองคนถือว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก

ต่อมาไม่รู้ว่าเพราะอะไร เขาถึงเลื่อนเรื่องการแต่งงานออกไป

ตอนนี้ดูท่าว่าอาจเป็นเพราะกู้ฉางซิน！

แต่กู้ฉางซินดูเหมือนว่าจะเป็นแค่เพื่อนกับเขาเท่านั้น！

“นั่นฉิน……เป่ยหาน ขอบคุณที่คุณจำได้ว่าฉันชอบอะไร แต่ของขวัญชิ้นนี้มันแพงเกินไป ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ฉันเป็นคุณนายของตระกูลเฟิง ด้วยเหตุและผล คุณไม่ควรนัดฉันออกมาเจอแบบนี้ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป จะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด”

กู้ฉางชิงพยายามที่จะพูดอย่างนิ่มนวล

ฉินเป่ยหานพอได้ยินอย่างนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า “ผมรู้ว่ามันดูไม่เหมาสม แต่ว่าฉางซิน คุณก็รู้ว่า ผมรู้สึกกับคุณ……”

เขายังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงแตะพื้นมาจากทางด้านหลัง ค่อยๆใกล้เข้ามา

ถ้ามองจากตรงที่กู้ฉางชิงยืนอยู่ ก็จะเห็นว่าลู่ซือยวี่กำลังเดินตรงมาทางนี้