บทที่ 419 อย่าคิดว่าจะมีครั้งต่อไป

จี้อี้เห็นผู้จัดการใหญ่ แววตาก็เป็นประกาย

ด้วยเหตุผลแล้ว ในเมื่อผู้จัดการใหญ่ปรากฏตัวขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ได้ตัดสินใจเลือก งั้นเธอยังมีโอกาสที่จะช่วงชิงมาเพื่อตนเอง

ไม่ว่าอะไรก็ตาม เธอไม่สามารถยอมแพ้กู้ฉางซินผู้หญิงคนนี้ได้!

"ภาพวาดการออกแบบทั้งสองท่านฉันดูแล้ว ดีทั้งคู่"

ผู้จัดการใหญ่พินิจพิเคราะหฺทั้งสองท่าน แล้วพูดเรียบๆ

"ผู้จัดการใหญ่ชื่นชอบแล้ว เราก็จะออกแบบตามความต้องการของบริษัท หวังว่าจะนำความมีชีวิตชีวาใหม่ๆมาสู่บริษัทนะ"

จี้อี้กระตือรือร้นที่จะตอบบทสนทนา จงใจให้เห็นจุดเด่นในการออกแบบของตัวเอง

แต่ไม่รู้ว่าคำพูดนี้ของเธอ ตัวตนและการออกแบบของเธอยังราคาตกไปด้วย จนถึงกับทำให้ผู้จัดการใหญ่ไม่ชอบ

เป็นธรรมดาที่กู้ฉางฉิงก็มองออก เพียงเธอก็ไม่ได้พูดกล่าวเตือน

เพราะแม้ว่าจะเตือนเธอด้วยความหวังดี ตามนิสัยของจี้อี้อาจไม่เห็นคุณค่าของมัน

ถึงแม้จะไม่พอใจผู้จัดการใหญ่นั่น เพียงแต่ไม่ได้แสดงออกมา

"ที่นักออกแบบจี้พูดก็ไม่ผิด เพียงแต่ในแง่ของความทันสมัย ฉันยังคงชอบความคล่องตัว"

จี้อี้ได้ฟังคำพูดนี้ ใจก็เต้นระรัว

เธอเดาทางเลือกของผู้จัดการใหญ่ได้โดยไม่ต้องฟังคำพูดต่อไปนี้

เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ไม่กี่วินาที ผู้จัดการใหญ่ก็พูดออกมา

"ภาพการออกแบบของนักออกแบบจี้ดีมาก เพียงแต่เราพอใจการออกแบบของนักออกแบบกู้ หวังว่าครั้งต่อไป เราจะได้ร่วมมือกันนะ"

จี้อี้ฉีกยิ้ม ตอบกลับผู้จัดการใหญ่ด้วยรอยยิ้มที่ย่ำแย่อย่างมาก

ตรงข้ามกับความผิดหวังของเธอ กู้ฉางฉิงนั้นดีใจอย่างมาก

เธอกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่ผู้จัดการใหญ่สบายใจ เพียงแต่เธอไม่ลืมหัวข้อที่ควรพูด

"นักออกแบบกู้ ถึงแม้ว่าเราจะเลือกใช้การออกแบบของคุณ แต่ถ้าท้ายที่สุดคุณภาพของผลิตภัณฑ์ออกมาไม่ดี เรายังมีอำนาจเด็ดขาดที่จะถอนตัวจากความร่วมมือนะ"

กู้ฉางฉิงพยักหน้า : "นี่เป็นธรรมดา เพียงแต่ผู้จัดการใหญ่วางใจเถอะ คุณภาพของบริษัทเราจะไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน"

ผู้จัดการใหญ่ยิ้มๆ ไม่ได้สนทนาอะไรต่อ แต่บอกใบ้ผู้จัดการที่อยู่ข้างๆเพื่อกำชับหัวข้อเล็กน้อย ให้กู้ฉางฉิงแก้ไขตรงที่ที่ไม่พอใจเล็กน้อย จึงให้คนออกไป

บนเส้นทางกลับไป กู้ฉางฉิงก็ยิ้มไม่หุบไปตลอด

ไม่เพียงเพราะการออกแบบของเธอเป็นที่ชื่นชอบของฝ่ายความร่วมมือ ในใจยังใฝ่ฝันต่ออนาคตอีก

ตอนนี้เธอไดรับการยืนยันจากบริษัทใหญ่แล้ว

ในอนาคตกู้ฉางซินกลับมา เธอออกมาจากตระกูลเฟิงแล้ว จะได้เลี้ยงดูแม่เธอได้ดวยตนเอง

เธอกำลังปลื้มอกปลื้มใจอย่างมาก แต่ไม่รู้ว่ารอยยิ้มของเธอไปกระตุ้นจี้อี้

"กู้ฉางซิน อย่าคิดว่าอีกฝ่ายเลือกการออกแบบของคุณ ก็จะมาเย่อหยิ่งต่อหน้าฉัน"

เธอยืนอยู่ข้างๆกู้ฉางฉิง พูดภถากถางก้วยน้ำเสียงเย็นชา : "ครั้งนี้เป็นความประมาทของฉัน คุณอย่าคิดว่าจะมีครั้งต่อไป"

กู้ฉางฉิงไม่พูดจา

เดิมทีเธอไม่คิดจะใส่ใจคนคนนี้ แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แต่ท่าทางนิ่งเฉยของเธอทำให้จี้อี้เข้าใจผิด

"ทำไม? คิดว่าฉันคุยโวหรอ ถ้าไม่ใช่ว่าครั้งนี้อีกฝ่ายให้ข่าวผิดเพี้ยน ฉันจะไม่พ่ายแพ้ให้คุณอย่างแน่นอน"

กู้ฉางฉิงได้ฟังคำพูดนี้ รู้อยู่แก่ในใจ ว่าเธอไม่จบไม่สิ้น พูดตอบโต้ไปว่า : "ข่าวสารผิดหรือไม่ฉันไม่รู้ เพียงแต่ฉันรู้เจตนาของผู้จัดการจี้ ขอเพียงแต่อีกฝ่ายพร้อมใจกัน ผู้จัดการจี้กับหัวหน้าแผนกเหลียนก็จะรู้กันใช่ไหม?"

เธอพูดคำนี้จบ ก็เห็นจี้อี้มีสีหน้าแข็งทื่อ

เพียงแต่เธอไม่สนใจ ถึงอย่างไร เธอเปิดโปงเรื่องนี้ ก็ต้องการให้เธอสงบลงมา

ตอนนี้เห็นประสิทธิผลที่ดี

"ผู้จัดการจี้ ดึกแล้ว ฉันไปก่อน"

เธอพูดจบ ก็โบกรถแล้วขึ้นรถออกไป

จี้อี้รอหลังจากเธอไป จึงสติกลับมา แววตาเคร่งขรึม

เธอจ้องมองไปยังทิศทางที่กู้ฉางฉิงจากไปอย่างโกรธเกรี้ยว

นังหญิงสารเลวนี่ คาดไม่ถึงว่าจะกล้าพูดจาถากถางฉัน

อีกทั้งยังลำพองใจอย่างมากเลยใช่ไหม?

เธอใช้ความคิดขนาดนั้น ยังไม่ชนะเธอได้อีก

คิดแล้ว เธอก็กระทืบอย่างโกรธแค้น

กู้ฉางซิน ฝากไว้ก่อนเถอะ!