บทที่ 484 ฉันรอคุณอยู่

เฟิงจิ่งเหยาฟังคำพูดนี้ ก็ไม่สบายใจเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะหก่อให้เกิดความสูญเสียไปไม่น้อย แต่รายละเอียดที่ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร ทางด้านชวี่ยี่ก็ยังตรวจสอบได้ไม่ชัดเจน แต่เขาเชื่อว่าเรื่องนี้น่าจะไม่ใช่ปัญหาของกู้ฉางซิน

ถึงอย่างไรช่วงเวลานั้น เขาเห็นกู้ฉางซินรับใบรายการนั้นด้วยตาของเขาเอง ทำงานล่วงเวลาเล็กน้อย

บางทีจี้อี้ก็รับรู้ได้ถึงการไม่สบายใจของเฟิงจิ่งเหยา ยิ้มพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า : "ท่านประธาน ฉันรู้ว่าคุณชื่นชมนักออกแบบกู้มาก แต่ต้องนึกถึงสถานการณ์โดยรวมก่อน เรื่องนี้ทุกๆคนเห็นว่า นักออกแบบกู้มีความรับผิดชอบมาก ถ้าไม่มีข้อบังคับ เกรงว่าพนักงานของบริษัทจะไม่พอใจ ถึงเวลาจะเกิดการซุบซิบไปทั่วบริษัท ไม่เพียง แต่ส่งผลเสียต่อบริษัทเท่านั้น มันไม่ดีต่อการพัฒนาในอนาคตของนักออกแบบกู้ในบริษัท

เฟิงจิ่งเหยาได้ยิน ก็คิดเล็กนิ้ย ท้ายที่สุดก็เข้าใจความหมายของจี้อี้

จริงๆ เวลานี้จะให้กู้ฉางซินอยู่บริษัทต่อไป ก็จะเกิดซุซิบนินทาในบริษัท ก็จะแย่ต่อการพัฒนาของเธอ โดยเฉพาะเมื่อกี้นี้ผู้บริหารหลายคนกังวลต่อเธอมาก

อีกอย่าง เรื่องครั้งนี้ เขาเข้าใจไม่มาก แต่วิธีการทำธุรกิจที่ยาวนานได้บอกเขาว่า เป็นความจงใจของอีกฝ่าย ไม่รู้ว่าเป้าหมายบริษัทของเขา ยังคงเป็นฉางซิน

"ที่ผู้จัดการจี้พูดก็ไม่ผิด ให้นักออกแบบกู้พักงานอยู่บ้าน รอให้เรื่องนี้จัดการแล้ว ค่อยลงโทษอีกที

เขาคิดๆดูแล้ว ท้ายที่สุดก็ยังคงเห็นด้วยกับข้อเสนอของจี้อี้

จี้อี้ฟังแล้ว แววตาก็ประกายความดีใจ

ถึงแม้ว่ากู้ฉางฉิงจะไม่ได้ถูกไล่ออกจากบริษัท แต่ให้เธอพักงานและไม่ป้วนเปี้ยนอยู่ในบริษัท ก็นับว่าเป็นผลดีต่อเธอ

"ได้ หลังจากการประชุมเสร็จสิ้น ฉันจะแจ้งนักออกแบบกู้ให้"

เฟิงจิ่งเหยาชำเลืองมองเธอ ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไร แต่คุยเรื่องอื่นกับหลี่ม่านต่อ

สองชั่วโมงต่อมา การประชุมสิ้นสุดลง

เฟิงจิ่งเหยาพาชวี่ยี่ออกไป

จี้อี้มองเขาที่ออกไปไกลแล้ว เดิมทีก็คิดจะตามไป เพื่อหาข้ออ้างนัดคนทานอาหารค่ำด้วยกัน

ใครคิดว่าเธอก้าวช้าลง แค่จ้องมองเฟิงจิ่งเหยาจากไปเท่านั้น ก็กอดเอกสารรายงานอย่างไม่เต็มใจไปที่ห้องทำงาน

หลังจากที่เข้าไปในห้องทำงาน เธอยังคงหงุดหงิดเล็กน้อย รู้สึกว่าเฟิงจิ่งเหยาไม่ไว้หน้าเธอ

จากนั้นเธอก็นึกถึงเนื้อหาในการประชุม ก็ดูเหมือนมีทางระบายอารมณ์ได้ หยิบโทรศัพท์มากดโทรออกไป

"ผู้จัดการจี้ บริษัทสรุปผลแล้วหรอ?"

หลังจากสายถูกรับ ก็ได้ยินเสียงกระวนกระวายใจของกู้ฉางฉิงดังออกมา

"อืม เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ร้ายแรง ตื่นตระหนกไปถึงสำนักงานใหญ่ วันนี้ท่านประธานมาด้วยตัวเอง หลังจากการอภิปราย บริษัท ตัดสินใจเป็นสิทธขาดที่จะให้ฉันจัดการ ส่วนคุณให้พักหน้าที่ชั่วคราว"

จี้อี้บอกการตัดสินใจของบริษัทตามความเป็นจริง แต่ชี้ให้เห็นว่านี่เป็นการตัดสินใจของเฟิงจิ่งเหยา

กู้ฉางฉิงฟังแล้ว ก็เหมือนจี้อี้จะเข้าใจอะไรผิด

ในความคิดของเธอ นี่คือเฟิงจิ่งเฟยาไม่เชื่อตน เชื่อคำพูดคนอื่น รู้สึกว่าเป็นเธอที่แก้ไขแบบร่างการออกแบบแล้วร่วมกับทำลายบริษัทกับบุคคลภายนอก

เช่นนี้ เธอจึงไม่พอใจกับผลการจัดการนี้อย่างมาก

"ฉันรับผิดชอบเรื่องนี้มาตลอด ผู้จัดการจี้ ฉันอยากช่วยตรวจสอบ เช่นนี้ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีปัญหาอะไร ฉันก็ยังสามารถช่วยคุณรับมือได้"

จี้อี้ฟังคำพูดที่ไม่ยินยอมของกู้ฉางฉิง ก็คาดเดาไว้ก่อนแล้ว

เธอตำหนอด้วยน้ำเสียงเย็นชา : "คุณจะช่วยฉัน? จะว่าไป คุณสร้างความเดือดร้อนให้กับบริษัทหลายครั้งแล้ว แม้ว่าคุณจะเป็นภรรยาของจิ่งเหยา แต่บริษัทไม่ใช่ของตระกูลเฟิงคนเดียว คุณรู้ไหม ที่คุณสร้างปัญหาเหล่านี้ทำให้จิ่งเหยาหนักใจแค่ไหน"

กู้ฉางฉิงพูดไม่ออกด้วยคำพูดนี้ของเธอ

จี้อี้เห็นเช่นนี้ ก็แอบยิ้มเยาะ : "กู้ฉางซิน ถ้าคุณดีกับจิ่งเหยาจริงๆ ช่วงนี้ก็อยู่บ้านพักผ่อนให้เต็มที่ อย่าทำให้จิ่งเหยาลำบากเพราะมีคุณอยู่ที่บริษัท!"

เธอพูดจบ ก็วางสายไป

กู้ฉางฉิงเม้มริมฝีปากแน่น มีความดื้อดึงในแววตา

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าที่จี้อี้พูดมีเหตุผล แต่เรื่องนี้ก็ไม่สามารถนั่งนิ่งอยู่เฉยๆได้