บทที่ 511 กู้ฉางซินจิตใจไม่สงบ

คุณนายเฟิงถูกกู้ฉางซินทำให้ตกใจจนต้องถอยหลังหนึ่งก้าว เมื่อสติกลับมาก็ทั้งแค้นทั้งโกรธ : "คุณกล้า!"

"ทำไมฉันจะไม่กล้า?"

กู้ฉางซินหัวเราะเยาะ มองคุณนายเฟิงอย่างเย้ยหยัน : "เดิมทีฉันก็ไม่อยากจะโต้เถียงสิ่งนี้กับคุณหรอกนะ สรุปคือคุณก็ทำได้ดี มาหาเองถึงหน้าประตู ทำไม ยังคิดว่าฉันเป็นลูกพลับอ่อนๆที่คุณนวดได้ตามต้องการเหมือนเมื่อก่อนงั้นหรอ?"

“……”

คุณนายเฟิงตกใจมากจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยของเธอจ้องมองกู้ฉางซิน ใบหน้าที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีนั้นแดงก่ำไปด้วยความโกรธ หายใจติดขัด

ทว่ากู้ฉางซินไม่ได้สนใจ เธอจ้องมองคุณนายเฟิงอย่างเย่อหยิ่ง พูดต่อว่า : "นังแก่ ถ้าวันนี้คุณไม่ขอโทษฉัน เรื่องวันนี้ก็ไม่จบหรอก!"

คุณนานเฟิงโกรธแทบระเบิด คาดไม่ถึงว่านังสารเลวนี่จะให้เธอขอโทษ!

"คุณ! คุณ……”

เธอชี้ไปที่กู้ฉางซินโดยพูดไม่ออกเป็นเวลานาน สุดท้ายความโกรธก็จู่โจมเข้าหัวใจ หายใจไม่ออก สองตาก็ลอยแล้วเป็นลมไป

"คุณนา!"

อาหวางตกใจ อุทานออกมาอย่างตกใจแล้ววิ่งไปข้างหน้าไปประคองคุณนายเฟิง : "คุณนาย คุณเป็นยังไงบ้าง?"

“……”

คุณนายเฟิงไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ สองตาปิดสนิทอยู่ในอ้อมกอดของอาหวาง

อาหงางตกใจ ตะโกนออกไปเสียงดังอย่างตื่นตระหนก : "เร็ว ไปเอาคนมาเร็ว คุณนายเป็นลม!"

พ่อบ้านรีบเข้ามา เขาเห็นคุณนายที่หมดสติ สีหน้าก็ตื่นตระหนก ตะโกนพูดว่า : "เอาคนมา เรียกรถพยาบาลเร็ว รีบไปแจ้งคุณผู้ชาย ว่าเกิดเรื่องกับคุณนาย"

ฉับพลันก็วุ่นวายโกลาหล จนกระทั่งรถพยาบาลมาถึงจึงค่อยๆสงบลง

"ฉางซิน คุณไม่ตามไปที่โรงพยาบาลหรอ?"

กู้หงเซินเห็นคุณนายเฟิงถูกเจ้าหน้าที่พยาบาลย้ายขึ้นรถพยาบาลออกจากตระกูลเฟิงไป เขาก็ขมวดคิ้วมองไปทางคนที่อยู่ข้างๆ ความกังวลประกายในดวงตา

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้กลัวตระกูลเฟิง แต่ฉางซินตอนนี้ยังคงเป็นคุณนายรองของตระกูลเฟิง ถ้าถูกคนพูดออกไป เขากังวลว่าชื่อเสียงของฉางซินจะพังพินาศ

แต่กู้ฉางซินก็ไม่ได้ใส่ใจ : "ไปทำอะไร เติมเชื้อไฟหรอ? เกรงว่านังแก่นั่นสิ่งสุดท้ายที่ไม่อยากเห็นก็คือฉัน"

เธอพูดจบก็กลับมานั่งที่นั่ง : "พ่อ ไม่ต้องคิดอะไรมาก สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องเล็กน้อย"

"แต่ถ้าเฟิงจิ่งเหยารู้ว่าคุณทำให้คุณนายเฟิงโกรธมากจนกลายเป็นอย่างนี้ มันจะไม่ราบรื่นสำหรับคุณที่จะอยู่ที่ตระกูลเฟิงในอนาคต"

กู้หงเซินยังคงกังวลใจ

"ไม่ราบรื่น? งั้นคุณก็ต้องิอกแรงช่วยฉันจัดการ"

ดวงตาทั้งคู่ของกู้ฉางซินหรี่ลงจนกลายเป็นเส้น สีหน้าคาดเดาไม่ได้

ที่เฟิงซื่อกรุ๊ป จู่ๆห้องประชุมที่บรรยากาศเคร่งขรึมก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงโทรศัพท์

นี่เป็นเบอร์ส่วนตัวของเฟิงจิ่งเหยา

ชวี่ยี่เห็นชื่อขึ้นที่โทรศัพท์ว่าเฟิงซู่ ก็เดินไปส่งให้เฟิงจิ่งเหยาทันที

โทรศัพท์เพิ่งจะถูกรับสาย น้ำเสียงเย็นชาถึงขีดสุดของเฟิงซู่ก็ดังขึ้น : "เฟิงจิ่งเหยา มาที่โรงพยาบาลด่วนเลย แม่คุณเข้าโรงพยาบาล!"

เขาพูดจบ ก็วางสายไป

เฟิงจางเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเก็บโทรศัพท์ ยืนขึ้นมิงทุกคนในห้องประชุม : "การประชุมย้ายไปเป็นช่วงบ่าย หวังว่าถึงเวลานั้นฉันจะได้เห็นเอกสารแผนงานที่เป็นที่น่าพอใจนะ เลิกประชุม!"

เขาพูดจบ คว้ากุญแจรถบนโต๊ะแล้วเดินไปที่ลิฟต์