บทที่ 69 ฉันอยากแตะต้องเธอจริงๆหรอ

กู้ฉางชิงรู้สึกถึงความไม่เต็มใจของเขา ในใจรู้สึกเป็นกังวล

เธอพยายามเกลี้ยกล่อมเฟิงจิ่งเหยา และสติปัญญาก็กลับมาอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า：“อันที่จริงฉันรู้สึกว่าเสื้อผ้าที่ดีนั้น คุณภาพของผ้าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ถ้าหากเป็นผ้าที่เธอเสนอสามารถให้ราคาพิเศษได้ และอย่างน้อยก็สามารถรับรองคุณภาพได้ด้วย”

เฟิงจิ่งเหยาฟังที่เธอพูดแล้วเงียบ สีหน้าไม่อาจคาดเดาได้

กู้ฉางชิงไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเขาฟังที่เธอพูดหรือไม่ จึงพยายามพูดต่อว่า：“แม้ว่าพ่อของฉันจะเสนอความร่วมมือนี้ แต่เขาก็ไม่ใช่ว่าได้ประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว จากมุมมองทางการค้า อันที่จริงสองครอบครัวร่วมมือกันก็เป็นการเอื้อประโยชน์ต่อกัน”

ในตอนท้ายของการสนทนาเสียงของเธอก็เปลี่ยนเป็นเบาลง：“ในเมื่อเป็นการร่วมมือของทั้งสองครอบครัวที่ได้รับประโยชน์ร่วมกัน ฉันคิดว่าคุณไม่ควรจะโกรธและปฏิเสธนะ”

เฟิงจิ่งเหยาเห็นหน้าตาที่ระมัดระวังของเธอแล้วก็ขมวดคิ้ว

เพียงแต่เขาพบว่าเด็กผู้หญิงคนนี้คารมคมคายใช้ได้ เขาก็หลงเชื่อเธอไปไม่น้อย

แต่เรื่องของความร่วมมือตามที่เขารู้มา กู้หงเซินไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก

เพื่อเป้าหมายแล้วไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ลับหลังทำเรื่องไม่ดี คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เขารู้อย่างชัดเจน

การร่วมมือกับพังพอนอย่างนี้ เขาจำเป็นต้องระวังตัวให้มากๆ

ขณะคิดเขาก็เคาะโต๊ะด้วยความครุ่นคิด

กู้ฉางชิงได้ยินเสียง‘ติ๊กต๊อก’นั้นแล้ว ในใจก็เป็นกังวล

กลัวจริงๆว่าเฟิงจิ่งเหยาจะปฏิเสธการร่วมลงทุนก่อนหน้านี้

ในตอนนี้เธอรู้สึกเป็นกังวลไม่สงบ ได้แต่รอคำตอบจากเฟิงจิ่งเหยา

“เรื่องการร่วมมือกัน ฉันเห็นด้วย”

เมื่อกู้ฉางชิงได้ยินอย่างนั้น ความกังวลของเธอก็ลดลง

และไม่รอให้เธอพูดอะไร เฟิงจิ่งเหยาก็พูดอย่างเคร่งครึมว่า：“แต่ถ้านำผ้าจากโรงงานของพ่อเธอมาทำเสื้อผ้า แล้วมีปัญหาด้านคุณภาพ ฉันไม่เพียงจะยุติความร่วมมือเท่านั้น แต่ฉันจะคิดบัญชีกับเธอด้วย เธอเข้าใจไหม？”

กู้ฉางชิงเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มเจื่อนๆแล้วพยักหน้า：“ฉันเข้าใจค่ะ”

ใครสั่งให้เธอมาแทนที่กู้ฉางซินตอนนี้ และยังต้องมาเป็นแม่สื่อขอความร่วมมือนี้อีก

เฟิงจิ่งเหยาไม่ได้สังเกตเห็นความกลัดกลุ้มในดวงตาของเธอ เมื่อเห็นว่าเธอตกลงแล้ว ก็ทำเสียงฮึเบาๆ จากนั้นก็ลุกออกไปที่ห้องอาหาร

กู้ฉางชิงมองเขาเดินจากไปจากด้านหลัง นึกถึงสายตาเย็นชาเมื่อตะกี้ของเขาแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

คิดๆดูแล้วสวรรค์ยังมีเมตตา กลัวว่าจากเหตุการณ์นี้จะทำให้ฉันเกือบแย่

ในขณะที่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความจำใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้อีกในวันข้างหน้า เรื่องมากขึ้น เธอก็จะยิ่งปวดหัวขึ้น

ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเวลาจะผ่านไปเร็วๆ ให้เวลาในหนึ่งปีนี้สิ้นสุดลง

ขณะที่เธอภาวนา ก็กลับมาถึงห้องในเวลาเดียวกัน

หลังจากอาบน้ำแล้ว เธอก็ไม่ได้รีบพักผ่อน ร่างภาพออกแบบอีกสองภาพ ก่อนที่จะนอนลงบนเตียง

อย่างไรก็ตามตอนนี้เธอมีผลต่อเฟิงจิ่งเหยาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถ้าเธอสามารถทำได้มากกว่านี้เธอก็สามารถทำได้มากขึ้น

ในขณะที่เธอคิด ก็สลึมสลือแล้วหลับไปบนหมอนนุ่มๆ

เวลานั้นในห้องหนังสือ

เฟิงจิ่งเหยานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน แต่เอกสารบนโต๊ะไม่ได้ขยับเลย

สายตาเขาดูตึงเครียด เม้มริมฝีปากแน่น และดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคิดถึงกู้ฉางชิงผู้หญิงคนนั้น เข้ามาแตะเส้นตายของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ความโกรธในใจไม่สามารถระงับได้

แต่การควบคุมตนเองอย่างเข้มแข็ง ทำให้เขาระงับความโกรธได้ และสุดท้ายก็หยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาตรวจดู

ยุ่งอยู่อย่างนั้นจนจะเที่ยงคืนแล้ว

เขานวดคลึงหน้าผากด้วยความอ่อนเพลียและง่วงนอน จากนั้นก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน และตั้งใจที่จะกลับห้องไปพักผ่อน

เห็นแสงไฟในห้องสว่างจ้า

คนที่ทำให้เขาโกรธมากมาตลอดครึ่งคืน นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงอย่างสบาย

สักพักความโกรธที่เขากดมันเอาไว้ก็กลับขึ้นมาอีกครั้ง

ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าให้อภัยจริงๆ เขาโกรธอยู่กว่าครึ่งคืน แต่เธอสบายดีและยังมาหลับก่อน