บทที่154 อย่ามาตามตื๊อฉัน

จี้ฟงหยุนตะลึงไปในชั่วขณะ ทันทีที่เขามั่นใจว่าใช่ ดวงตาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ฉางชิง!”

เขาเรียกด้วยความดีใจ และอดไม่ได้เดินตรงไปหากู้ฉางชิงทันที

กู้ฉางชิงที่สังเกตเฝ้ามองเขาอยู่แต่แรก เมื่อได้ยินเสียงเรียกขึ้น ช่วงเวลาที่เรียกว่าซวยมาแล้ว

เธอเห็นคนกำลังเดินเข้ามาใกล้ ใจกระวนกระวายมาก เสียงจังหวะเพลงดังขึ้นพอดี เธอจึงลากมู่จิน

“อยากเต้นรำไม่ใช่หรอ? เราไปกันตอนนี้เถอะ”

เธอพูดจบ ไม่สนว่ามู่จินจะตกลงไหมเธอก็หันหลังไปทันที

คนมันจะซวยจริงๆ แค่กินน้ำยังติดฟันได้

ในขณะที่เธอกำลังลากมู่จินไปเต้น ก็มีร่างคนหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาพอดี

“มู่จิน ไม่เจอกันนาน ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่”

เห็นได้ชัดว่าคนนั้นรู้จักกับมู่จินอย่างดี

กู้ฉางชิงเห็นมู่จินเป็นฝ่ายยื่นมือออกไปจับมือก่อน ก็รู้ได้ถึงความสัมพันธ์ที่ดีของพวกเขา

“คุณกู้ เต้นรำคงต้องรออีกสักพักแล้วล่ะ”

มู่จินเองก็ไม่ได้ลืมกู้ฉางชิง จึงเอ่ยขึ้น

กู้ฉางชิงเห็นจี้ฟงหยุนที่ยิ่งเดินยิ่งเข้ามาใกล้ ทำสีหน้าที่ไม่ร้องไห้ยังน่าเกลียดออกมา ใบหน้าซีดไปทั้งหน้า

เพราะว่าจี้ฟงหยุนมาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

เธอมองไปที่จี้ฟงหยุนด้วยความตื่นตระหนก ดวงตาเต็มไปด้วยความวิตก

ถ้าเกิดจี้ฟงหยุนเรียกชื่อเธอออกมา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นต้องจบแน่ๆ

ความจริงแล้ว จี้ฟงหยุนเองก็กะว่าจะเรียกชื่อเธอออกมา

กู้ฉางชิงดูปากของเขาที่กำลังจะอ้าขึ้น ใจตกไปถึงตาตุ่ม ไม่รู้ต้องทำยังไง ทันใดนั้นฉินเป่ยหานก็มาจากข้างหลัง

“ฉางซิน ถ้าหากคุณมู่ไม่ว่าง ถ้างั้นฉันเต้นเป็นคู่เธอเอง”

เขาพูดจบก็มองไปที่กู้ฉางชิง

เมื่อคำนี้พูดออกไป จี้ฟงหยุนที่กำลังจะเรียกก็เงียบอึ้งไป

ฉางซิน?

เขามองไปที่กู้ฉางชิงด้วยความประหลาดใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย

กู้ฉางชิงเองก็สังเกตเห็น ในเวลาเดียวกันเขาก็โล่งใจและเหลือบตาไปมองฉินเป่ยหาย เหมือนคิดอะไรออก

“คุณฉิน ฉันบอกคุณกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาตามตื๊อฉัน ฉันมีสามีแล้ว โปรดให้เกียรติด้วย!”

เธอเสแสร้งหยิ่งผยองเพื่อให้ฉินเป่ยหานออกไป

ฉินเป่ยหานเห็นเช่นนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เขารู้ดีใจในว่านี่คือกู้ฉางชิงที่ปฏิเสธเขา กับเขาคนเดียว

จี้ฟงหยุนที่เฝ้าดูพวกเขาอยู่ตลอด รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าจะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกู้ฉางชิง แต่นิสัยใจคอแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่กู้ฉางชิงคนที่มีชีวิตชีวาตลกที่เขารู้จัก

เขานึกถึงพวกนี้แล้วก็ส่ายหัวและหัวเราะออกมา

อาจจะเป็นเพราะเขาอยากเจอฉางชิงมากเกินไป จนได้ยินผู้ชายคนเมื่อกี้เรียกชื่อนี้ออกมา

ฉางซิน ฉางชิง ถึงแม้จะต่างกันตัวเดียวแต่มันก็ไม่เหมือนกัน

ในขณะที่เขาส่ายหัวกำลังจะเดินจากไป ท่าทีของกู้ฉางชิงก็ทำให้เขาลังเลอีกครั้ง

เมื่อตอนที่กู้ฉางชิงคิดว่าเขากำลังจะจากไป จึงโล่งถอนหายใจออกมา

จี้ฟงหยุนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องถอนหายใจ

โดยเฉพาะเขานึกถึงภาพตอนที่เขากำลังจะเดินมา

ผู้หญิงคนนั้นเมื่อเห็นเขาก็ลุกลี้ลุกลน

กู้ฉางชิงไม่รู้ว่าความผิดพลาดของเธอถอนหายใจออกมา จะทำให้ฟงจิ้งหยุนกลับมาสงสัยอีกครั้ง

เธอเห็นจี้ฟงหยุนหยุด ไม่ทันได้หายใจทั่วท้องก็ต้องกลับมาเกรงอีก