บทที่155 ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไงฉันก็จำได้

กู้ฉางชิงได้ยินเช่นนี้ สะดุ้งตกใจ

"ขอโทษนะคะคุณจำคนผิดแล้วค่ะ"

เธอเสแสร้งยิ้มและตอบ

จี้ฟงหยุนขมวดคิ้ว สายตาจ้องมองไปที่กู้ฉางชิง

"ฉันจำไม่ผิดหรอก"

กู้ฉางชิงได้ยินเช่นนี้ ในใจก็รู้สึกแปลกๆ

เธอมองไปที่จี้ฟงหยุน ในขณะที่เธอกำลังจะปฏิเสธ จี้ฟงหยุนก็ได้พูดขึ้นมาอีกครั้ง

"ฉางชิง ฉันรู้ว่าเธอกำลังจะปฏิเสธ แต่ต่อให้เธอเปลี่ยนไปแค่ไหน ฉันก็ยังจำเธอได้"

กู้ฉางชิงเห็นเช่นนี้ กัดริมฝีปากและไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

จี้ฟงหยุนเองก็ไม่เปิดโอกาสให้เธอพูด พูดต่อว่า: "ฉางชิง ฉันรู้ว่าเธอมีเรื่องจำเป็นต้องทำแบบนี้ ไว้ใจฉันเถอะฉันไม่บอกใครหรอก ขอเพียงแค่เธออย่าหลบหน้าฉัน"

พูดจบ เขาก็เดินเข้าไปหากู้ฉางชิงหนึ่งก้าว

กู้ฉางชิงถอยออกโดยไม่รู้ตัว มองเขาด้วยความปวดหัว

สายตารู้สึกไม่ว่าเธอจะพูดอะไรออกมาก็ไม่จริง

"ฉันมีธุระ เชิญคุณตามสบาย"

เธอเลือกที่จะไม่ตอบและบอกลา

ยังไม่ทันให้โอกาสจี้ฟงหยุนได้พูด เธอก็หันหลังจากไป

จี้ฟงหยุนที่กำลังมองดูเธอจากไป ขมวดคิ้ว และยิ่งสงสัยมากขึ้นในใจ

เขาอยากรู้มากว่ากู้ฉางชิงกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมต้องใช้นามแฝงและยังทำเหมือนไม่รู้จักเขาอีก

กู้ฉางชิงไม่รู้ว่าจี้ฟงหยุนสงสัยและอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ

เธอกลับเข้าไปในงานเลี้ยง กำลังมองหามู่จิน ทันใดนั้นก็ได้ยินบทสนทนาข้างๆทำให้เธอถึงกับหยุดชะงัก

"เอ้ะ นั่นใช่ประธานเฟิงจิงเหยาของเฟิงซื่อกรุ๊ปหรือเปล่า? ทำไมเขาถึงมาที่นี่ได้?"

"ใช่จริงด้วย ทำไมถึงมาปรากฏที่นี่?"

"อะไรกัน? นี่พวกเธอยังไม่รู้หรอว่าเฟิงจิงเหยาเพิ่งก่อตั้งบริษัทเสื้อผ้า ตอนนี้กำลังเป็นที่ฮอตฮิตในโซเซียล ดูแล้วเขาน่าจะมาทำงานร่วมกับRCล่ะมั้ง แต่มีเรื่องอื้อฉาวแบบนั้น คงส่งผลไม่ดีต่อบริษัทก่อตั้งใหม่แน่"

ทันทีที่คำนี้พูดออกไป คนไม่น้อยก็เข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น

กู้ฉางชิงไม่สนใจกับคำพูดของพวกเขา

ตาทั้งสองของเธอจ้องไปที่เฟิงจิงเหยาที่กำลังเดินเข้ามาจากประตู

แม้ว่าจะเป็นแค่ชุดสูทสีดำธรรมดาไม่เปลี่ยน แต่ด้วยรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาไร้ที่ติและมีออร่าที่ไม่มีใครเทียบได้ โดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย ทำให้ผู้คนไม่สามารถละสายตาไปได้

เธอรอให้ผู้คนรอบๆเฟิงจิงเหยาเดินออกไปหมดเธอจึงค่อยเดินไปหา

"เธอมาได้ยังไง? บอกว่ากลับมาไม่ทันไม่ใช่หรอ?"

เฟิงจิงเหยามองดูผู้หญิงสดใสที่อยู่ตรงหน้าดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจ บอกได้เลยว่าเธอมีความสุขมากที่เขามา

แต่ความจริงเขาคงไม่บอกกู้ฉางชิงหรอกว่าที่รีบกลับมาก็เพราะเธอ

"มันเป็นเรื่องของบริษัท ฉันเองก็ควรมาเจอคนที่รับผิดชอบงานสิ"

เขาตอบกลับห้วนๆ ทำให้กู้ฉางชิงรู้สึกผิดหวัง

เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้รีบกลับมาเพื่อมาหาเธอ

เฟิงจิงเหยาสังเกตเห็นแววตาที่ผิดหวังของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

เขาเองก็ไม่ใช่คนที่อารมณ์ดีนัก

เขามองไปที่รอบๆ สังเกตเห็นใบหน้าของกู้ฉางชิงค่อยๆแดงขึ้น ขมวดคิ้วและถาม: "เธอดื่มเหล้าหรอ?"

กู้ฉางชิงอึ้งไปสักครู่ ตอบกลับเบาๆว่า: "ดื่มแล้วนิดนึง"

เฟิงจิงเหยาขมวดคิ้วแต่ไม่ได้พูดอะไร

กู้ฉางชิงเห็นเช่นนี้ ก็เปลี่ยนเรื่องและพูดขึ้นมาว่า: "ฉันจะพาเธอไปหาคุณมู่"

เฟิงจิบเหยาไม่ปฏิเสธและเดินตามเดินไป

กู้ฉางชิงพาเขาเดินตรงไปทางที่มู่จินอยู่

ในเวลาเดียวกัน จี้ฟงหยุนเองก็เดินออกมาจากทางเดินพอดี

เขากำลังมองหาตัวกู้ฉางชิง ก็หันไปเห็นกู้ฉางชิงกำลังอยู่กับชายรูปหล่อ คิ้วขมวดทันที

แต่ทางนี้ กู้ฉางชิงพาเฟิงจิงเหยามาอยู่ตรงหน้ามู่จินแล้ว

"คุณมู่ นี่คือประธานของบริษัทเรา เฟิงจิงเหยา"

เธอพูดจบ ก็หันกลับมาที่เฟิงจิงเหยาและพูดว่า: "ท่านประธาน คนนี้คือดีไซเนอร์มู่จินของRC และเป็นผู้รอบผิดชอบงานครั้งนี้"

เมื่อเธอพูดจบ ผู้ชายทั้งสองคนก็เริ่มสนทนา

"ประธานจิง เป็นเกียรติที่ได้เจอ"