ตอนที่ 2

“แล้วหนูเป็นลูกเต้าเหล่าใคร บ้านอยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันจะไปส่ง”

ตินน์มองหน้าพิมพิลา รู้สึกถูกชะตากับเด็กสาวคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ใช่… มันคือรักแรกพบ หล่อนคือผู้หญิงที่คู่ควรกับวงศ์ตระกูลของเขา ถ้าเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ ผู้หญิงคนนี้จะกลายเป็นที่รักของผู้ชายทุกคนในตระกูล

“หนูสวยจัง… ”

ตินน์ชม แวบแรกที่ได้เห็นพิมพิลา เขาสะดุดตากับทรวงอกอวบใหญ่ เสื้อยืดสีขาวบางๆ แนบเน้นช่วงอกจนดูรัดรึงตึงแน่นเพราะนมใหญ่มาก

สองเต้าที่ตินน์ประมาณขนาดด้วยสายตาก็รู้ว่าคัพอี ไม่งั้นคงไม่ดุนดันจนตุงขึ้นมาจากเสื้อ และการที่หล่อนโนบราทำให้มองเห็นตำแหน่งของจุกหัวนม แทงตุงอยู่เหนือเต้าทรวงทั้งสองข้าง

แบบนี้แหละสเปคเลย ใช่เลย! ผู้ชายในตระกูลของตินน์ชอบผู้หญิงที่มีทรวดทรงเข้าตำราแบบนี้

และอีกสิ่งในตัวของพิมพิลาที่สะดุดตาของตินน์เข้าอย่างจัง ก็คือสะโพกผาย ได้รูปรับกับช่วงเอวคอด มองดูเหมือนรูปทรงของผลน้ำเต้า

หากสิ่งที่เข้าตาเขาอีกอย่างก็คือหนอกเนินสวาท อูมแน่นอวดเนินสามเหลี่ยมอิ่มอูมอยู่ตรงง่ามขา เบ่งบวมเหมือนกลีบส้มโอลอยเด่นขึ้นมาจากเป้ากางเกงผ้ายืดขาสั้นแนบเนื้อ

ตินน์มองเห็นของดีของพิมพิลา เขาเชื่อมั่นว่าผู้หญิงคนนี้จะรองรับความใหญ่โตของผู้ชายในตระกูลของเขาได้ ซึ่งเป็นที่รู้กันภายในว่าด้วยกรรมพันธุ์เดียวกัน ทำให้อวัยวะเพศของผู้ชายทุกคนในวงศ์ตระกูลล้วนยาวใหญ่ ไม่มีใครต่ำกว่าเก้านิ้ว

ตินน์รู้สึกถูกชะตากับพิมพิลา มีความประทับใจอย่างแรงตั้งแต่วินาทีแรกเห็น ราวกับว่าเคยเห็นหล่อนจากที่ไหนสักแห่ง ซึ่งอาจจะเป็นเมื่อชาติปางก่อน

ตินน์จินตนาการไปถึงตอนที่หล่อนเปลือยเปล่า แค่คิดก็ทำให้อาวุธประจำกายของเขาพองตัว คัดแข็งขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่เพิ่งเจอหน้ากัน

อีกหนึ่งเดือนต่อมา

ภายหลังจากอุบัติเหตุในวันนั้น ตินน์ตัดสินใจมาสู่ขอพิมพิลาไปเป็นภรรยา

“ลุงกับป้าไม่มีปัญหา แต่ขอให้คุณสัญญาได้ไหมคะ… ว่าจะรักและเลี้ยงดูพิมพิลาเป็นอย่างดี อย่าทอดทิ้งหลานสาวของป้า”

ป้านวลดีใจที่หลานสาวจะได้ออกเรือนไปเป็นสะใภ้เศรษฐี

“ครับ… ผมสัญญา”

เสียงของตินน์หนักแน่นจริงจัง

“พิมพ์… ไปอยู่กับคุณตินน์นะ… ที่คฤหาสน์นั่นจะให้อนาคตที่ดีกับหนู”

ป้านวลเอามือลูบศีรษะหลานสาว เพราะรักและหวังดี ป้านวลจึงไม่เหนี่ยวรั้ง