ตอนที่ 113
ตอนที่ 113 เพราะฤทธิ์ยา(ตอนต้น)
September 21, 2026
“วันนี้มารับฉัน ไม่กระทบกับงานใช่ไหม?”เฟิงเชียนเสวี่ยกระซิบถามอ้อมๆ “เมื่อกี้เจ้านายโทรมาเหรอ?”
“เจ้านาย?” “โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”กลอกตาครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหัว “ใช่ เจ้านายแหละ”
“หรือว่าเขารู้ว่านายขับรถออกมารับฉันเลยโมโห?” เฟิงเชียนเสวี่ยตื่นตระหนกขึ้นมา “ ทำไมเธอถึงทำอะไรไม่ฉลาดแบบนี้ ทำให้เขารู้ได้ไง แบบนี้ก็กระทบกับงานนะสิ”
“เธอรู้เหรอว่าตะกี้ฉันกำลังคุยโทรศัพท์กับใคร?” “โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”เอ่ยถามด้วยความสงสัย
เฟิงเชียนเสวี่ยมองไปที่นั่งด้านหลัง ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเขา : “ไม่ใช่คุณนานที่เลี้ยงนายเหรอ?”
“อุ๊บ ฮ่า ๆ”
“โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”ระเบิดหัวเราะขึ้นมา ราวกับว่าได้ยินเรื่องตลกที่น่าขันที่สุด
“พวกคู่รักจะจีบกันก็เกรงใจพวกที่นั่งข้างหลังหน่อยเถอะนะ!”เพื่อนร่วมงานที่นั่งข้างหลังพูดหยอกเล่น
“ขอโทษที ขอโทษที!” เฟิงเชียนเสวี่ยรีบขอโทษอย่างไว และตีไปที่ “โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”หนึ่งที “ขับรถดีๆ เลิกล้อเล่นได้แล้ว”
“โฮสต์หนุ่มลูกหนี้” ยังคงยิ้ม กลั้นหัวเราะไม่อยู่
เฟิงเชียนเสวี่ยหยิกลงที่แขนของเขาเบาๆ ถลึงตาดุใส่เขา เขาถึงค่อยๆหยุดหัวเราะลง
ผ่านไปไม่นาน ทุกคนก็มาถึงที่บาร์
เฟิงเชียนเสวี่ยถือคูปองส่วนลดที่เสิ่นอวิ๋นให้มา กำลังไปยังจุดขายเหล้าแบบแชร์กันซื้อ แต่กลับถูก “โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”ดึงเธอไปฝั่งห้องวีไอพีแทน
“นายกำลังทำอะไร?” เฟิงเชียนเสวี่ยรีบหยุดการกระทำของเขาอย่างรวดเร็ว “มาฝั่งนี้แพงหูฉี่เลยนะ”
“ไม่เป็นไร คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง ไม่มาเบิกกับเธอหรอก”
“โฮสต์หนุ่มลูกหนี้” พูดอย่างโอ้อวดต่อ “เรียกเพื่อนร่วมงานเธอมาเลี้ยง จะเลี้ยงแบบธรรมดาแบบนั้นได้ไง ขายหน้าแย่”
“แต่ว่า...” เฟิงเชียนเสวี่ยกำลังจะพูดต่อ พวกเพื่อนก็ตามกันมาแล้ว “วันนี้พวกเราจะกินที่ห้องวีไอพีเหรอ ฉันยังไม่เคยมาฝั่งนี้เลยนะ”
“ฉันก็ยังไม่เคยมา แฟนของเฟิงเชียนเสวี่ยนี้รวยจริงๆ!”
“ขอบคุณเฟิงเชียนเสวี่ย พาพวกเรามาเปิดหูเปิดตา”
“ขอบคุณเฟิงเชียนเสวี่ย”
พวกเพื่อนร่วมงานต่างพูดยกยอกันอย่างจริงจัง เฟิงเชียนเสวี่ยเพียงแต่ยิ้มแห้งๆ ในใจก็บ่นเงียบๆ หยิกลงไปที่ “โฮสต์หนุ่มลูกหนี้”แบบโกรธๆ พร้อมกัดฟันกระซิบด่า: “ วันวันนายหาเงินอย่างยากลำบากเป็นเพื่อนเที่ยวกับคุณนายที่เลี้ยงนาย แล้วเอาเงินมาใช้ฟุ่มเฟือยแบบนี้ ไม่อยากลืมหูลืมตา ได้ดิบได้ดีบ้างเหรอ?”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“โฮสต์หนุ่มลูกหนี้” อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ พร้อมเอามือข้างหนึ่งโอบไปที่ไหล่ของเฟิงเชียนเสวี่ย โน้มตัวลงพูดที่ข้างหูเธอว่า “แค่มีเธอ ทั้งชีวิตก็ไม่อยากได้อะไรอีก”