ตอนที่ 22 เหยื่อของสิงโต

“ผมว่าคุณควรจะสำนึกเถอะ ประธานเยี่ยผู้สูงส่ง ไม่มีทางจะมาชอบของมือสองอย่างคุณหรอก”

“บ้าไปแล้ว!” เฟิงเชียนเสวี่ยไม่อยากสนใจคนต่ำทรามอย่างเขา “ออกไป!”

“เป็นแค่ของมือสองที่ซือเฮ่าเซวียนเล่นจนเบื่อแล้ว จะแสร้งทำเป็นสูงส่งอะไร”

เฮ่อเหวินเจ๋อปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตพร้อมกับเข้าหาเธออย่างมีเลศนัย…

“เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะพึ่งประธานเยี่ย มาพึ่งผมไม่ดีกว่าเหรอ ตอนนี้ผมเป็นพนักงานระดับสูงในเซิ่งเทียน เงินเดือนประจำปีหนึ่งล้าน เป็นโชคของคุณ!”

“คุณนี่น่าขยะแขยงจริงๆ” เฟิงเชียนเสวี่ยมองเขาอย่างรังเกียจ “ถ้าคุณเข้ามาอีก ฉันจะเรียกคนให้ช่วยแล้วนะ”

“ก็เรียกสิ!”เฮ่อเหวินเจ๋อยิ้มอย่างได้ใจ...

“คุณไม่รู้เหรอว่าตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้ว คนของชั้นสิบสามกลับไปกันหมดแล้ว และตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนบนชั้นนี้ ถึงผมจะพาคุณมาที่นี่ คุณก็ไม่มีแรงขัดขืนหรอก!”

เขาพูดพลางถอดเสื้อเชิ้ตออก แล้วกระโจนเข้าหาเฟิงเชียนเสวี่ย...

“ไปให้พ้นนะ...”

เฟิงเชียนเสวี่ยกรีดร้องและยื่นมือทั้งสองดันออกไปเพื่อห้ามเฮ่อเหวินเจ๋อไม่ให้เข้าใกล้

แต่เฮ่อเหวินเจ๋อก็ยังผลักเธอลงไปที่อ่างอาบน้ำ พร้อมจะกระชากชุดคลุมอาบน้ำบนร่างของเธอออก...

ทันใดนั้น ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาจากกระเป๋าชุดคลุมของเธอ

หลังจากนั้นไม่นาน ปัง ประตูห้องล็อกเกอร์ก็ถูกถีบออก

วินาทีต่อมา เฮ่อเหวินเจ๋อก็ถูกเตะลอยไปกระแทกกำแพง ก่อนที่จะล้มลงกับพื้น

“อ๊ากกก” เขากุมท้องไว้ แสยะปากร้องเสียงดัง

เฟิงเชียนเสวี่ยยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกคนบีบแก้ม เธอเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เย่อหยิ่ง เธอตกใจไปพักหนึ่ง “ประ ประธานเยี่ย...”

“มีสัมพันธ์ชู้สาวกันในบริษัท คุณไม่อยากจะทำงานแล้วเหรอ” เยี่ยเจิ้นถิงจ้องมองเธออย่างดุ

“ไม่ ไม่ใช่...” เฟิงเชียนเสวี่ยรีบอธิบาย “ฉันแค่อยากมาที่นี่เพื่ออบผ้าให้แห้ง แต่ผู้จัดการเฮ่อบังคับและบุกเข้ามา แล้วยังคิดจะทำมิดีมิร้ายฉัน... ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน คุณสามารถไปเปิดกล้องตัวข้างนอกดูได้ ”

“ไม่ใช่นะครับ ท่านประธานเยี่ย ผู้หญิงคนนี้มายั่วยวนผม...”

เฮ่อเหวินเจ๋อรีบลุกขึ้นมาอธิบาย…