ตอนที่ 23 การสำนึกผิดด้วยน้ำตา

“ให้ไปเป็นคนเฝ้าประตูที่ลานจอดรถซะ!”

เยี่ยเจิ้นถิงรับโทรศัพท์แล้วหันหลังเดินจากไป

“ครับ”

เยี่ยฮุยตบหน้าเฮ่อเหวินเจ๋อ “แกควรขอบคุณประธานเยี่ยสำหรับความใจกว้างและความเมตตาของท่าน คนเฝ้าประตูที่มีเงินเดือนประจำปีหนึ่งล้าน ก็ถือว่าไม่น้อยหน้าใคร"

“ ครับ ครับ ครับ ขอบคุณประธานเยี่ย ขอบคุณพี่ฮุย ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆนะครับ”

ปากของเฮ่อเหวินเจ๋อเต็มไปด้วยเลือด แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะยิ้มและพยักหน้า

เฟิงเชียนเสวี่ยเกลียดเฮ่อเหวินเจ๋อมาก และในขณะเดียวกันก็ถอนหายใจในใจการลงโทษแบบนี้ช่างแยบยลจริงๆ!

จากนี้ไป ศักดิ์ศรีของเฮ่อเหวินเจ๋อ จะถูกเหยียบย่ำตลอดไป!

นี่คือวิธีการของปีศาจอย่างเยี่ยเจิ้นถิง!

เฟิงเชียนเสวี่ยเตือนตัวเองในใจว่าต้องอยู่ให้ห่างจากปีศาจอันร้ายกาจนี้

พอมาคิดดูอีกที โฮสต์หนุ่มลูกหนี้ยังจะดีกว่า เขาทั้งดีและเชื่อฟัง ทำเงินให้เธอได้มากกว่าหนึ่งล้านในสองคืน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฟิงเชียนเสวี่ยก็รีบอบเสื้อผ้าของเธอและไปที่ธนาคาร

เวลาเร่งรัด เธอรีบวิ่งอย่างสุดกำลัง ในที่สุดก็เข้าไปแลกเช็คก่อนที่ธนาคารจะปิด

ผลคือเจ้าหน้าที่ธนาคารแจ้งเธอว่า เช็คใบนี้ถูกยกเลิกไปตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว!

เฟิงเชียนเสวี่ยตะลึง ผู้หญิงสามคนที่ร่ำรวยซื้อ " โฮสต์หนุ่ม" จากเธอด้วยเงินหนึ่งล้านหยวน คนก็ถึงมือแล้ว ทำไมยกเลิกเช็คล่ะ

ตอนนี้ผู้หญิงที่ร่ำรวยไร้ศักดิ์ศรีขนาดนี้เลยเหรอ

เฟิงเชียนเสวี่ยโทรหาโฮสต์หนุ่มลูกหนี้ทันที แต่ไม่มีคนรับ เธอโทรสามครั้งติด ก็ยังไม่มีใครรับ

เธอรีบส่งข้อความหาเขา "โทรกลับทันที ด่วน!"

อีกฝ่ายไม่ตอบข้อความ

เฟิงเชียนเสวี่ยถือโทรศัพท์ไว้และคิดพิจารณารอบด้าน เป็นไปได้ไหมว่าเมื่อคืนนี้จะมีอะไรเกิดขึ้น

เป็นไปได้ไหมที่โฮสต์หนุ่มไม่สามารถทนต่อการกดขี่ของผู้หญิงร่ำรวยสามคนนั้น เลยหนีไป เศรษฐินีจึงโกรธแล้วยกเลิกเช็ค?

อาจจะเป็นไปได้!

มันต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอน!