ตอนที่ 403 งานใหม่ที่น่าลำบากใจ

เฟิงเชียนเสวี่ยมอบเงินสองล้านที่เยี่ยเจิ้นถิงให้ ให้กับโรงงานเพื่อการลงทุนของจูเจี้ยนซานที่ตอนนี้มีเพียงแค่ไม่กี่หมื่นหยวนในมือแล้ว ค่าครองชีพในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาต่างเป็นปัญหา

ค่ารักษาทั้งหมดของหลงหลงคุณท่านเยี่ยก็เป็นคนช่วยออกให้ เพราะคนของคุณท่านเยี่ยเป็นคนทำ และมันก็สมควรแล้วที่เขาจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเหล่านี้

แต่ค่ารักษาของแม่จูที่หมอเหล่ยอวี่นั้น เฟิงเชียนเสวี่ยก็ยังต้องชําระเงินให้เธอ

ตอนนี้จึงต้องสู้ในการหาเงิน

ถ้าDTTบาร์ยังเปิดอยู่ก็คงจะดี แต่ก่อนไปร้องเพลงที่โน่น คืนหนึ่งรายได้ก็หลักหมื่นแล้ว

น่าเสียดายที่บาร์ปิดลงไปแล้ว

จริงสิ ถ้างั้นลองหาบาร์อื่นไปร้องเพลงล่ะ

การร้องเพลงแบบนี้ไม่มีการจำกัดเวลา สามเดือนก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฟิงเชียนเสวี่ยเปิดแอพในมือถือของหาร้านที่รับสมัครนักร้อง และก็มีอยู่บ้าง แต่ค่าแรงไม่สูง ซึ่งก็อยู่ไกลจาก DTT มาก

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้ดีว่า เป็นเพราะจู่เทียนหยาทักทายเธอในตอนนั้น ดังนั้นตงเกอจึงตั้งใจให้ราคาสูงแก่เธอ

ตอนนี้คงไม่ได้ขนาดนั้นแล้ว ต่อให้ชั่วโมงละหนึ่งร้อยหยวนก็ต้องไป ได้แค่ไหนก็แค่นั้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฟิงเชียนเสวี่ยได้ส่งประวัติย่อๆ ไปยังบาร์นั้น

เธอทำเรซูเม่เป็นพิเศษสองฉบับ ฉบับหนึ่งสําหรับบริษัทใหญ่อย่างเซิ่งเทียน สมัครงานเลขานุการ อีกฉบับหนึ่งให้กับบาร์และร้านอาหาร สมัครนักร้องหรือนักเปียโนประจําสถานที่

อันไหนส่งได้ก็ส่งหมดแล้ว ตอนนี้ก็แค่รอแล้ว

"พี่เชียนเสวี่ย?" ทันใดนั้นก็มีเสียงที่ดูประหลาดใจดังขึ้น

เฟิงเชียนเสวี่ยเงยหน้าขึ้นมาดู สาวตรงหน้าเธอสวยมาก ยังมีลักยิ้มน่ารักอีกคู่หนึ่ง หน้าคุ้นๆ

"ฉันเองค่ะ เกาถิงไงคะ" หญิงสาวขยับเข้ามาใกล้แบบดีใจ"พี่จําฉันได้ไหม"