ตอนที่ 404 ไร้ทางไป

"เอ่อ นี่..." เกาถิงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนและดูเหมือนจะรู้สึกลําบากใจเล็กน้อย

"ไม่รับสมัครคนแล้วใช่ไหม" เฟิงเชียนเสวี่ยตระหนักถึงความไร้มารยาทของตัวเอง จึงรีบพูดว่า

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็แค่ลองถามดู คุณไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอก"

"ไม่ใช่ ที่นั่นยังรับคนอีก แค่..." เกาถิงกำลังจะพูดต่อ

"แค่อะไรคะ?" เฟิงเชียนเสวี่ยถามอยากแปลกใจ

"ฉันกลัวว่าฉันพูดแล้ว คุณจะดูถูกฉัน" เกาถิงก้มหัวลงอย่างต่ําต้อย

"ไม่มีทางค่ะ" เฟิงเชียนเสวี่ยรีบพูดว่า "พวกเราไม่ได้ไปขโมยไปปล้น เราหาเงินด้วยมือของเราเอง ล้วนมีเกียรติ ทําไมต้องดูถูกเหยียดหยามกันล่ะ"

เกาถิงเห็นเธอพูดแบบนี้ ความกังวลในใจก็คลายลงแล้ว ขยับเข้าไปข้างหูเธอแล้วพูดว่า "ฉันทํางานเป็นพนักงานเสิร์ฟในตอนกลางคืนค่ะ"

"ห้ะ?"เฟิงเชียนเสวี่ยมึนงงไปหมด ตอนกลางคืน?ทำไมเธอไม่คิดถึงสถานที่แบบนั้นกัน

เงินเดือนของพนักงานเสิร์ฟในตอนกลางคืนค่อนข้างสูง แม้ว่าจะเสิร์ฟแค่อาหารและเบียร์ แต่รายได้ก็ดีมาก และบางครั้งเมื่อพบแขกที่ใจกว้างก็จะให้ทิปด้วย เพียงแต่ว่าสถานที่นั้นเป็นที่มั่วสุม โดนเอาเปรียบง่าย โดนดูถูก

นอกเหนือจากนั้น ที่นั่นยังมีความทรงจําเกี่ยวกับเธอและเยี่ยเจิ้นถิงมากเกินไป เธอไม่อยากเจอกับชีวิตแบบนั้น และยิ่งไม่อยากเจอเยี่ยเจิ่นถิงที่นั่นด้วย

"ฉันแค่ทํางานเป็นพนักงานเสิร์ฟ ไม่ได้ทําอย่างอื่น" เกาถิงเห็นเฟิงเชียนเสวี่ยหน้าลังเล จึงนึกว่าเธอเข้าใจผิดว่าตัวเองทําอะไรที่ไม่ดี จึงรีบอธิบายว่า "พี่ต้องเชื่อฉันนะ"

"ฉันเชื่อคุณค่ะ" เฟิงเชียนเสวี่ยจับมือเธอ และพูดอย่างจริงใจว่า "ฉันเคยไปสถานที่แบบนั้นมาหลายครั้งแล้ว ฉันไม่คิดว่าการเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นั่นจะมีอะไรน่าดูถูก ฉันแค่... กําลังคิดอยู่ว่า ฉันจะไปได้ไหม"

"ฉันคิดว่าคุณอย่าไปดีกว่า" เกาถิงเตือนอย่างจริงใจว่า "คุณเล่นเปียโนได้ดีขนาดนั้น หางานที่ดีกว่านี้ได้แน่นอน ไม่จําเป็นต้องไปเป็นพนักงานเสิร์ฟหรอกค่ะ"

"อื้ม ฉันเพิ่งส่งเรซูเม่ออกไปสองสามฉบับ อาจจะได้รับจดหมายตอบกลับเร็วๆ นี้"เฟิงเชียนเสวี่ยเองก็รู้สึกว่าถ้ามีทางเลือกอื่น เธอจะยังไม่ไปทำงานกลางคืนเแน่ๆ

"งั้นคุณรอดูก่อนดีกว่านะคะ ถ้ามีงานที่ดีกว่านี้ก็ขอแสดงความยินดีด้วย ถ้าไม่มีจริงๆ ฉันจะช่วยคุณถามดีไหมคะ" เกาถิงพูดอย่างมีจริงใจ

"ดีค่ะ"เฟิงเชียนเสวี่ยพยักหน้า "ฉันจะช่วยคุณลองหาดูด้วย ดูว่ามีที่ไหนจะช่วยคุณได้ไหม"