ตอนที่ 483 ความเย็นชาที่สวยงาม

เยี่ยเจิ้นถิงเฝ้าแผนกตรวจสอบเพื่อรอผลการตรวจสอบดีเอ็นเอ

ในขณะนี้ ไม่มีอะไรสําคัญเท่ากับคําตอบของเรื่องนี้

เขาร้อนใจมากเหมือนสามีที่รอภรรยาคลอด รอคําตอบอย่างใจจดใจจ่อ

หมอเหล่ยอวี่แนะนําให้เขาไปพักผ่อนโดยบอกว่าผลลัพธ์นี้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายชั่วโมงกว่าจะออกมาและไม่จําเป็นต้องรอเลย

เยี่ยเจิ้นถิงให้บอดี้การ์ดสองคนเฝ้าอยู่ที่นี่และไปที่หอผู้ป่วยกุมารเวชศาสตร์อีกครั้ง

แม้ว่าผลลัพธ์จะยังไม่ออกมา แต่ตอนนี้ยิ่งเขามองเด็กสามคนนั้น ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง

ในห้องผู้ป่วย เด็กสามคนนอนหมดแล้ว

เฉินเฉินนอนหลับสนิทมาก ท่านอนที่มีระเบียบเหมือนนิสัยที่เข้มงวดของเขามาก

หลงหลงนอนคดตัว เท้าเปลือยเปล่าเล็กนอนอยู่บนตักของพยาบาลเสี่ยวเฉิงและกอดปืนของเล่นของเขาในอ้อมแขน

เย่ว์เย่ว์ยังมีจุกนมอยู่ในปาก กอดอัลปาก้า นอนหลับสนิท

เมื่อมองดูลักษณะที่ดูชื่อฟังของเด็กสามคน หัวใจของเยี่ยเจิ้นถิงก็อ่อนลง เมื่อก่อนเขาคิดว่าเด็กสามคนนี้ดูไม่เหมือนเขา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเหมือน...

โดยเฉพาะช่วงคิ้ว และยังเกิดมาพร้อมกับอารมณ์และนิสัยคล้ายตระกูลเยี่ยของเขา!

"หม่ามี้...หม่ามี้..."

จู่ๆเย่ว์เย่ว์ก็ตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจร้องไห้และเอาแต่ตะโกนเรียกแม่

เสี่ยวจื่อกําลังนอนหงายอยู่ข้างเตียงแต่ไม่ได้ยิน

เยี่ยเจิ้นถิงเดินเข้าไปทันที เรียนรู้การดูแลของแพทย์ก่อนหน้านี้เพื่อเอาใจเฉินเฉิน จับมือเล็ก ๆ ของเย่ว์เย่ว์และตบไหล่ของเธอเบา ๆ

ไม่นาน เย่ว์เย่ว์ก็เงียบลง กอดแขนเยี่ยเจินถิง และนอนต่อ

เยี่ยเจิ้นถิงรอให้เย่ว์เย่ว์หลับสนิท พยายามดึงแขนตัวเองออกมา แต่เธอกอดจนแน่น พอเขาขยับ เธอก็จะตื่นขึ้นมา

เขาทําได้แค่ปล่อยให้เธอกอดไว้ แล้วก้มตัวลงแบบนี้

นานเข้าเขาก็รู้สึกอึดอัดและก็เลยนั่งยอง ๆ