ตอนที่ 629 ดูแลตัวเองให้ดี

"ได้อย่างไรกัน ผมจะรบกวนท่านด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ได้อย่างไร" เยี่ยเจิ้นถิงพูดอย่างเย็นชา "ผมจะจัดการเอง!"

"ฉันพูดว่า ฉันจะจัดการเอง แกไม่ได้ยินหรือ" คุณท่านเยี่ยเริ่มโกรธ "อาการบาดเจ็บที่มือก็เป็นเช่นนั้น ไปรักษาให้ดีเพื่อฉันเสียก่อน ไม่อย่างนั้นใครจะเป็นคนควบคุมดูแลความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่ของตระกูลเยี่ย?"

"..." เมื่อเห็นว่าชายชราเริ่มเอาจริงเอาจัง เยี่ยเจิ้นถิงจึงหยุดดื้อรั้น "เอาล่ะ ท่านอยากจะไปก็ไปได้แล้ว ถึงอย่างไรท่านก็เป็นคนสร้างเรื่องนี้เอง"

"ปีกกล้าขาแข็งแล้วใช่ไหม นี่แกกำลังทดสอบบทเรียนให้ปู่ของแกใช่ไหม!" คุณท่านเยี่ยตะโกนด้วยความโกรธ

"ไม่บังอาจหรอกครับ" เยี่ยเจิ้นถิงขี้เกียจที่จะพูดกับเขาแล้ว "โอเค ถ้าปู่ไป ผมก็จะไม่สนใจแล้ว"

“ไปจัดการการแต่งงานของแกให้เรียบร้อยเถอะ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน”

หลังจากคุณท่านเยี่ยพูดประโยคนี้จบก็ตัดสายโทรศัพท์ไป

เยี่ยเจิ้นถิงยกมุมปากขึ้นและยิ้มเบาๆ "หึ ชายชราผู้นี้..."

"คู่ปู่หลานพวกคุณทั้งสองคนนี่น้า เห็นได้ชัดว่าเป็นห่วงเป็นใยกันมาก แต่คุณมักจะแสร้งทำเป็นเย็นชา" เฟิงเชียนเสวี่ยพูดติดตลก "นี่เป็นประเพณีของตระกูลเยี่ยของคุณหรือเปล่า"

"ชินกับมันได้แล้ว" เยี่ยเจิ้นถิงตอบพร้อมกับยกแขนขึ้นโอบไหล่เธอ "กลับไปพักผ่อนเถอะ วันนี้อนุญาตให้หลับอย่างเต็มที่ได้"

"อื้ม"

เจ้าซื่อเป่าน้อยดูมีชีวิตชีวามาก มันกำลังกินเมล็ดแตงโมอยู่ และเมื่อหันมาเห็นพวกเขาสองคนกำลังเดินมา มันก็บินไปมาและตะโกนว่า "แด๊ดดี้! หม่ามี๊!"

"เด็กดี!" เฟิงเชียนเสวี่ยกวักมือเรียกและวางมันบนไหล่ของเธอ จากนั้นหันศีรษะไปมองแม่จูและเด็กๆ "ไม่เจ็บไม่ป่วยก็ดี ไร้ความเครียดไร้ความกังวล!"

"เช่นเดียวกับคุณ" เยี่ยเจิ้นถิงก้าวไปข้างหน้าเพื่ออุ้มเด็กทั้งสามคน

เฟิงเชียนเสวี่ยปลุกแม่จูให้ตื่น และทั้งครอบครัวก็กลับบ้านอย่างมีความสุข

"แด๊ดดี้ พวกเราจะไปถ่ายรูปแต่งงานกันใช่ไหมคะ" เย่ว์เย่ว์สะลึรูมสะลือลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง แล้วพูดอย่างน่ารักว่า "ชุดเจ้าหญิงของหนูสกปรกหมดแล้ว อย่าลืมบอกให้พวกเขาเอากระโปรงมาให้หนูด้วยนะคะ"

"ได้เลย" เยี่ยเจิ้นถิงตอบพร้อมจูบไปที่ผมนุ่มของเย่ว์เย่ว์

"หม่ามี๊ เอ้อร์เป่าจะเติบโตขึ้นมาปกป้องคุณเอง ... "

หลงหลงยังคงพึมพำในขณะหลับ น้ำลายหยดลงบนไหล่ของเยี่ยเจิ้นถิง

“ได้เลย ขอบใจนะจ๊ะเอ้อร์เป่า”