ตอนที่ 647 ศัตรูตามธรรมชาติ

“เจตนาฆ่าคืออะไร?” เยี่ยเจิ้นถิงถามด้วยความตกใจ “เกิดอะไรขึ้น?”

คุณท่านเยี่ยไม่พูดแต่ทำท่าทาง

บอดี้การ์ดสองคนเข้ามาทันทีแล้วจ้องมองที่เฟิงเชียนเสวี่ยจากซ้ายไปขวา “คุณเฟิง ได้โปรด!”

“อวดดี ถอยไปข้างหลัง” เยี่ยเจิ้นถิงตะโกนด้วยความโกรธ

“อยากให้ฉันฆ่าเธอเหรอ”

คุณท่านเยี่ยหมดความอดทน และดวงตาของเขากลายเป็นฆาตกร

เยี่ยเจิ้นถิงขมวดคิ้ว เขาไม่เคยเห็นชายชราเป็นแบบนี้มายี่สิบกว่าปีแล้ว ครั้งสุดท้ายที่ดวงตาของเขากลายเป็นแบบนี้ มันเป็นอุบัติเหตุของพ่อของเขา ดวงตาของชายชรามีท่าทางที่ดุร้ายมาก และคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดก็ถูกฝังไปพร้อมกับเขา!

“เยี่ยฮุย...” เยี่ยเจิ้นถิงสั่ง “พาเธอไปที่ห้องนั่งเล่นและรอฉันด้วย”

“โอเครครับ” เยี่ยฮุยก้าวไปข้างหน้าทันที และพูดกับเฟิงเชียนเสวี่ยด้วยความเคารพว่า “คุณเฟิง ได้โปรด!”

ในขณะนี้เฟิงเชียนเสวี่ยอยู่ในสภาพสับสนและลุกลี้ลุกลน เธอจับมือของเยี่ยเจิ้นถิงและมองเขาด้วยความกังวลใจเพราะกลัวว่าเขาจะเลิกกับเธอจริงๆ

"อย่ากลัวเลย" เยี่ยเจิ้นถิงจับมือของเธอแน่นและพูดเบาๆ ว่า "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะไม่ยอมแพ้คุณ ไปรอผมที่เลานจ์อย่างเชื่อฟังเถอะ!"

“อืม” เฟิงเชียนเสวี่ยได้รับคำมั่นสัญญาจึงรู้สึกปลอดภัย เธอคำนับคุณท่านเยี่ยและเดินตามเยี่ยฮุยเพื่อที่จะจากไป

“งานแต่งงานถูกยกเลิก เหลือเพียงแม่กับลูก นี่คือความกรุณาครั้งสุดท้ายของฉัน” คุณท่านเยี่ยออกคำสั่งอย่างตรงไปตรงมา

“คุณปู่ คุณ...”

“มันไร้ประโยชน์ที่จะพูดอะไรในตอนนี้... “ คุณท่านเยี่ยไม่สนใจความคิดของเยี่ยเจิ้นถิงเลยและตะโกนด้วยความโกรธ “เว้นแต่พ่อของนายจะกลับมาจากความตายและปรากฏตัวต่อหน้าฉัน ไม่งั้นผู้หญิงคนนี้จะเข้าบ้านของตระกูลเยี่ยไม่ได้!”

“คุณกำลังพูดถึงอะไร?” เยี่ยเจิ้นถิงถึงกับตะลึง “เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับพ่อ”