ตอนที่ 750 อุบัติเหตุหรือฝีมือของใคร

"คุณท่านเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความรักและความเป็นธรรมมาก" เยี่ยเซินถอนหายใจ "คุณหลิงอวิ๋นได้อุทิศตนเพื่อดูแลคุณท่านในช่วงสองปีที่ผ่านมา ตอนนี้เธอดันมาประสบอุบัติเหตุนั่นก็เป็นเรื่องปกติที่คุณท่านจะเป็นห่วงมาก”

"อืม" เยี่ยเจิ้นถิงพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรมาก

คนกลุ่มหนึ่งเดินมาที่ห้องพักผู้ป่วยและกำลังจะเคาะประตูเพื่อเข้าไปในห้อง แต่พวกเขาได้ยินเสียงคุณท่านเยี่ยพูดอะไรบางอย่างดังมาจากข้างในนั้น "จากนี้ไป เธอก็สามารถอยู่ในบ้านของฉันได้อย่างสบายใจแล้ว มีอาคารหลังเล็กที่บ้านดัดแปลงเป็นห้องพยาบาล ที่นั่นจะสะดวกต่อการพักฟื้นของเธอ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เยี่ยเจิ้นถิงก็รีบเปิดประตูเข้าไปข้างใน

"เจิ้นถิง คุณมาแล้ว!" หลิงเฟิ่งเซียวทักทายอย่างเป็นกันเอง "นั่งลงสิ"

"อืม" เยี่ยเจิ้นถิงพยักหน้าอย่างสุภาพ จากนั้นทักทายคุณท่านเยี่ย "คุณปู่!"

"ทำไมแกมาช้าจัง" คุณท่านเยี่ยจ้องมองเขาอย่างไม่พอใจ

"มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นกับหลุยส์ ผมเลยต้องไปที่นั่นเพื่อช่วยเขา" เยี่ยเจิ้นถิงอธิบายอย่างอดทนอดกลั้น

“ไม่เป็นไร มานั่งลงเถอะ” หลิงเฟิ่งเซียวทักทายอย่างอบอุ่น

เยี่ยเจิ้นถิงเดินไปที่เตียงของโรงพยาบาล จากนั้นมองไปที่หลิงอวิ๋น "คุณโอเคขึ้นหรือยัง"

"ไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณนะ"

หลิงอวิ๋นพูดออกมาอย่างยากลำบาก แต่ตอนนี้เธอก็ดีขึ้นมากแล้ว แม้ว่าใบหน้าของเธอจะยังดูซีด แต่สภาพโดยรวมของเธอก็ปกติดี

"ไม่เป็นไรมากก็ดีแล้ว ตั้งใจรับการรักษานะครับ" เยี่ยเจิ้นถิงกล่าวอย่างสุภาพ

“ได้เลย ขอบคุณ” หลิงอวิ๋นพยักหน้าและมองเขาด้วยรอยยิ้ม

เยี่ยเจิ้นถิงนั่งอยู่ที่นั่นด้วยความลำบากใจ เขาไม่รู้จะพูดอะไร และเขากลัวที่จะรับมือกับสถานการณ์อะไรแบบนี้มากที่สุด เพราะเขาก็ไม่เก่งในการหาหัวข้อชวนคุย

"หลิงอวิ๋นจะออกจากโรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้" คุณปู่เยี่ยประกาศให้ทราบกันอย่างทั่วถึง "ฉันเพิ่งบอกว่าให้เธออาศัยอยู่บ้านของแกได้ เพื่อความสะดวกในการรักษาและพักฟื้น"

“ไม่ดีมั้งครับ?” เยี่ยเจิ้นถิงขมวดคิ้ว

"มีอะไรไม่ดี? ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อนนี่" คุณท่านเยี่ยเผด็จการมาก "หลิงอวิ๋นก็เคยอยู่บ้านของแกประมาณหนึ่งเดือนตอนที่เย่ว์เย่ว์ล้มป่วยครั้งสุดท้าย เธอก็เป็นคนดูแลทั้งวันทั้งคืน แกลืมไปแล้วเหรอ?”