บทที่ 170 ผู้ชายคนหนึ่งจะหวังอะไรจากผู้หญิงคนหนึ่ง?

พอเพ้ยซานซานเห็นเธอไม่พูดอะไร พอจะรู้ได้ว่าเป็นเพราะเหตุอะไร เธอตบไหล่ของหร่วนซิงหว่าน:"ซิงซิง คุณนั้นคิดไปถึงไหนแล้ว หากว่าคุณรู้สึกว่าเหนื่อยละก็ พวกเราจ้างดีไซเนอร์เพิ่มอีกกี่คนก็ได้ทั้งนั้น แต่ฉันไม่อนุญาตให้เธอล้มเลิกกลางคันนะ......พูดตามตรงนะ ฉันรู้สึกว่าผู้ชายบ้าคนนั้นดูเหมือนว่าจะไม่มีเจตนาจะมีปัญหากับคุณหรอก ราวกับว่าจะหวังอย่างอื่นมากกว่า"

หร่วนซิงหว่านขมวดคิ้ว:"หวังอะไร"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยพูดว่า:"ผู้ชายคนหนึ่งจะหวังอะไรจากผู้หญิงคนหนึ่ง?คุณมีทั้งความงามและหุ่น ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็หวัง"

หร่วนซิงหว่าน:"......"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ดีว่า:"หุบปากเถอะคุณน่ะ"

โจวซื่อกรุ๊ป

โจวฉือเซินนั่งบนเก้าอี้สำนักงาน มือขวาจับที่ศีรษะ นิ้วของเขาแตะขมับเบา ๆ โดยไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

สองนาทีต่อมา เขากดสายภายใน:"เข้ามา"

ในไม่ช้า ร่างของหลินหนานก็ปรากฏขึ้นในห้องทำงาน:"ประธานโจว มีเรื่องอะไรเหรอครับ?"

โจวฉือเซินเงยหน้าขึ้น พูดเบาๆ ว่า:"เฉิงเว่ยและหร่วนซิงหว่านนั้นมีความสัมพันธ์อะไรกัน"

หลินหนานถามอย่างหยั่งเชิงว่า:"ประธานโจวยังจำประธานเฉิงได้เหรอครับ?"

โจวฉือเซินเอนหลังพิงเก้าอี้ ใบหน้าของเขาไม่สามารถแสดงอารมณ์ใดๆ ได้เลย:"บริษัทเทคโนโลยีดาวสว่างได้กลับมาช่วงเดือนพฤษภาคมของปีที่แล้วก็มาแรงโดยตลอด เฉิงเว่ยก็ถูกขนานนามว่าเป็นอนาคตของอุตสาหกรรมเทคโนโลยี คุณว่า ผมไม่ควรจดจำเขาได้งั้นเหรอ"

หลินหนานขดริมฝีปากของเขาอย่างลับๆ ที่แท้แล้วในตอนนั้นที่บอกว่าจำไม่ได้นั้นเขาตั้งใจนี่เอง

เขาได้พูดว่า:"เท่าที่ผมทราบ วันนี้คุณนายและประธานเฉิงอยู่ที่นั่นเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงรุ่น"

โจวฉือเซินขมวดคิ้ว:"เธอและจี้หวยเจี้ยนก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน เฉิงเว่ยก็มาอีกคนแล้วเหรอ?"

หลินหนานแก้ไขให้ถูกและพูดว่า:"คุณนายและคุณชายจี้นั้น อาจจะไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้น แต่เป็นรักแรกอย่างแน่นอน"

โจวฉือเซินมองมาที่เขาช้าๆ ใบหน้าที่เย็นชาของเขาถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็ง

หลินหนานรีบพูดว่า:"คุณนายและประธานเฉิง น่าจะเป็นเพียงเพื่อนร่วมชั้นปกติเท่านั้น แต่กับคุณชายจี้ก็จะต่างกันแล้ว......"

เมื่อพูดถึงข้างหลัง หลินหนานก็รู้สึกว่าบรรยากาศในห้องทำงานมีความผิดปกติ ดังนั้นเขาจึงรีบหุบปาก

โจวฉือเซินไม่ได้สนเขา และพูดต่อว่า:"บริษัทเทคโนโลยีดาวสว่างก่อตั้งขึ้นในต่างประเทศและเสร็จสิ้นในเวลาเพียงไม่กี่ปี เป็นไปไม่ได้ที่จะพึ่งพา เฉิงเว่ยเพียงอย่างเดียว ภูมิหลังของเขาคืออะไร"

หลินหนานพูดว่า:"พ่อแม่ของประธานเฉิงเป็นนักวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งนั้น และไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม เงินทุนของ บริษัทเทคโนโลยีดาวสว่างทั้งหมดมาจากต่างประเทศ ซึ่งควรเป็นการลงทุนของบริษัทต่างชาติ"

โจวฉือเซินเงียบ และมองไปที่หลินหนานทันที

ตัวเขาแข็งทื่อ รู้สึกเหงื่อเย็นไหลออกมาจากหลัง

"ประ......ประธานโจว ยังมีคำสั่งอื่นอีกไหมครับ?"

"เคยตามจีบใครไหม?"

หลินหนานตอบสนองไม่ทันอยู่สักครู่:"ห่ะ......ห้ะ?"

โจวฉือเซินเม้มริมฝีปากบางของเขาเล็กน้อย แล้วโบกมือ:"ช่างมันเถอะ ออกไปได้แล้ว"

หลินหนานออกไปอย่างสับสนมึนงง จนกระทั่งเดินออกจากห้องทำงานแล้ว สติของเขาค่อยกลับมา สิ่งที่ประธานโจวถามเขาในเมื่อตะกี้นั้นคือ เคยตามจีบใครไหม?

หลินหนานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หันกลับไปมองดู ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนช่วยประธานโจวตามจีบคุณนายมาโดยตลอดหรอกเหรอ?

ที่ห้องทำงาน โจวฉือเซินได้ถือโทรศัพท์มือถือของเขา และดูรายชื่อของเจียงย่านอยู่พักหนึ่ง ขณะที่กำลังจะโทรไป โทรศัพท์ก็มีสายอื่นโทรเข้ามา

สีหน้าของโจวฉือเซินนั้นเคร่งขรึมลง กรามล่างตึงเล็กน้อย ผ่านไปไม่กี่วิจึงจะรับสาย