ตอนที่ 16 เริ่มเลี้ยงดูสามี

ฉีหลินและเฟยจินกลับมาถึงบ้านทั้งสองคนนำปลาไปใส่ถังโอ่งดินใบเล็ก ๆ เอาไว้ก่อนจากนั้นฉีหลินก็นำใบบัวไปล้างให้สะอาดพักเอาไว้ ส่วนกุ้งนางกำลังคิดว่าจะทำอะไรกินดี

กุ้งแม่น้ำตัวโตขนาดนี้ทำไมคนที่นี่เรียกปลาเปลือกแข็งกัน ถ้ากุ้งเรียกปลาเปลือกแข็งแล้วถ้าเป็นปูล่ะจะเรียกว่าอะไร คงไม่เรียกว่าปลากระดองแข็งหรอกใช่ไหม ฉีหลินหัวเราะคิกคักกับความคิดไร้สาระของตัวเองแต่เอาเข้าจริงคนที่นี่เรียกปูว่าปลากระดองแข็งจริง ๆ นี่คือสิ่งที่ฉีหลินรับรู้ในเวลาต่อมา

ฉีหลินจะทำข้าวห่อใบบัวแต่เครื่องปรุงอาจจะไม่ครบ เช่นนั้นก็มาดัดแปลงเอาตามของที่มีก็แล้วกัน นางเดินเข้าไปในครัวไม่รู้ว่าที่โลกแห่งนี้จะมีเผือกหรือยัง เพราะความทรงจำบางส่วนขาดหายนางจึงไม่แน่ใจว่ามีหรือยัง

ถึงจะไม่แน่ใจว่ามีหรือไม่มี แต่ในมิตินางมีในเมื่ออยากกินต้องได้กิน ฉีหลินเริ่มต้นด้วยการแกะกุ้งพักเอาไว้ จากนั้นก็ไปหุงข้าว นำเผือกออกมาหั่นเต๋าเอาไว้ ในห้องครัวมีแครอทพอดีนางนำมาหั่นเต๋าเอาไว้เช่นเดียวกัน

“แล้วเราจะใส่กุนเชียงดีหรือไม่ ถ้าไม่ใส่ก็จะไม่อร่อยน่ะสิ แต่ถ้าใส่จะตอบคำถามทุกคนว่ายังไงดี โอ้ยย ปวดหัวจริง ๆ อึดอัดจะแย่แล้ว ใส่ ๆไปเถอะงั้นก็เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว”

หลังจากที่พูดปรึกษากับตัวเองอยู่นานสองนานนางหยิบเอากุนเชียงในมิติออกมาหั่นเต๋า เห็ดหอมหั่นเต๋า ต้นหอมซอย เมื่อเตรียมเครื่องครบทุกอย่างแล้ว นางจึงนำกระทะตั้งน้ำมันใส่เผือก แครอท กุนเชียง กุ้ง และข้าวลงไปผัดให้เข้ากันด้วยไฟปานกลาง เมื่อสุกได้ที่แล้วนางถอยฟืนออกจากเตาให้เป็นไฟอ่อน ๆ จากนั้นใส่เครื่องปรุงที่นางแอบเอาออกมาจากมิติ

หลังจากใส่ซีอิ๊วขาว น้ำตาล น้ำมันหอย เกลือ น้ำตาล พริกไทยป่นนิดหน่อย เมื่อผัดจนเครื่องปรุงเข้ากันดีแล้วจึงยกลงจากเตา จากนั้นตักใส่ใบบัวห่อและนำไปนึ่งในน้ำเดือดเป็นเวลา 1 เค่อเท่านี้ก็เป็นอันเสร็จ

จากนั้นฉีหลินเริ่มทำเมนูปลา ปลาที่จับมาวันนี้ตัวใหญ่และมีเนื้อเยอะก้างน้อยวันนี้นางจะทำปลานึ่งซีอิ๊ว เริ่มจากทำความสะอาดปลาควักไส้ ขอดเกล็ด และล้างด้วยเกลือจนสะอาดดีแล้วนำมาพักเอาไว้

จากนั้นซอยขิงให้เป็นเส้น ๆ และต้นหอมพักเอาไว้ เมื่อเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้ว ฉีหลินนำปลามาใส่จาน ก่อนที่จะเอาปลาใส่จานนางวางของหั่นแว่นและต้นหอมเอาไว้ก่อน นำปลาไปนึ่งในน้ำเดือด เป็นเวลา 1 เค่อ พอปลาสุกยกออกจากเตาและเทน้ำที่อยู่ในจานออก นำต้นหอมและขิงมาโรยบนตัวปลา จากนั้นนำซีอิ๊วขาวราดไปที่ตัวปลา ตั้งกระทะใส่น้ำมันพอน้ำมันร้อนได้ที่แล้ว นำน้ำมันร้อน ๆ ราดลงไปให้ทั่วตัวปลาอีกที เป็นอันเสร็จ

ฉีหลินยังได้ทำน้ำแกงปลาอีกหนึ่งหม้อใหญ่เอาไว้ด้วย น้ำแกงปลาสีเหมือนน้ำนม ความหอมของเครื่องปรุงและความสดใหม่ของปลา ยิ่งชูรสชาติอาหารให้อร่อยยิ่งขึ้น ตอนนี้ทุกคนที่ได้กลิ่นอาหารพาลทำเอาท้องร้องขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“หอมจังเลย พี่สะใภ้ทำอะไรขอรับ ท้องไส้ข้าปั่นป่วนไปหมดแล้ว” เฟยจินที่ทนไม่ไหวเดินเข้ามาในห้องครัว

“พี่ทำข้าวห่อใบบัว น้ำแกงปลา ปลานึ่งซีอิ้ว ยังเหลือผัดผักป่าอีกอย่าง พี่ใหญ่ของเจ้าตื่นหรือยัง”

“ตื่นแล้วขอรับ นั่งคุยกับท่านแม่อยู่ ”

“เจ้าไปตามเฉิงเอ๋อร์กับเจี้ยนเอ๋อร์ให้ไปอาบน้ำได้แล้ว พอท่านพ่อกลับมาจะได้กินข้าว”

“ขอรับพี่สะใภ้”

หลังจากที่ฉีหลินทำมื้อเย็นเสร็จแล้ว นางเดินไปหาสามีเพื่อถามไถ่อาการและให้เขาไปอาบน้ำที่โอ่งหลังบ้านเสียก่อนถึงเขาจะสามารถเดินได้แล้วแต่ยังเดินไกล ๆ ไม่ได้

“ท่านพี่ ไปอาบน้ำก่อนเจ้าค่ะ หิวหรือยังเจ้าคะ ข้าทำมื้อเย็นเสร็จแล้ว หากท่านพี่หิวข้าจะยกมาให้ท่านพี่กินก่อน หรือท่านพี่จะรอกินพร้อมทุกคนดีเจ้าคะ”

“พี่ยังไม่หิวหรอก รอท่านพ่อกลับมาก่อนค่อยกินพร้อมกันเสียทีเดียว ว่าแต่ว่าเจ้าทำอะไรกินหรือ กลิ่นหอมมาถึงที่นี่พี่ตื่นมาเพราะได้กลิ่นอาหารลอยมาเลยนะ”

“ข้าวห่อใบบัว น้ำแกงปลา ผัดผัก และปลานึ่งซีอิ้วเจ้าค่ะท่านพี่”

“ท่านแม่ ท่านแม่ขอรับ พวกเรามาแล้วขอรับ”

“ไปอาบน้ำกับอารองของพวกเจ้าเสียก่อนพอท่านปู่กลับมาจะได้กินข้าว เข้าใจหรือไม่”

“เข้าใจขอรับท่านแม่”

“เสี่ยวหู่ เสี่ยวหลาง เสี่ยวเฮย พวกเราไปอาบน้ำกันเถอะ เดี๋ยวท่านแม่ไม่ให้นอนในบ้านนะถ้าไม่อาบน้ำ”

“ไปกันได้เสียที พี่ยังทำใจไม่ได้สักที เห็นเจ้าพวกนี้แล้วอดขนลุกไม่ได้” เฟยเทียนมองตามหลังลูกชายและบรรดาเหล่าเพื่อนเล่นที่วิ่งออกอาบน้ำ

“อีกเดี๋ยวก็ชินเจ้าค่ะ ท่านพี่ทำใจให้สบาย ไม่ดีหรือเจ้าคะที่มีพวกสามเสี่ยวอยู่ จะได้ไม่มีใครมากล้ารังแกลูก ๆ ของเรา”

“พี่จะพยายามนะ”

“ท่านพี่พักผ่อนเยอะ ๆ จะได้หายเร็ว ๆ พรุ่งนี้ข้าจะเข้าป่ากับน้องรอง ท่านพี่อยู่บ้านกับท่านแม่และลูก ๆ นะเจ้าคะ”

“ได้ พี่จะเชื่อฟังเจ้า หวังว่าเจ้าจะให้รางวัลกับพี่บ้าง”

“ข้าไม่พูดกับท่านพี่แล้ว ท่านเป็นเด็กหรือยังไง ถึงได้อยากได้รางวัลเวลาที่ตัวเองทำตัวดี”

เฟยเทียนที่เห็นภรรยาเดินออกไปด้วยหน้าแดงก่ำ เขาได้แต่หัวเราะที่สามารถหยอกเย้าภรรยาให้เขินอายได้ นางเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว ดีกว่าที่จะยอมอดทนให้คนรังแกเหมือนเมื่อก่อน

ก่อนเวลาอาหารเย็นนิดหน่อย หยางเทียนฉีก็กลับมาถึงบ้านหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วทุกคนมารวมกันที่ห้องโถงของบ้านและลงมือกินข้าวทันที อาหารมื้อนี้ของฉีหลินได้รับเสียงชมเชยไม่น้อย พวกเขาไม่รู้ว่าปลาเปลือกแข็งจะสามารถนำมาทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้

หลังจากที่ทุกคนกินจนอิ่มแล้ว เยว่เล่อมีหน้าที่เก็บล้างทำความสะอาดถ้วยชาม หลังมื้ออาหารค่ำจะเป็นเวลาที่ครอบครัวมานั่งพูดคุยปรึกษากัน

“ท่านพ่อ งานก่อสร้างคืบหน้าไปมากน้อยเท่าไหร่แล้วเจ้าคะ”