บทที่ 538 คุณบอกจะช่วยไม่ใช่เหรอ

หลังจากที่ผู้จัดการจางจากไป หร่วนซิงหว่านก็พูดกับหลี่ตั๋วและเสิ่นจื่อซีว่า "พวกคุณไปกันเถอะ"

หลี่ตั๋ว "คุณหร่วน......"

เสิ่นจื่อซีพูดว่า "เอาเถอะน่า อย่าอยู่สร้างปัญหาที่นี่เลย ปล่อยให้เธอจัดการเถอะ"

"ก็ได้ครับคุณหร่วน ผมจะรอคุณที่ข้างล่าง ถ้าคุณมีอะไรก็โทรหาผมได้เลย"

หร่วนซิงหว่านยิ้ม "โอเคค่ะ"

เมื่อพวกเขาลงไปที่ชั้นล่าง เสิ่นจื่อซีพูดว่า "รอเธออยู่ที่นี่นะ ผมจะกลับไปที่หลินซื่อกรุ๊ปหน่อย"

หลี่ตั๋วพยักหน้า "ครับ"

ขณะที่เสิ่นจื่อซีกำลังจะจากไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังรถเก๋งสีดำที่จอดอยู่ข้างถนน

คนข้างในไม่รู้ว่าสังเกตเห็นสายตาของเขาหรือไม่ ดูเหมือนพวกเขาจะขับรถออกไปพร้อมกัน

เสิ่นจื่อซีเลิกคิ้วและเหลือบมองไปที่หมายเลขทะเบียนรถ

ภายในรถสีดำ ผู้จัดการจางพูดว่า "เจ้านายครับ ทุกอย่างได้รับการจัดการตามคำแนะนำของคุณแล้ว แต่...... ไม่รู้ว่าผมเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า ผมรู้สึกเหมือนว่าเธอสงสัยเราอยู่"

จอนเอนหลังพิงเบาะหลับตาลง "คงไม่คิดไปเองหรอก ผู้หญิงของโจวฉือเซินจะโง่เง่าได้ยังไง ตอนนี้เธอสามารถกดหัวจ้าวจิ้งและนั่งในตำแหน่งประธานหลินซื่อได้ คุณคิดว่าเธอเพียงพึ่งพาโจวฉือเซินให้สนับสนุนเธอเหรอ"

ผู้จัดการจางพูดขึ้นอีกครั้งว่า "แล้วเราควรทำอย่างไรครับในตอนนี้?"

"รอดูก่อน ผมอยากจะรู้จริงว่าเธอจะจัดการเรื่องเน่าเฟะพวกนี้ยังไง"

"แต่ท่านผู้นั้นกำชับไว้แล้วไม่ใช่เหรอครับว่าเรื่องนี้อย่าทำให้ใหญ่โตเกินไป ถ้าทำให้โจวฉือเซินเกิดความสงสัยขึ้นมา เราจะต้องเดือดร้อนแน่"

จอนลืมตาและพูดขึ้นช้าๆ "ไม่ต้องกังวล โจวฉือเซินจะวุ่นวายขึ้นในไม่ช้า เขาจะไม่มีเวลามาสนใจเราหรอก นี่เป็นนัดแรกของเราที่ยิงออกไปในเมืองหนานเฉิง มีเพียงฟ้าร้องฝนพรำธรรมดาได้ยังไง แน่นอนว่าผมต้องทำให้ใหญ่โต คิดว่าท่านผู้นั้นก็ต้องการให้เป็นเช่นนี้"

"ผมเข้าใจแล้ว"

......

ณ บ้านเช่า

หร่วนซิงหว่านเคาะประตูแล้วพูดเบาๆ ว่า "ฉันขอคุยด้วยได้ไหม?"

ภายในไม่มีเสียงตอบรับ

หร่วนซิงหว่านพูดขึ้นอีกครั้งว่า "ตอนนี้มีเพียงเราสองคนที่นี่ คุณบอกฉันได้นะคะว่าคุณต้องการจะพูดอะไร และฉันสามารถช่วยคุณโทรแจ้งตำรวจได้ ตอนนี้มีคนของจ้าวจิ้งเฝ้าอยู่ข้างนอก คุณไม่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ด้วยตนเอง"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ประตูที่อยู่ตรงหน้าก็เปิดออกในที่สุด

ดวงตาของฉินหยู่เซียงแดงเรื่อ "คุณช่วยฉันโทรหาตำรวจได้จริงเหรอ?"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "ใช่ค่ะ"

"ฉันไม่เชื่อคุณหรอก ฉันได้ยินทุกสิ่งที่คุณเพิ่งพูดมา คุณกับไอ้สารเลวจ้าวจิ้งนั่นเป็นพวกเดียวกัน"

"เขาเป็นลูกจ้างของหลินซื่อกรุ๊ป และฉันเป็นผู้รับผิดชอบหลินซื่อกรุ๊ป ฉันไม่ได้เป็นพวกเดียวกันกับเขา ที่ถูกต้องคือควรจะพูดว่าเขาอยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน"

ฉินหยู่เซียงพูดอย่างเย็นชาว่า "แตกต่างกันยังไง พวกคุณก็เหมือนกันหมด เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายต่อชื่อเสียงของบริษัท คุณเพียงแค่ต้องการใช้เงินเพื่อจัดการกับเรื่องนี้ ฉันขอบอกคุณไว้เลยว่าฉันจะไม่ยอมถูกซื้อด้วยเงิน และฉันจะไม่ยอมจำนน คุณไม่สามารถฆ่าฉันได้ ฉันจะพาพวกคุณทุกคนลงนรกไปด้วย!"

หร่วนซิงหว่านรินน้ำหนึ่งแก้วให้เธอแล้วพูดขึ้นช้าๆ "ฉันรู้ว่าอารมณ์ของคุณตอนนี้เป็นยังไง และฉันจะไม่ปลอบคุณหรอกนะ เพราะในโลกนี้คำที่ว่าเข้าใจถึงความรู้สึกคนอื่นมันเป็นเพียงแค่คำพูด ถ้าไม่ได้เกิดเรื่องขึ้นกับตัวเอง ก็ไม่มีวันรู้หรอกว่ามันเป็นยังไง"

"แล้วคุณเดินทางมาที่นี่ต้องการอะไร"