บทที่ 539 ต้องการให้เขาโมโหตายนะสิ

เมื่อหร่วนซิงหว่านกลับมาที่บริษัท เสิ่นจื่อซีนั่งอยู่บนโซฟาฮัมเพลงด้วยท่าทางแสนสบาย

หร่วนซิงหว่านวางของลงบนโต๊ะแล้วนั่งลงด้านหน้า "อารมณ์ไหนของคุณเนี่ย"

"ยินดีกับด้วยไง ที่ได้เงินยี่สิบล้านจากจ้าวจิ้งโดยไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรมาก"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หร่วนซิงหว่านก็หยุดลงครู่หนึ่ง "เขาโอนเงินเข้าแล้วเหรอ?"

"โอนมาแล้ว แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น"

"คาดไม่ถึงว่าเขาจะทำงานว่องไวขนาดนี้"

เสิ่นจื่อซีปรับท่านั่งของเขา "คุณส่งคนไปตามติดเขาอย่างใกล้ชิดขนาดนั้น เขาจะไม่ว่องไวได้ยังไง ถ้าเขายังไม่ให้อีก ผมนี่แหละจะไปหาเรื่องเขาเอง"

หลังจากพูดจบ เสิ่นจื่อซีก็พูดขึ้นอีกว่า "ว่ายังไงล่ะ ได้เงินมามหาศาลขนาดนี้ ควรจะเลี้ยงข้าวผมสักมื้อใช่ไหม?"

หร่วนซิงหว่านขมวดคิ้ว "แต่ละวันที่กินอยู่นี่น้อยไปเหรอ?"

"คุณนี่ยังเป็นเหมือนเดิมเลยนะ อาหารที่กินอยู่ทุกวันนี้เรียกว่าข้าวเหรอ? มันเป็นแค่อาหารที่ทำให้อิ่มท้องเท่านั้น" เสิ่นจื่อซีพูด "แต่ละวันผมทำเพื่อคุณ เพื่อหลินซื่อกรุ๊ปจนสายตัวแทบขาด เลือดตาแทบกระเด็น แค่ข้าวมื้อเดียวไม่มากเกินไปหรอกมั้งครับ?"

หร่วนซิงหว่านยืดมือของเธอออกไป "หยุดก่อนนะคะ ทำเหมือนคุณไม่มีเงินอย่างไรอย่างนั้นแหละ"

เสิ่นจื่อซีกระแอมออกมา "ไม่สำคัญว่ามีเงินหรือไม่ อย่าเอาเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง จะทำให้ความสัมพันธ์ไม่ดีเอาได้ ระหว่างเรานั้น ต่อให้ไม่มีเงินผมก็ช่วยคุณอยู่ดี"

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างเคร่งขรึมว่า "งั้นคุณคืนเงินให้ฉันมา"

เสิ่นจื่อซีมองไปรอบๆ "เฮ้อ วันนี้อากาศดีจริงๆ"

หร่วนซิงหว่านละสายตากลับไป เธอขี้เกียจจะไปสนใจเขา

หลังจากนั้นไม่นานเสิ่นจื่อซีก็พูดอีกครั้งว่า "เรื่องมาถึงจุดนี้ คุณจะทำอย่างไรกับจ้าวจิ้งต่อไป?"

"ไปรวบรวมหลักฐานทางอาญาก่อน เขาเคยทำเรื่องแบบนี้มาเยอะ ต่อให้ตอนนั้นเป็นการแลกเปลี่ยนได้ผลประโยชน์กันทั้งสองฝ่ายหรือเต็มใจก็ตาม แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทำสิ่งเหล่านี้ได้ตามใจชอบ"

"สิ่งเหล่านั้นเขาทำตอนที่หลินจื้ออานยังอยู่ หลักฐานน่าจะถูกทำลายไปมากแล้วน่าจะหาไม่เจอหรอก"

หร่วนซิงหว่านพูดว่า "ถึงหาไม่เจอก็ต้องหา หรือจะปล่อยให้เขาลอยนวลอยู่เหนือกฎหมายแบบนี้เหรอ?"

เสิ่นจื่อซีเคาะที่วางแขนโซฟาด้วยนิ้วของเขา "ผมเห็นด้วย 100% เลยนะ แต่ถ้าคุณต้องการกำจัดขยะเช่นจ้าวจิ้ง ผมต้องขอเตือนคุณอย่างหนึ่งว่าจ้าวจิ้งเป็นพนักงานเก่าแก่ของหลินซื่อกรุ๊ปมากว่าสิบปี เขาไต่ขึ้นสู่ตำแหน่งสูงในวันนี้ นอกจากความสามารถแล้ว เขายังมีเครือข่ายความสัมพันธ์และวิธีการนับไม่ถ้วน"

หลังจากหยุดนิ่งไป เสิ่นจื่อซีก็พูดต่อว่า "ไม่นานหลังจากที่คุณมาถึงหลินซื่อกรุ๊ป คุณก็เริ่มจัดการคนของหลินจื้ออานทิ้งไป แม้ว่าในมุมมองของผมจะไม่มีปัญหา แต่ในสายตาของอื่น มันหลีกเลี่ยงไม่ได้......"

หร่วนซิงหว่านพูดเบาๆ ว่า "ฉันรู้ว่าคุณหมายถึงอะไร แต่คุณเคยคิดไหมว่าเหตุผลที่หลินซื่อกรุ๊ปกลายเป็นอย่างทุกวันนี้ก็มันเน่าเสียจากราก หลินจื้ออานเป็นที่มาของความเน่าเฟะเหล่านี้ หากอยากช่วยหลินซื่อกรุ๊ปขึ้นมา จะต้องขุดส่วนที่เน่าเฟะเหล่านี้ทั้งหมดไป มิฉะนั้นหลินซื่อกรุ๊ปจะเน่าเปื่อยไปเรื่อยๆ ทีละน้อยจนกว่าจะตาย"

เสิ่นจื่อซีคงไม่คิดว่าเธอจะพูดเรื่องนี้ขึ้น เขาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

หร่วนซิงหว่านพูดต่อไปว่า "แต่คุณพูดถูก เงินก้อนโตขนาดนี้เข้าบัญชีควรจะฉลองสักหน่อย ช่วงนี้คุณเองก็เหนื่อยมาก ช่วยจัดงานเลี้ยงผู้บริหารระดับสูงคืนนี้ให้ฉันสักหน่อยนะคะ สถานที่คุณเลือกได้เลย"

"งานเลี้ยงผู้บริหารระดับสูงเหรอ ต้องเรียกจ้าวจิ้งมาด้วยไหม?"

"แน่นอนสิคะ เขาจ่ายเงินมาแล้ว จะไม่เรียกเขามาได้ยังไง"

เสิ่นจื่อซียิ้ม "ผมว่าคุณต้องการทำให้เขาโกรธตายมากกว่า"

มุมปากของหร่วนซิงหว่านเผยอขึ้น "เอาตามนี้นะคะ เดี๋ยวตอนค่ำฉันจะไปหาเพื่อน คุณช่วยแจ้งเรื่องนี้แทนฉันด้วย"

เสิ่นจื่อซีลุกขึ้น "โอเคตกลงตามนี้ ใครใช้ให้ผมรับเงินเดือนคุณล่ะ เอาเงินมาแล้วก็ต้องทำงานแลกสินะ"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ข่าวงานเลี้ยงผู้บริหารระดับสูงของหลินซื่อกรุ๊ปในคืนนี้ก็ได้กระจายไปทั่วบริษัท

เมื่อจ้าวจิ้งได้ยินข่าวนี้ เขาก็เตะเข้าให้ที่ประตูทันทีที่ถึงบ้าน

หลังจากด่าทออยู่นาน จึงได้ระงับความโกรธลงและสั่งว่า "ไปบอกพวกเขาว่าฉันไม่อนุญาตให้ไป ถ้าใครไปละก็ เตรียมตัวลาออกจากหลินซื่อกรุ๊ปวันพรุ่งนี้เช้าได้เลย!"