บทที่ 543 คุณทำลวกๆให้ฉัน

หร่วนซิงหว่านหยุดชั่วครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "คุณก็บอกแล้ว เป็นพวกเด็กสาว บางทีที่เขาชอบ อาจจะ......."

"อาจจะเป็นเด็กผู้ชายหรอ?"

หร่วนซิงหว่าน "........."

"ไม่ใช่ เขาเป็นผู้ชายปกติ"

สวี่วานยิ้ม "ฉันรู้ แค่ล้อเล่น แต่น้องชายของคุณหล่อมาก และเป็นเด็กเรียนจริงๆ ฉลาดขนาดนั้น เป็นใครก็ต้องชอบเขา ดังนั้นคุณก็ไม่ต้องกังวลมากไป"

นี่เป็นเรื่องของหร่วนเฉินเอง หร่วนซิงหว่านไม่อยากจะขัด จึงพยักหน้าเบา ๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง หร่วนซิงหว่านก็พูดอีกครั้งว่า "หลังจากนี้คุณได้วางแผนเกี่ยวกับงานอย่างไรบ้าง"

สวี่วานกล่าวว่า "ช่วงนี้ไม่มีงานอะไร ก็น่าจะไปออกรายการพวกวาไรตี้ อีกสองเดือนก็จะไปร่วมแสดงหนังหนึ่งเรื่อง"

มีสวี่วานมาพูดคุยด้วยที่นี่ หร่วนซิงหว่านจึงไม่เบื่อเกินไป

ช่วงบ่ายของวันนั้นก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นโจวฉือเซินมาแล้ว สวี่วานก็รีบออกไป

โจวฉือเซินเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย "เธอพูดอะไรกับคุณบ้าง?"

"ไม่มีอะไรหรอก ก็คุยเรื่องทั่วไป" หร่วนซิงหว่านพูด "พรุ่งนี้ฉันจะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่หรอ?"

"ตอนบ่าย ฉันมีประชุมตอนเช้า"

หร่วนซิงกล่าว "ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำงานเถอะ ฉันสามารถกลับเองได้"

โจวฉือเซินรู้สึกไม่เคลื่อนไหว "รอฉันมาก่อนแล้วคุณจึงจะกลับไปได้"

เธออดไม่ได้ที่จะพึมพำว่า "ข้อกำหนดอะไร"

โจวฉือเซินพูดอย่างช้าๆ "หรือฉันให้น้องชายของคุณมาช่วยดำเนินการเรื่องออกโรงพยาบาลก็ได้"

หร่วนซิงหว่านโยนหมอนที่อยู่ข้างหลังใส่เขา "คุณหัดเป็นคนดีหน่อยได้ไหม"

ชายคนนั้นเอามือรับไว้ ยกมุมปาก "มีข่าวดีและข่าวร้าย อยากฟังเรื่องไหนก่อน"

"ไม่อยากฟังทั้งนั้น"

"งั้นก็ชั่งเถอะ"

หร่วนซิงหว่าน "..........."

หลังจากเธอเงียบไปครู่หนึ่ง มองไปที่โจวฉือเซิน "คุณก็พูดมาสิ"

"คุณไม่อยากฟังไม่ใช่หรอ?"

หร่วนซิงหว่านโยนหมอนไปอีกหนึ่งใบ

โจวฉือเซินมีรอยยิ้มในดวงตาสีเข้ม และหยุดกวนกับเธอ "ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ทรัพย์สินภายใต้ชื่อของจ้าวจิ้ง ได้ถูกโอนไปยังบัญชีต่างประเทศหลายบัญชี"

"นี่คือ.....ข่าวดีหรือข่าวร้าย?"

"ข่าวร้าย" โจวฉือเซินกล่าว "แสดงให้เห็นว่าจ้าวจิ้งกำลังจะหนีไปแล้ว เมื่อเขาออกจากเมืองหนานเฉิง สิ่งที่เขาทำไว้ก็จะตกอยู่บนหัวของหลินซื่อ"

หร่วนซิงหว่านขมวดคิ้วและถามต่อ "แล้วข่าวดีล่ะ"

"ข่าวดีก็คือ ตอนนี้จ้าวจิ้งเกี่ยวข้องกับคดีอาญาในคดีฆาตกรรมโดยเจตนา และถูกจำกัดไม่ให้เดินทางไปต่างประเทศ"

หร่วนซิงหว่านตะลึงเล็กน้อย "เจตนาฆ่า?"

โจวฉือเซินกล่าวอย่างเฉยเมย "คุณยังจำหลี่เฟิงได้หรือไม่"

"จำได้ แต่เขาไม่ใช่......"

"คดีของเขา ยังหาคนลงมือไม่ได้เลย นำมาจัดการกับจ้าวจิ้งได้พอดีเลย"

หร่วนซิงเงยหน้าขึ้น "คุณเป็นคนทำเหรอ?"

โจวฉือเซินยักคิ้ว "แม้ว่าฉันจะต้องการได้รับความชื่นชมจากคุณ แต่น่าเสียดาย ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉันเลย"

หร่วนซิงหว่านไม่อยากจะสนใจเขา

ผ่านไปสักพัก โจวฉือเซินก็พูดอีกครั้ง "พรุ่งนี้บ่ายเขาก็จะไปแล้ว คุณจะไปส่งเขาไหม"

ริมฝีปากของหร่วนซิงหว่านขยับเล็กน้อย "ไม่ดีกว่า ฉันจะไปในฐานะอะไร"

"จะหาเหตุผลไม่ใช่เรื่องยาก?" โจวฉือเซินพูดช้าๆ "ในฐานะหุ้นส่วน ฉันไปส่งเขา ก็สมเหตุสมผล ในฐานะที่คุณเป็นภรรยาของฉัน ไปพร้อมกับฉัน ไม่ใช่เรื่องที่ควรเป็นหรอ"

"......ฉันควรขอบคุณคุณจริงๆ นะ!"

"ด้วยความยินดี ในฐานะที่เป็นสามีของคุณ นี่คือสิ่งที่ฉันควรทำ"