ตอนที่ 1 ถูกลักพาตัว

"อิทธิ ภรรยาสุดที่รักของแกอยู่ในมือฉันแล้ว โอนเงินหนึ่งหมื่นหกพันล้านเข้าบัญชีฉันภายใน 24 ชั่วโมงซะ ถ้าไม่ทำตาม แกได้เจอศพเมียแกข้างถนนแน่"

เสียงหยาบคายของผู้ชายที่ดังผ่านโทรศัพท์ทำให้อิทธิขมวดคิ้วด้วยความรำคาญ

เขาไม่รู้ว่าใครโทรมา แต่หมายเลขโทรศัพท์ที่ใช้เป็นของอลิน

ช่วงนี้อลินพยายามใช้วิธีการต่าง ๆ เพื่อดึงความสนใจของเขาหลังจากที่เพิ่งทะเลาะกันไปไม่นานนี้ นี่คงจะเป็นอีกหนึ่งแผนการของเธอ

อิทธิกดรับสายโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะนิ้วเขาบังเอิญไปโดนปุ่มรับสายตอนที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเท่านั้น

"บอกอลินด้วยว่าไม่ว่าจะอยู่หรือตาย ฉันก็ไม่สนใจหรอก เธอควรหยุดเล่นเกมโง่ ๆ พวกนี้ได้แล้ว"

เขาวางสายทันที ก่อนจะกลับไปทำงานต่ออย่างไม่ใส่ใจเลย

ในระหว่างนั้น ณ โกดังสินค้าที่บรรยากาศดูมืดและเปลี่ยว นรินทร์มีสีหน้าหงุดหงิด สายตาดุดันของเขาจ้องเขม็งไปยังอลินที่ถูกมัดแน่นหนาจนขยับตัวไม่ได้เลย

คำพูดของอิทธิที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ที่เปิดลำโพงเอาไว้ทำให้อลินมีสีหน้าแย่ลง

ใจของหญิงสาวในยามนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวังจากคำพูดแสนเย็นชา คำภาวนาในใจที่ค้ำจุนเธออยู่ในตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลกร้าย

นรินทร์ลักพาตัวเธอเพื่อหวังเรียกค่าไถ่จากอิทธิ อลินที่กำลังตัวสั่นเพราะความกลัวได้แต่สวดภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อว่าอิทธิจะมาช่วยเธอ แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น อิทธิกลับไม่สนใจความปลอดภัยของเธอเลย เขายังเชื่อว่าเธอเป็นคนจัดฉากเรื่องราวทั้งหมดนี้อีกด้วย

นรินทร์โกรธมากที่เรื่องราวไม่เป็นไปตามแผนการ จึงปาโทรศัพท์ในมือทิ้งไปด้วยท่าทางโกรธจัด

ในขณะนั้น ประตูโกดังก็เปิดออก นรินทร์มองไปที่ชายสองคนที่เข้ามาพร้อมถุงกระสอบที่มีขนาดใหญ่พอใส่ตัวคนไว้ข้างใน

อลินหันไปสนใจกระสอบใบนั้นด้วยเช่นกัน

นรินทร์ลักพาตัวคนอื่นอีกเหรอ

"คุณนรินทร์ เราได้คนมาแล้วครับ" ชายหนึ่งในสองคนที่เข้ามาพร้อมกับถุงกระสอบร้องบอกด้วยความตื่นเต้น

"เยี่ยมมาก" นรินทร์มองผลงานของคนทั้งสองอย่างยินดี "ทำได้ดีมากเลย"

โชคดีที่ฉันมีแผนสำรอง ไม่อย่างนั้นที่พยายามมาทั้งหมดคงจะสูญเปล่า

นรินทร์สั่งให้พวกเขานำคนออกจากถุง

เมื่อเห็นคนที่ถูกนำตัวออกมาจากกระสอบ อลินถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

นั่นวิลาวรรณ!

ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่อลินจดจำฝังใจได้อย่างแม่นยำ ต่อให้ผู้หญิงคนนี้จะกลายเป็นฝุ่นผงไปแล้ว อลินก็มั่นใจว่าสามารถจดจำได้แน่นอน

การปรากฏตัวของวิลาวรรณทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ในแวดวงสังคมไฮโซของมรรคศิลา ทุกคนรู้ต่างว่าวิลาวรรณเป็นรักแรกของอิทธิ

สองคนนั้นใกล้ชิดสนิทกันตั้งแต่เด็ก เคยหมั้นหมายกัน และเคยเปิดตัวถึงความสัมพันธ์กันอย่างชัดเจน ถ้าอิทธิไม่ได้พ่ายแพ้ศึกชิงมรดกที่แสนโหดร้ายของตระกูลหทัย และถ้าพ่อแม่ของวิลาวรรณไม่ได้ยกเลิกงานหมั้นและส่งเธอไปต่างประเทศ อลินคงไม่มีโอกาสเป็นคุณนายคนปัจจุบันของตระกูลหทัย

ในเมื่อวิลาวรรณอยู่ที่นี่แล้วในตอนนี้ อลินก็อดสงสัยไม่ได้