ตอนที่ 2 ความทุกข์ทรมานของอลิน

อิทธิเชื่อว่าการลักพาตัวมีความเกี่ยวข้องกับเธอและวิลาวรรณ แต่เขาไม่ได้สนใจเธอเลย เขาไม่แม้แต่จะเอ่ยชื่อเธอ ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่วิลาวรรณคนเดียว

“ถ้าวิลาวรรณเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายผม ฉันสาบานว่าฉันจะทำทุกอย่างเพื่อหาตัวแกให้เจอให้ได้! สาบานได้ว่าฉันจะกระชากแกเป็นชิ้น ๆ ให้แกได้ชดใช้อย่างสาสม!”

เสียงของเขายังคงเย็นชา เต็มไปด้วยความมั่นใจ ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกเลยสักนิด

ในขณะนั้น อลินรู้สึกว่าหัวใจของเธอแตกสลายไม่มีชิ้นดี

เธอตระหนักได้ว่าเธอไม่เคยสำคัญอะไรกับชายคนนี้เลยสักนิดเดียว ถึงจะเป็นภรรยาอย่างถูกต้องของเขามาสามปีแล้ว แต่ความสำคัญของเธอกลับเทียบไม่ได้เลยกับอดีตคู่หมั้นของเขา

ถึงจะถูกลักพาตัวเหมือนกัน ผู้ร้ายคนเดียวกัน วันเดียวกัน แต่อิทธิไม่ได้สนใจเธอเลย เขาไม่คิดจะจ่ายค่าไถ่ให้เธอเลย แต่เขารีบยินยอมจ่ายค่าไถ่ทันทีที่รู้ว่าวิลาวรรณถูกจับตัวเรียกค่าไถ่ เขาสนใจแต่วิลาวรรณ ทิ้งให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นใครสักคนที่ไม่มีค่าอะไรเลย

ทันทีที่วางสายเรียบร้อย นรินทร์ส่งข้อมูลในการโอนเงินให้อีกฝ่ายทันที

ในระหว่างที่รอ วิลาวรรณแสดงออกด้วยความเย่อหยิ่งตามแบบฉบับของทายาทผู้มั่งคั่ง เธอต่อรองกับคนร้าย ถ้าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ เธอรับประกันว่านอกจากเงินของอิทธิแล้ว ตระกูลบวรจะให้เงินจำนวนมากกับพวกเขาด้วย

บรรดาคนร้ายถูกความโลภเข้าครอบงำ เริ่มสนใจเงินค่าไถ่จากตระกูลบวรด้วย ไม่ใช่แค่ค่าไถ่จากอิทธิเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน อลินยังคงเงียบผิดปกติ

ภายนอกเธอดูเหมือนจะสงบ แต่ภายในจิตใจของเธอกลับแตกสลายจนแหลกละเอียดไปหมดแล้ว

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น หลังจากได้รับเงินค่าไถ่ทั้งสองรายการ นรินทร์ก็ส่งสัญญาณให้ผู้ร่วมลงมือของเขาดำเนินการขั้นต่อไป

ชายคนนั้นคว้าไม้กอล์ฟที่เตรียมไว้ล่วงหน้า

อลินเห็นชายคนนั้นยืนอยู่ข้างหลังเธอ ยกไม้กอล์ฟขึ้นมา เธอก็ตกใจกลัวและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณจะฆ่าฉันเหรอ”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ไม้กอล์ฟก็หวดลงมาอย่างแรงที่ด้านหลังศีรษะของเธอ

อลินตื่นขึ้นหลังจากไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เธอรู้สึกปวดศีรษะมาก

รอบ ๆ ตัวเธอมืดมิด มีกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว

ฉันตายแล้วเหรอ

อลินตัวสั่นด้วยความกลัว เธอลองขยับมือดู ก่อนจะรับรู้ได้ว่ามือของเธอยังคงถูกมัดอยู่ ความเจ็บปวดจากรอยมัดนั้นยืนยันได้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

เมื่อสายตาของเธอปรับตัวเข้ากับความมืดได้ เธอเห็นว่าทั้งคนร้ายและวิลาวรรณไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว

เกิดอะไรขึ้น

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็สว่างวาบขึ้นมา

“คุณอลินอยู่ที่นี่!”

ใครพูดกัน อิทธิมาช่วยฉันแล้วเหรอ

อลินเต็มไปด้วยความหวัง พยายามยืนขึ้นแต่ไม่สามารถทำได้เนื่องจากมือและเท้าของเธอถูกมัดอยู่

เมื่อเห็นเธอกำลังดิ้นรนพยายามลุกขึ้น ชายคนที่ถือไฟฉายรีบเข้ามาพยุงเธอขึ้น แล้วถามว่า "คุณอลิน คุณเป็นยังไงบ้างครับ"