ตอนที่ 3 ฟางเส้นสุดท้าย

ไม่ใช่สิ เธอต้องถามตัวเองก่อน

สำหรับเขาเธอมีค่ามากแค่ไหน เธออาจจะเป็นแค่มือที่สามที่เข้ามาขัดขวางการกลับมาคบกันระหว่างเขากับวิลาวรรณ อิทธิไม่ได้รักเธอเลย นั่นชัดเจนแล้ว รักแรกของเขาวิลาวรรณกลับมาแล้ว และตอนนี้อิทธิทำให้ทรัพย์สินของตระกูลเพิ่มขึ้นถึงสองเท่า ดังนั้นเขาจึงได้เป็นทายาทของตระกูลหทัยอย่างแน่นอนแล้ว ยังมีอะไรที่จะทำให้เขาอยู่กับเธออีกไหม ครอบครัวบวรไม่มีทางหาลูกเขยที่ดีกว่านี้ได้ แน่นอนว่าขั้นต่อไปคือการหย่า เพื่อเปิดทางให้อิทธิได้เริ่มความสัมพันธ์ใหม่กับวิลาวรรณ

จักรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อิทธิและวิลาวรรณ สังเกตเห็นอลินที่ยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

เขามองวิลาวรรณที่กำลังร้องไห้ในอ้อมแขนของอิทธิ แล้วรายงานว่า "คุณอิทธิครับ พบตัวคุณนายหทัยแล้วครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น วิลาวรรณก็มองไปรอบ ๆ บริเวณนั้น

อลินยืนนิ่งราวกับรูปปั้นอยู่ตรงนั้น ตาของเธอยังคงมองอิทธิและวิลาวรรณ

ปากของวิลาวรรณโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ ที่แทบจะสังเกตไม่เห็น ก่อนที่เธอจะกอดอิทธิแน่นขึ้น พร้อมแสร้งเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาและสั่นเทา "อิทธิ พวกคนร้ายลักพาตัวนั่นน่ากลัวมาก พวกเขาลากฉันมาที่นี่ และถ้าไม่มีคุณ..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค ร่างกายของเธอก็สะดุด เพราะถูกอิทธิผลักออกไปด้านข้าง

วิลาวรรณตกใจเมื่อเห็นอิทธิถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกแล้วส่งให้จักร อิทธิพูดด้วยสีหน้าบูดบึ้งว่า "เอามันไปทิ้งซะ"

ในสถานที่รกร้างแห่งนี้ ทุกจุดสามารถใช้เป็นถังขยะได้ ดังนั้นจักรจึงตัดสินใจเดินไกลออกไปอีกเล็กน้อยเพื่อทิ้งมัน

เมื่อจักรเดินออกไป ในที่สุดสายตาของอิทธิก็สบเข้ากับอลิน

ผมหยิกสีดำยาวของเธอยุ่งเล็กน้อย และร่างกายที่เพรียวบางของเธอดูอ่อนแอเมื่อโดนลม ท่าทางสดใสตามปกติของเธอหายไปอย่างเห็นได้ชัด เหลือเพียงแต่หน้าตาซีดเผือดและสายตาที่ว่างเปล่า

"คุณเป็นอะไรไหม"

เมื่อเขาเดินเข้ามา คำถามของเขาเหมือนกำลังพูดคุยเรื่องปกติ ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ค่อยสำคัญอะไรสำหรับเขา

อลินหัวเราะอย่างขมขื่น "ฉันยังไม่ตาย"

อิทธิมองไปทั่วร่างของเธอ

ไม่มีบาดแผลที่เห็นได้ชัดเจนบนร่างกายเธอ

ณ ขณะนั้น หมอสองคนที่ชายหนุ่มพามาถูกครอบครัวบวรเรียกไปดูแลวิลาวรรณ

"ถ้าหมอตรวจวิลาวรรณเสร็จแล้ว พวกเขาจะมาตรวจคุณ"

อลินเคยเป็นคนแข็งแกร่ง และอิทธิคาดว่าหญิงสาวจะฟื้นตัวได้เร็วต่างจากวิลาวรรณ อลินไม่ใช่คนประเภทที่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ ตามจริงแล้ว เขาคิดว่าตอนนี้ที่เขาและเธอกำลังพูดคุยกัน เธอจะรีบวิ่งมาหาเขาเหมือนอย่างที่เธอเคยทำเสมอมาเพื่อหาการปลอบใจ

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นไปตามที่อิทธิคาดหวัง

แทนที่จะเป็นอย่างที่คาด อลินกลับพูดอย่างช้า ๆ และชัดเจนว่า "เราหย่ากันเถอะ"