ตอนที่ 6 ศึกประลองการหย่า

วิลาวรรณโน้มตัวเข้าใกล้อิทธิ กระซิบบอกด้วยน้ำเสียงโกรธแค้นว่า "อิทธิ คุณต้องไม่ปล่อยให้เขารอดไปได้นะคะ เขาต้องได้รับโทษที่รุนแรงกว่านี้ เขาทำร้ายฉันตอนที่ฉันถูกลักพาตัว ตอนนั้น ฉันเจ็บมากเลยค่ะ ฉันกลัวว่าจะไม่ได้เจอคุณด้วย เขา..."

เสียงเรียกเข้าดังขึ้นตัดบทหญิงสาว

เสียงนั้นดังมาจากโทรศัพท์ของอิทธิ

อิทธิปรายตามองหน้าจอ ก่อนจะสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "จักร ถ้าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไปส่งวิลาวรรณที่บ้านด้วย"

จากนั้น เขาก็เดินออกไปจากสถานีตำรวจ ทิ้งจักรให้ยืนงงอยู่ตรงนั้น

ถึงจะทำงานเป็นผู้ช่วยของอีกฝ่ายมาถึงห้าปีแล้ว แต่จักรก็ยังไม่เข้าใจในนิสัยใจคอและความคิดของเจ้านายของตนเองเลย โดยเฉพาะหลังจากที่วิลาวรรณกลับมาจากต่างประเทศ เขาทายไม่ถูกเลยว่าอิทธิกำลังคิดอะไรอยู่

ทุกคนรู้ว่าความรักครั้งแรกมีอิทธิพลต่อแต่ละคนมากแค่ไหน แค่น้ำตาเพียงหยดเดียวหรือการแสดงท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ จากรักแรกของเราก็สามารถทำให้คนทำในสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลได้อยู่บ่อยครั้ง แต่อิทธิแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และในช่วงที่ผ่านมา เขาทุ่มความสนใจทั้งหมดในคดีลักพาตัวไปกับวิลาวรรณ และทำทีเหมือนละเลยอลินไปโดยสิ้นเชิง

ด้วยเหตุนี้ จึงมีข่าวลือว่าจะมีคนมาแทนที่อลิน

เมื่อจักรจัดการกับคดีลักพาตัวเสร็จแล้ว เขาก็เพิ่งมีเวลามาสงสัยว่าอิทธิไปไหน เขาไม่รู้เลยว่าเจ้านายของเขาได้รับสายจากบอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาล ปลายสายแจ้งว่าอลินฟื้นได้สติแล้ว อิทธิจึงไปที่โรงพยาบาลเพื่อไปดูอาการภรรยาตามกฎหมายทันที

เมื่อเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย อิทธิเห็นอลินในสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงในสภาพโทรมกว่าปกติ โดยมีมายานั่งอยู่ข้าง ๆ

ทั้งสองคนตกใจเมื่อเห็นเขา ไม่คิดเลยว่าคนที่เข้ามาในเวลานี้จะเป็นอิทธิ

แต่แววตาของมายาก็เต็มไปด้วยความอาฆาตอย่างรวดเร็ว ในขณะที่หญิงสาวอีกรายหลบสายตาด้วยการหันหลังให้เขา

เมื่อเห็นความอาฆาตที่ไร้ที่มาที่ไปจากมายาและท่าทางไม่ต้องการสทนาด้วยของอลิน อิทธิก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

มายายืนขึ้นทันที หยิบเอกสารที่เพิ่งถูกส่งมาขึ้นมาจากโต๊ะ แล้วเดินตรงไปที่อิทธิ

"คุณอิทธิ คุณมาในเวลาที่เหมาะมากค่ะ ในนามของลูกความของฉัน ฉันขอยื่นคำร้องขอจดทะเบียนหย่าอย่างเป็นทางการ นี่คือร่างข้อตกลงการหย่าที่ลูกความของฉันกับฉันช่วยกันร่างขึ้น รบกวนช่วยตรวจสอบดูด้วยค่ะ"

ถึงแม้ว่ามายาจะเป็นทนายความที่ทำคดีมากมายมาแล้ว แต่เธอไม่ได้จัดการกับคดีหย่าร้างมากนัก จึงไม่ได้เชี่ยวชาญในการรับมือสถานกาณ์เช่นนี้ แต่เมื่อเพื่อนรักของเธอต้องการความช่วยเหลือ เธอก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้

โดยเฉพาะหลังจากที่เพื่อนของเธอร้องไห้ในอ้อมแขนของเธอเป็นเวลานาน นี่เป็นสิ่งที่มายาไม่เคยเห็นตลอดยี่สิบปีที่เป็นเพื่อนกันมา

คนที่ต้องรับผิดชอบทั้งหมดนี้คืออิทธิ

ตามความเห็นของมายา อิทธิไม่ต่างอะไรจากฝ่ายตรงข้ามที่เธอเคยพบมาก่อน