ตอนที่ 5 การสิ้นสุดของภาพลวงตา

"อะไรนะ" มายาเกือบจะตะโกนออกมา

ในสถานการณ์ปกติ มายาเป็นคนที่เก่งที่สุดเสมอ มายาเคยเป็นเด็กที่สมบูรณ์แบบที่ทุกคนชื่นชม

เธอเก่งเรื่องวิชาการ ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำ จบปริญญาด้านกฎหมายและได้ทำงานที่สำนักงานทนายความคมกฤต

มายาเคยรับมือกับเรื่องที่ท้าทายที่สุดได้อย่างง่ายดายโดยไม่เคยล้มเหลว ความฉลาดของหญิงสาวไม่เคยถูกสั่นคลอนมาก่อน แต่ในขณะนี้ สมองของเธอดูเหมือนจะถูกแช่แข็งไปแล้ว ทำให้ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่อลินกำลังพูดอยู่

มายาเดินมาข้างหน้าอลินพร้อมกับจ้องมองเธอ

"เธอยังเป็นอลินคนเดิมที่ฉันเคยรู้จักอยู่หรือเปล่า เธอจริงจังแค่ไหนที่บอกฉันว่าเธอต้องการหย่ากับอิทธิ ฉันได้ยินถูกแน่นะ เธอไม่ได้เสียสติไปแล้วใช่ไหม" มายาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน ความคิดที่อลินจะพูดถึงการหย่าร้างดูเหมือนจะเป็นเรื่องเพ้อฝัน

มายารู้ว่าอลินยอมและทนได้ทุกอย่างเพื่อการแต่งงานกับอิทธิ และได้ใช้นามสกุลหทัย ไม่มีใครเข้าใจความยากลำบากที่หญิงสาวต้องทนเพื่อที่จะได้แต่งงานกับอิทธิได้ดีกว่าเธอ

"ฉันไม่ต้องการใช้ชีวิตแต่งงานแบบที่สามีไม่รักฉัน" อลินพูด ความเย้ยหยันก่อนหน้านี้ของหญิงสาวเลือนหายไปกลายเป็นความเศร้า "ถ้าฉันไม่ขอหย่า ในที่สุดอิทธิก็จะทำมันเอง ฉันไม่ต้องการเป็นผู้หญิงที่ถูกคนอื่นเยาะเย้ยว่าเป็นภรรยาที่ถูกสามีทิ้ง ฉันไม่อยากถูกคนอื่นหัวเราะเยาะ ฉันต้องรักษาศักดิ์ศรีของตัวเองเอาไว้"

"เธอแน่ใจนะว่าเธอพร้อมที่จะปล่อยเขาไป" ดวงตาของมายาเลื่อนไปที่ท้องของอลิน "ไม่กี่วันก่อน เธอเพิ่งบอกฉันว่าเธอกับอิทธิกำลังวางแผนที่จะมีลูกด้วยกันและเธอกำลังเตรียมตัวอยู่"

อลินเคยพูดถึงการมีลูกกับอิทธิ ในขณะที่ชายหนุ่มได้ยินนั้น ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อลินที่ยังหลงอยู่ในห้วงความสุขของเธอเองไม่ทันได้สังเกตถึงการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของเขาเลย

มายารู้สึกว่าอิทธิและอลินแตกต่างกันมาก การกระทำของอิทธิทำให้เห็นได้ชัดว่าหัวใจของเขาไม่อยู่กับเธอ และมายาได้บอกอลินให้ตัดใจอยู่หลายครั้ง แต่อลินยังคงยึดติดอยู่กับเขา

เมื่อนึกถึงการพูดคุยนั้น อลินก็ก้มหน้าลงเพื่อปกปิดความเจ็บปวดลึกซึ้งในแววตาของเธอ

"การมีลูกในชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความรักยิ่งจะทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากมากขึ้น ฉันตัดสินใจที่จะกันตัวเองและลูกออกมาจากความทุกข์ทรมานนั้น"

"อะไรที่ทำให้เธอตัดสินใจได้ในที่สุด" มายาถาม ไม่พยายามกดดัน แต่ต้องการที่จะเข้าใจ "มันเป็นเพราะเหตุการณ์ลักพาตัวหรือเปล่า"

อลินไม่ตอบ น้ำตาไหลลงบนแก้มของหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ

ในเวลานั้น ความเงียบของหญิงสาวคือคำตอบทั้งหมดที่มายาต้องการ

มายาไม่สามารถทนดูอลินร้องไห้ได้ ดังนั้นเธอจึงค่อย ๆ เช็ดน้ำตาของอลินด้วยทิชชู่อย่างอ่อนโยน พร้อมปลอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย “คิดดูดี ๆ มีผู้ชายกว่าสามหมื่นล้านคนบนโลก ทำไมต้องมาร้องไห้ให้กับผู้ชายไร้หัวใจที่ไม่รักเธอด้วย"

อลินกอดมายาแน่นราวกับต้องการการปลอบใจ พร้อมปล่อยให้น้ำตาไหลอย่างอิสระในอ้อมกอดของเพื่อน