ตอนที่ 4 คุณโสดไหมครับ คุณคนสวย?

หื้ม? น้ำขิงถึงกับผงะไปเล็กน้อยเพื่อเป็นการตอบสนองในทันทีทันใด

“คุณคนสวย ผมอยากขึ้นไป” เด็กน้อยพูดซ้ำอีกรอบ คราวนี้เขาเน้นเสียงอีกรอบขณะที่ก็จ้องไปที่น้ำขิงด้วยดวงตาเบิกกว้าง ซึ่งเปล่งประกายเหมือนเด็กน้อย

ด้วยสายตาที่แสนน่ารักของเขา น้ำขิงรู้สึกได้ว่าหัวใจของเธอนั้นกำลังละลาย และเธอก็รีบอุ้มเขาขึ้นมา มันรู้สึกเหมือนอุ้มก้อนนุ่มๆ และขณะที่เธออุ้มเขาอยู่นั้น เธอได้กลิ่นแป้งอ่อนๆจากตัวเขาซึ่งทำให้เธออยากจะหอมแก้มอ้วนๆของเขา

เธอรู้สึกรักเด็กขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกขณะที่เธอก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน “นี่ เจ้าเด็กน้อย ขอบคุณที่พูดปกป้องฉันก่อนหน้านี้นะจ๊ะ” ถ้าไม่มีเขา เธอคงไม่สามารถที่จะเคลียร์ชื่อของเธอได้

เด็กน้อยส่ายหัวและพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์อย่างเห็นได้ชัดว่า “ไม่เป็นไรฮะ ผมทำในสิ่งที่ผมต้องทำ อีกอย่าง ผมเกลียดคนตีสองหน้าอย่างเธอ”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำขิงถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความบันเทิงใจ “เธอเข้าใจความหมายของมันด้วยเหรอว่าการตีสองหน้าเป็นยังไงในเมื่อเธอยังเด็กมาขนาดนี้?”

เขาพยักหน้าอย่างเป็นจริงเป็นจัง หน้าอ้วนๆของเขานั้นเคร่งขรึมขณะที่ก็ตอบกลับไปว่า “แน่นอนสิฮะ ผมเข้าใจความหมายของมัน ลุงของผมบอกว่าคนตีสองหน้าคือคนที่การกระทำสวนทางกับคำพูดของเขา”

ดวงตาของน้ำขิงโค้งขึ้นเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์ “ฉันประทับใจเธอนะจ๊ะ เธอเป็นเด็กน้อยที่ฉลาดมาก ใช่มั้ยจ๊ะ?”

เมื่อได้รับการชมจากเธอ เขาก็หน้าแดงด้วยความเขินอาย แม้ว่าแววตาของเขาจะฉายแววทรยศต่อความสุขของเขาถึงแม้ว่าเขาจะพยายามทำตัวเฉยเมย ในท้ายที่สุด เขาเม้มริมฝีปากเพื่อไม่ให้ตัวเองหลุดยิ้มออกมายิ่งทำให้เขาดูน่ารักเข้าไปอีก เมื่อเห็นว่าเขาเป็นแบบนี้ น้ำขิงก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าลูกของเธอจะออกมาน่ารักแบบนี้ไหมถ้าหากเธอไม่ถูกให้พรากจากเขาตั้งแต่แรกเกิดอย่างโหดร้าย

เธอกระชับกอดเด็กน้อยขึ้นมาในทันที ความเป็นแม่ของเธอถาโถมเข้ามาอย่างล้นหลาม เธอกำลังที่จะพูดแต่ก็มีเสียงแทรกขึ้นมาว่า “นายน้อยวีครับ งานเลี้ยงกำลังจะเริ่มแล้ว เราต้องออกไปแล้วครับ ไม่อย่างนั้นนายท่านและนายหญิงจะเป็นห่วงเอานะครับ”

เด็กน้อยพยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น หลังจากนั้นก็หันหน้ามายังน้ำขิง “จากที่ผมได้ช่วยคุณไว้ก่อนหน้านี้ คุณช่วยอุ้มผมไปหาพ่อผมได้ไหมฮะ? ผมเหนื่อย แล้วผมก็ไม่อยากจะเดินอีกต่อไปแล้ว”

“หา?” เธอถึงกับงงกับสิ่งที่ได้ยิน น้ำขิงลังเลใจขณะที่ก็ชี้แจงว่า “แต่ฉันยังคงต้องเตรียมตัวขึ้นแสดงนะ แล้วอีกอย่างเราเพิ่งจะเจอกัน มันคงจะไม่เหมาะสมที่ฉันจะอุ้มคุณไปตลอดทางจนถึงที่ที่ผู้ปกครองเธออยู่น่ะจ้ะ”

ไม่มีอะไรจับใจไปกว่าเด็กน้อยจ้องมองมาที่คุณด้วยสายตาประกายแวววาว และน้ำขิงก็พบว่าเธอใจอ่อนลงหลังจากที่ลังเลไปสักครู่ “งั้นก็ได้จ้ะ ฉันจะอุ้มเธอไป”

เห็นได้ชัดเลยว่าเด็กน้อยคนนี้มีความพึงพอใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร่างกายอ่อนนุ่มน้อยๆของเขาทรุดตัวลงกับเธอด้วยความพึงพอใจ คุณคนสวยคนนี้มีอ้อมกอดที่อุ่นจริงๆ และเธอก็มีกลิ่นหอมมากด้วยเหมือนกัน เหมือนที่แม่คนหนึ่งจะมีกลิ่นแบบนี้

ในระหว่างทางเขาก็ถามขึ้นเสียงดัง “คุณโสดไหมฮะ คุณคนสวย?”

“ฉันโสดจ้ะ” น้ำขิงตอบอย่างง่ายดาย เหลือบมองเด็กน้อยด้วยความรัก เธอเริ่มที่จะชอบเขามากและมากขึ้นไปอีก “เธอถามทำไมหรือจ๊ะ?”