บทที่ 110 พวกเขาเลิกกันแล้วจริง

เซี่ยซีหวั่นถูกจูบจนมึนงง จนหัวน้อยๆของเธอขาวโพลน

คำพูดของเขายังก้องอยู่ในหู ปล้ำจูบ…เป็นการทะเลาะเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?

ปรากฏว่าทะเลาะวิวาทในสายตาเขา คือ... สะกดรอยตามแล้วปล้ำจูบอย่างนั้นเหรอ...

คุณหานถิงนี่เอาแต่ใจจริงๆ

ขาของเซี่ยซีหวั่นอ่อนยวบ เมื่อได้ดื่มด่ำกับออร่าของความเป็นผู้ใหญ่และทรงพลังของเขา

…….

เหล่าคุณหนูในเมืองไห่ไม่ได้ไปไหนไกล จะไปไหนไกลได้ยังไง ก็อยากรอดูเซี่ยซีหวั่นถูกลู่หานถิงเขี่ยทิ้งทั้งนั้น แต่ว่าสถานการณ์ตอนนี้มันคืออะไร?

——คุณหานถิงกับเซี่ยซีหวั่นทะเลาะกันจริงๆใช่ไหม ฉันเข้าใจถูกต้องไหม

——ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้น

——ว่าแต่ ทำไมคุณหานถิงถึงจูบเซี่ยซีหวั่นไม่ปล่อยเลยล่ะ

—— ฉันก็สับสนเหมือนกัน ทุกคนบอกว่าคุณหานถิงเป็นชู้ แต่ทำไมตอนนี้ฉันถึงเอาแต่รู้สึกว่าชู้อย่างเขาอยากเลื่อนขั้น

...

เซี่ยเหยียนเหยียนส่งคนมาสืบความเคลื่อนไหวของลู่หานถิงและเซี่ยซีหวั่น ทั้งสองไม่ได้เจอกันในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา และดูเหมือนว่าพวกเขาจะเลิกรากัน

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้สึกตื่นเต้นมาก อันที่จริง นี่คือสิ่งที่เธอคาดหวัง เพราะว่าผัวผีของเซี่ยซีหวั่นถูกเปิดเผยบนอินเทอร์เน็ต ลู่หานถิงต้องเลิกกับเซี่ยซีหวั่นอย่างแน่นอน

แน่นอนว่า เซี่ยเหยียนเหยียนเองก็สงสัยแอคเคาน์แฟนคลับฮาร์ดคอร์อันดับหนึ่งของเซี่ยซีหวั่น เธอจึงทำการตรวจสอบบัญชี และพบว่าไม่มีอะไรแปลก

อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของเซี่ยเหยียนเหยียนนี่เป็นเพียงตอนเล็ก ๆ เท่านั้น ความเป็นไปในปัจจุบันยังอยู่ภายใต้ความคาดหวังและการควบคุมของเธอ

เซี่ยเหยียนเหยียนพบว่าลู่หานถิงจะไปที่บาร์ 1949 ในตอนเย็น เนื่องในวันเกิดครบรอบ 27 ปีของกู้เย่จิ่น ลู่หานถิงที่เป็นถึงเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน ยังไงก็ต้องไปฉลองวันเกิดของกู้เย่จิ่นอยู่แล้ว

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้ว่านี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับเธอที่จะเข้าหาลู่หานถิง

หลี่หยู้หลันจับมือเล็ก ๆ ของเธอ "เหยียนเหยียน แกต้องไปที่บาร์คืนนี้เพื่อดูว่าลู่หานถิง และเซี่ยซีหวั่นเลิกกันจริง ๆ แล้วหรือเปล่า นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับแก สิ่งสำคัญคือ อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดแกกับเซี่ยซีหวั่น พวกแกสองคนเกิดวันเดียวกัน ฉันบอกพ่อแกแล้ว ว่าให้จัดงานวันเกิดให้พวกแกพร้อมกัน จากนั้นก็เชิญคุณหานถิงมาที่งาน และทำให้เซี่ยซีหวั่นเป็นตัวตลก!”

เซี่ยเหยียนเหยียนตื่นเต้นมาก เธอกับเซี่ยซีหวั่นมีวันเกิดวันเดียวกัน ถ้าลู่หานถิงสามารถไปร่วมงานวันเกิดของเธอได้ มันจะเป็นภาพที่สวยงามมาก

“แม่ ฉันจะเชิญท่านคุณหานถิง และท่านคุณหานถิงจะต้องมาแน่นอน!”

...

วันเกิดปีที่ 27 ของกู้เย่จิ้นจัดอยู่ที่บาร์1949 เพื่อนที่ดีอย่างลู่หานถิงและโห้วซีจื้อจึงมาเข้าร่วมด้วย แน่นอนว่าเย่หลิง เซี่ยซีหวั่น เซี่ยเหยียนเหยียน และฮั่วเสวียนเองก็จะไปเข้าร่วมเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีการเชิญผู้อาวุโสบางคนในเมืองไห่มาด้วย

ภายในห้องชุดที่หรูหรา เซี่ยเหยียนเหยียนนั่งถัดจากลู่หานถิง เธอสังเกตใบหน้าของเขาอย่างระมัดระวัง "คุณหานถิง เมื่อไม่นานมานี้ผัวผีของเซี่ยซีหวั่นถูกเปิดโปง คุณคงรู้สึกไม่ดีมากใช่ไหม?”

ฮั่วเสวียนรีบกล่าวเสริม “คุณหานถิง คุณถูกหลอกโดยรูปร่างหน้าตาไร้เดียงสาของเซี่ยซีหวั่น เธอมีวิธีพิเศษในการเกลี้ยกล่อมผู้ชาย ผัวผีของเธอในรีสอร์ทโหยวหลานอายุตั้งแปดสิบปี ไม่รู้ว่าเป็นพวกโรคจิตประเภทที่ชอบเล่นอะไรซาดิสอย่างการใช้แส้หรือเปล่า เซี่ยซีหวั่นนี่สกปรกจริงๆ "

เซี่ยเหยียนเหยียนพอใจกับสิ่งที่ฮั่วเสวียนพูดเป็นอย่างมาก แต่เธอก็หยุดอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว "เสวียนเสวียน อย่าพูดถึงหวั่นหวั่นแบบนั้น"

พวกเธอไม่รู้ว่าผัวผีของเซี่ยซีหวั่นคือลู่หานถิง แต่กู้เย่จิ่นและโห้วซีจื้อรู้ กู้เย่จิ่นยังคงสงบ และเหลือบมองลู่หานถิงเล็กน้อย แต่ด้านโหวซีจื้อกลับไม่สามารถยับยั้งได้ จึงพ่นไวน์สีแดงที่เพิ่งดื่มเข้าไปแล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง