บทที่ 56 เธอซ่อนความลับบางอย่างไว้

บทที่ 56 เธอซ่อนความลับบางอย่างไว้

เซี่ยซีหวั่นยิ้มอ่อน “เซี่ยเหยียนเหยียน เธอรู้ไหม สิบปีมานี้.....ฉันคิดถึงเธอทุกวันเลย”

“แน่นอนว่าเชื่ออยู่แล้ว ฉันเองก็รู้ ต้องมีสักวันที่เธอ หวั่นหวั่นจะกลับมา ฉันนั้นสิบปีนี้ฉันไม่กล้าที่จะยอมปล่อยเลยสักนิด พยายามไปข้างหน้า ให้ตัวเองดีมากยิ่งขึ้น ก็เพื่อที่จะ....นำเธอลงเหวลึกอีกครั้ง”

เซี่ยเหยียนเหยียนที่เป็นหญิงสาวอันดับหนึ่งในเมืองไห่ หน้าตางดงาม น้ำเสียงก็น่าฟัง ถึงแม้ว่าจะพูดถึงคำว่า “นำเธอลงไปในนรก” ก็ยังมีรอยยิ้มที่อ่อนโยน ทำให้ผู้คนรู้สึกมีความหวาดกลัวและขนลุก

เซี่ยซีหวั่นมองไปทางแสงรุ่งอรุณที่เจิดจ้าทางนอกหน้าต่าง ค่อยๆ พูดขึ้นว่า “ฉันมาจากเหวลึก ไม่เคยที่จะหวาดกลัวเหวลึก กลับกันแต่เธอนั้น สิบปีมานี้อาศัยอยู่แต่ในสวรรค์มาโดยตลอด ฉันรับรองว่าตั้งแต่วินาทีที่เธอกลับมาก็คือการจากลาของเธอกับสวรรค์ ฉันยอมเธอมาสิบปีถือว่าเป็นความใจดีที่สุดของฉันแล้ว”

เซี่ยเหยียนเหยียนที่อยู่อีกฝั่งเงียบไปสักพัก จากนั้นก็วางสาย

เซี่ยซีหวั่นเก็บโทรศัพท์ จากนั้นก็ลุกออกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน ไม่พูดไม่ได้เลยว่า ถึงแม้ว่าหลี่หยู้หลันจะคลอดเซี่ยเสี่ยวแด๋ยัยสิ่งไร้ประโยชน์นั้นมา แต่ว่าเซี่ยเหยียนเหยียนกลับไม่ใช่ศัตรูที่จะยอมดูถูกได้

เธอไม่มีทางลืมว่าสิบปีก่อนเซี่ยเหยียนเหยียนนั้นประจบประแจงเพียงไหน ตอนนั้นเธอและเย่หลิงคือเพื่อนที่ดีที่สุดต่อกัน เซี่ยเหยียนเหยียนก็มักจะยืนอยู่ที่มุมมุมหนึ่งมองดูพวกเธอด้วยสีหน้าที่อิจฉา ในตอนที่เธอเรียกให้หล่อนมาเล่นด้วยกัน เซี่ยเหยียนเหยียนมักจะดึงปลายเสื้อของตัวเองด้วยความตื่นเต้น ลักษณะเขินอายและอ่อนแอ

เธอและเย่หลิงคุยกัน เซี่ยเหยียนเหยียนก็จะแอบตามอยู่ข้างหลังเงียบๆ ตอนที่เธอกันไปมองหล่อน หล่อนก็มักจะยิ้มด้วยความอาย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่าตัวเองพูดไม่เก่ง ขอแค่เป็นผู้ฟังก็พอแล้ว

ถึงขั้นมีครั้งหนึ่ง เพราะเซี่ยเหยียนเหยียนจะช่วยเธอ คิดไม่ถึงว่าจะถูกหมาที่พุ่งเข้ามากัดไปทีหนึ่ง

ตอนนี้เซี่ยซีหวั่นรู้สึกว่าการขึ้นตำแหน่งของเซี่ยเหยียนเหยียนนี้ต้องอดทนมากๆ และน่าเศร้าจริงๆ เซี่ยเหยียนเหยียนในตอนนั้นเป็นเพียงแค่เด็กอายุสิบกว่าปีเท่านั้นเอง

เย่หลิงไม่ชอบเซี่ยเหยียนเหยียนมากที่สุดแล้ว เย่หลิงในตอนนั้นเคยบอกเธอที่ข้างหูว่าเซี่ยเหยียนเหยียนคือหญิงสาวที่ภายนอกดูใสๆ น่ารักแต่จริงๆ แล้วแรดเงียบ ยังเตือนตัวเองด้วยว่าให้ระวัง

แต่น่าเสียดายที่เธอในตอนนั้นได้นำเซี่ยเหยียนเหยียนมาเป็นเพื่อนแล้วจริงๆ ไม่มีการป้องกันหล่อนเลย จึงทำให้หล่อนผลักตัวเองลงสู่เหวลึก

วันนี้เซี่ยซีหวั่นไม่ได้ออกจากบ้าน รดน้ำต้นไปไม้กับคุณนายหญิงที่หลังสวน เธอกำลังรอด้วยความสงบ

ในช่วงเย็นๆ เซี่ยซีหวั่นได้เปิดเวยป๋อดู เซี่ยเหยียนเหยียนได้ขึ้นเป็นการค้นหาที่ยอดฮิตแล้ว

เซี่ยเหยียนเหยียนได้โพสต์เวยป๋อ สเตตัสคือ——ได้ยินข่าวร้าย ฉันรีบกลับประเทศ คุณแม่ได้กระทำผิดครั้งใหญ่ ไม่ได้จะขอให้อภัย ขอแค่ให้โอกาสเธอครั้งหนึ่งแล้วจบเรื่องนี้ไป ฉันยอมที่จะรับผิดชอบความผิดทั้งหมดที่คุณแม่ทำไว้

เซี่ยเหยียนเหยียนยังลงภาพถ่ายภาพหนึ่งอีกด้วย ภาพถ่ายคือภาพที่ถ่ายตอนอยู่โรงพยาบาล หลี่หยู้หลันนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยอาการหนัก บนใบหน้าสวมเครื่องหายใจออกซิเจนอยู่ เซี่ยเหยียนเหยียนกำลังจับมือของหลี่หยู้หลัน โศกเศร้าและเจ็บปวด

เซี่ยซีหวั่นยิ้มแล้ว เวยป๋อที่เซี่ยเหยียนเหยียนโพสต์ช่างสุดยอดมากจริงๆ ทั้งสเตตัสใช้สถานะลูกสาวคนหนึ่งเผยถึงความไร้เดียงสาและความกตัญญูของตัวเองออกมา ถือว่าเป็นแบบอย่างในการเอาตัวรอดตอนวิกฤตได้เลย

สิบปีมานี้เซี่ยเหยียนเหยียนได้เข้าไปอยู่ในดวงใจของผู้คนแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยู่ในวงการบันเทิง แต่ว่าในเวยป๋อมีผู้ติดตามถึงสิบแปดล้านแล้ว อีกอย่างส่วนใหญ่ก็จะเป็นแฟนคลับที่บ้าคลั่งมาก มีการสู้ที่รุนแรงมาก

เซี่ยซีหวั่นเข้าไปดูสักพัก เซี่ยเหยียนเหยียนพึ่งโพสต์ไปสิบนาที ก็มียอดไลค์หนึ่งล้านแล้ว ข้างหลังคำยอดฮิตในการค้นหามีความว่าระเบิดแตกอยู่

คอมเม้นท์ที่ยอดนิยมคืออย่างนี้

——นางฟ้าเหยียนเหยียน ไม่ต้องร้องไห้นะ พวกเรายังคงอยู่ตลอด

——เทพธิดาเหยียนเหยียนของพวกเราลำบากเพียงไหนเนี่ย กลับมีพ่อแม่แบบนี้?

——อะไรเนี่ย หลี่หยู้หลันทำความผิดไปเยอะมาก แต่ว่าเธอได้ฆ่าคนเผาไฟแล้วหรอ พวกเธอด่าว่าเขาทางอินเทอร์เน็ตไม่พอยังจะบังคับให้เขาไปตายอีกหรอ?

——ฉันสังเกตเห็นเรื่องหนึ่งกะทันหัน พวกเธอไม่รู้สึกแปลกหรอ เหมือนว่าหลังจากที่เซี่ยซีหวั่นกลับมาจากบ้านเกิดแล้ว ตระกูลเซี่ยก็มีแต่เรื่องคาวเลือดมาโดยตลอด

——พระเจ้า เธอพูดอย่างนี้ฉันพึ่งจะเห็นว่า เซี่ยซีหวั่นกลับมาแค่ไม่กี่เดือน ตระกูลเซี่ยก็ล้มละลายล้มตายกันไปหมดแล้ว