EP5...สายตาที่อันตราย

“สวัสดีครับ” สามหนุ่มยกมือไหว้แม่เลี้ยงคนใหม่ตามมารยาท เพราะไม่อยากขัดใจพ่อ ยังไงก็ยังขอเงินพ่อใช้อยู่นี่นา

ณารายิ้มรับสามลูกเลี้ยงตัวโตด้วยความยินดี แม้รู้ว่าสามหนุ่มไม่ได้ปลาบปลื้มนัก แต่พวกเขาก็โตๆ กันแล้ว ต่างก็มีชีวิตของตัวเอง ไม่ได้จะต้องข้องเกี่ยวอะไรกันมากมาย ก็แค่อยู่บ้านเดียวกัน

“ไงน้องสาว” น้องเล็กของบ้านกล่าวทักทายเธอด้วยน้ำเสียงสดใส รอยยิ้มน่ารัก แต่แววตาลึกร้ายเหมือนมีแผนการร้ายอยู่ในหัวตลอดเวลา

ใช่...มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าไว้ใจ !

“สวัสดีค่ะ” เธอเองก็ต้องยกมือไหว้ทักทายพวกเขาตามมารยาทเช่นเดียวกัน เอาหน้าแม่ไว้หน่อย ยังไงก็ต้องอยู่ร่วมบ้านกับพวกเขานี่นา

“อายุเท่าไหร่เหรอนาบี” พี่ชายคนรองเริ่มป้อนคำถามใส่เธอ ด้วยสายตาใคร่...รู้!!

“อีกสองเดือนก็สิบเก้าแล้วค่ะ”

“อ่อนกว่าผมปีนึง” วสันต์เอียงหน้าพูดกับพี่รอง แต่มองเธอแบบจริงจัง จนเธอรู้สึกอึดอัด

แต่นั่นก็ยังไม่ถึงกับอึดอัดจนหายใจไม่ออก เท่ากับสายตานิ่งดุสุดเย็นชาของพี่ชายคนโต

คนที่ไม่พูดอะไรเลย แต่จ้องเธอเหมือนกำลังทำพิธีสะกดวิญญาณ

สายตาของหมอเหมันต์โคตรเย็นชา แต่ก็ลุกโชนด้วยเปลวไฟอันตราย ทำเธอหวาดหวั่นร้อนรน แต่ก็หนาวเหน็บไปทั้งวิญญาณเช่นเดียวกัน !!!