EP8...อร๊ายยยย! อย่านะ! ปล่อย!

“รีบกลับไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้า เราจะไปเรียนสายตั้งแต่วันแรกไม่ได้!”

บอกตัวเองแล้ว นาบีก็รีบวิ่งขึ้นชั้นบนของบ้านอย่างไว หัวใจพุ่งกลับไปที่ห้องนอนตัวเองแล้ว ซึ่งน่าจะเป็นที่ๆ ปลอดภัยที่สุดในบ้านหลังนี้

แต่กว่าจะถึงห้องนอนของเธอซึ่งอยู่สุดทางเดินด้านปีกซ้ายของบ้าน เธอจะต้องเดินผ่านหลายต่อหลายห้อง

ตั้งแต่ห้องของหมอเหมันต์ ห้องของคิมหันต์ ห้องของวสันต์ และห้องหนังสือที่เป็นสตูดิโอทำงานศิลปะของพวกเขา ซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของเธอ

ตอนที่เธอเดินผ่านหน้าห้องหนังสือนั่นเอง อยู่ๆ เธอก็โดนมือหนึ่งฉุดกระชากเข้าไปในห้องนั้นอย่างเร็ว ก่อนจะถูกผลักลงพื้นทันที แล้วประตูก็ปิดปัง !

“ว๊ายยย!!” เธอร้องอุทานลั่นด้วยความตกใจ เพราะภายในห้องมืดสลัว มองแทบไม่ออกว่าเป็นห้องอะไร แถมอากาศก็เย็นเยือบชวนขนลุก

“ใครน่ะ!!”

หัวใจของเธอเต้นตึกตักๆ หันมองรอบกายด้วยความหวาดกลัว มองหาว่าใครเป็นคนฉุดเธอเข้ามา แต่ก็ไม่เห็นใครเลย เพราะห้องค่อนข้างมืด

เธอพยายามตั้งสติแล้วค่อยๆ คลานไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันจะถึงครึ่งทาง เสียงหนังสือตกพื้นดังปั๊ก ทำเธอสะดุ้งตกใจอีกครั้ง

“ว๊ายยย!! ใครน่ะ ฉันถามว่าใคร!!”