Episode 04 ธีลินเธออย่าเลิ่กลั่ก

Episode 04 ธีลินเธออย่าเลิ่กลั่ก

"นายกำลังออกกำลังกายอยู่ครับ คุณธีลินไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องการใช้ชีวิตประจำวันของนายภายในบ้านหรอกครับ นายสามารถใช้ลิฟต์ขึ้นลงระหว่างชั้นบนกับชั้นล่างได้เอง และก็ใช้ไม้นำทางช่วยในการเดินจนชินแล้วครับ ผมอยากให้ระวังพวกเรื่องห้องน้ำมากกว่าถ้าพื้นลื่นอาจจะทำให้เกิดอุบัติเหตุที่เหนือการควบคุมได้"

"รับทราบแล้วค่ะ ฉันจะพยายามระวังให้ค่ะ" ธีลินตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทว่าภายในใจกลับบอกตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าอย่าเลิ่กลั่กเด็ดขาด

ธีลินส่งยิ้มให้กายที่เดินจากไปด้วยความโล่งใจ เธอมองดูประตูห้องออกกำลังกายที่มีอาคิราอยู่ด้านในด้วยความชั่งใจ จากที่ตอนแรกคิดว่าการไม่อยากรู้อยากเห็นไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่ถ้าหากเขาเป็นคนดุร้ายถึงขั้นฆ่าคนได้เธอจะไม่ตายก่อนได้ใช้เงินจริงๆ ใช่ไหม

หลังจากยืนคิดไม่ตกอยู่ครู่หนึ่งธีลินก็ตัดสินใจเปิดประตูห้องออกกำลังกายเข้าไปเพื่อทำหน้าที่สาวใช้ของเธอด้วยสภาพจิตใจที่ไม่ค่อยพร้อมทำงานเท่าไหร่นัก

"สวัสดีค่ะนายน้อย" ธีลินทักทายอาคิราให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่ตั้งใจยกดัมบ์เบลจนกล้ามแขนขึ้นเป็นมัดๆ เธอแอบยกมือขึ้นปิดปากไม่ให้ส่งเสียงกรีดร้องให้กับความเซ็กซี่ตรงหน้า โชคดีที่เขามองไม่เห็นไม่งั้นคงเห็นสีหน้าเธอตอนเมากล้ามจนลืมเรื่องก่อนหน้าไปเสียสิ้นเชิง พอนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเองไปได้ยินอะไรมาก็รีบตั้งสติทันที

"ฉันช่วยยกไปเก็บให้ไหมคะ" ธีลินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอาคิรากำลังวางดัมบ์เบลลงบนพื้น "เอ๊อะ!" คนตัวเล็กเผลออุทานออกมาเสียงหลงเมื่อรับดัมบ์เบลลูกละหลายกิโลขึ้นมายกไปเก็บที่

เธอแอบเบะปากคว่ำด้วยความหมั่นไส้ที่อีกฝ่ายแอบคลี่ยิ้มหัวเราะเยาะเธอ

"นายน้อยจะทานมื้อเช้าเลยไหมคะ หรือว่าจะไปอาบน้ำก่อน"

"อาบน้ำก่อน"

"ได้ค่ะ" ธีลินมองมือหนาที่ยื่นออกมาด้วยความงุนงง เธอเดินไปหยิบไม้นำทางมาส่งให้เขาเพราะคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่เขาต้องการ

"มือเธอ"

"มือฉัน?" คนตัวเล็กขมวดหัวคิ้วสวยเข้าหากันพลางยื่นมือตัวเองไปวางลงบนมือเขาด้วยความสงสัยว่าเขาอยากได้มือเธอไปทำไม "อ๊ะ!" คนตัวเล็กร้องอุทานออกมาเสียงแหลมเมื่อถูกอีกฝ่ายออกแรงดึงจนเธอเสียหลักไปชนกับแผงอกแกร่งของเขา

ไรขนอ่อนตามร่างกายขนลุกชันขึ้นโดยพร้อมเพรียงเมื่ออีกฝ่ายโน้มลงมาสูดดมซอกคอของเธอโดยไม่บอกไม่กล่าว

"ทะ…ทำอะไรคะ" ธีลินพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย แต่เขากลับออกแรงจับเอาไว้แน่นจนเธอไม่สามารถขัดขืนเรี่ยวแรงของเขาได้

"แค่เช็กดูว่าเธอฉีดน้ำหอมมาตามที่สั่งรึเปล่า"

"ระ…เรื่องนั้นบอกกันดีๆ ก็ได้ค่ะ ทำแบบนี้ฉันตกใจหมดเลย" ธีลินตอบกลับด้วยน้ำเสียงประหม่าเล็กน้อย พลางเหลือบมองสีหน้าราบเรียบไม่สะทกสะท้านของอีกฝ่ายด้วยความไม่ไว้ใจ ถึงแม้จะมองไม่เห็นแต่เธอเริ่มรู้สึกว่าสัมผัสอื่นๆ ของเขาชักจะเริ่มอันตรายขึ้นทุกที

"ไม่ยักรู้ว่าเธอเป็นคนขวัญอ่อน"

"ใครเจอแบบนี้ก็ตกใจทั้งนั้นแหละค่ะ" ธีลินแสร้งตอบติดตลกถึงแม้เธอจะไม่รู้สึกตลกด้วยเลยก็ตาม อีกทั้งยังพยายามดึงมือออกอยู่ตลอดแต่ก็ไม่สำเร็จ "ปล่อยมือฉันก่อนได้ไหมคะ"