บทที่ 1689 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1529

เย่ชูหวินมองดูท่าทางหดหู่ของติงยียีด้วยความทุกข์และรู้สึกเป็นเศร้าใจมาก เขาอยากจะเอื้อมมือไปดึงเธอ แต่ก้ต้องพ่ายแพ้โดยรอยยิ้มที่ฝืนบนใบหน้าของเธอ

“ขอโทษนะ นายต้องหิวแน่ๆ ฉันจะไปซื้อของกินให้” เธอหยิบกระเป๋าใบเล็กขึ้นมาหนีออกจากห้องไป เย่ชูหวินมองแผ่นหลังที่วิ่งหนีอย่างทุลักทุเลของเธอ ในใจรู้สึกปวดใจแต่ก็ทําอะไรไม่ได้ เรื่องนี้เขาทําได้แค่ใจแข็ง

ติงยียีเดินไปตามถนน บนถนนเต็มไปด้วยผู้คนสัญจรไปมาคึกคักเป็นพิเศษเพราะใกล้จะถึงเทศกาลตรุษจีนแล้ว ร้านค้าจํานวนมากเริ่มแต่งร้านเป็นสีแดงและจัดโปรโมชั่นต่างๆ ทุกคนดูมีความสุขกันยกใหญ่ ทั้งโลกเหมือนมีแค่เธอที่หลงทาง

“โปรโมชั่นครั้งสุดท้ายก่อนเทศกาลตรุษจีน！ คุณผู้หญิงคะ แค่เห็นก็รู้ว่าคุณชอบทําอาหาร มีเตาอบลดราคาอยู่ค่ะ ซื้อกับตู้เย็นแล้วยังได้เครื่องทํานมถั่วเหลืองอีก คุ้มจริงๆ ค่ะ เข้ามาดูได้เลยค่ะ”

พนักงานขายที่ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าคนหนึ่งหยุดติงยียีไว้และพยายามขายเครื่องใช้ไฟฟ้าในร้านกับเธอ

เธอฝืนยิ้ม “ขอโทษด้วย ตอนนี้ฉันไม่ต้องการมัน”

“ทําไมมันถึงไม่ต้องการมันล่ะ? ยังไงก็ต้องใช้ในอนาคต หรือคุณสามารถดูเตาแม่เหล็กไฟฟ้าของเราก็ได้ ตอนนี้ราคาเพียง 99 หยวนนะคะ เป็นสินจากค้าญี่ปุ่น ”

เสียงพล่ามของพนักงานขายทิ่มแทงแก้วหูทําให้คนรู้สึกหงุดหงิด ติงยียีพยายามดึงรอยยิ้มออกมาแต่อีกฝ่ายกลับตามตื๊อเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

“พอได้แล้ว!" ไม่จบหรือไง ก็บอกว่าไม่ซื้อ！”เธออดตะโกนไม่ได้ บรรยากาศเงียบสงัดในพริบตา

“ดูผู้หญิงคนนี้สิ บอกว่าตัวเองไม่ซื้อก็พอแล้วมั้ง จะตะโกนด่าคนขายเค้าอีก พ่อแม่ไม่สั่งสอน”

“ผู้หญิงสมัยนี้อารมณ์ร้อนจริงๆ ”

ติงยียีก้มหน้าพูดขอโทษแล้วจากไปราวกับจะหนี

เขาเดินกลับมาถึงตระกูลเย่อย่างเหม่อลอย ทันทีที่เขาเดินเข้าประตู พ่อบ้านก็เดินเข้ามาอย่างนอบน้อม“คุณหนูยียีนี่เป็นเมนูของวันนี้ ลองดูสักหน่อยครับ ถ้าไม่รู้ว่าอยากกินอะไรก็ดูตามเมนูของวันนี้ได้เลย”

“พ่อบ้าน เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? ” ติงยียีเริ่มสงสัยจากนั้นก็เข้าใจ เธอถอยหลังไปสองก้าว“ชูหวินเป็นคนสั่งให้พวกนายทําแบบนี้เหรอ? เขาแย่งเย่ซื่อไปจริงๆ เหรอ? ”

พ่อบ้านไม่พูดไม่จา ความเงียบของเขากลายเป็นคําตอบที่ดีที่สุด แล้วจู่ๆ หัวใจของเธอก็ตื่นตระหนก เธอไม่เคยรู้สึกว่าตนเองเป็นนายหญิงของตระกูลเย่ ดังนั้นจึงสำนึกในความดีของทุกคนและทันใดนั้นนางก็พบว่าผู้อื่นดีต่อเธอเพราะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดีต่อเธอ ความแตกต่างเช่นนี้ทําให้ไม่อาจทนได้

“คุณหนูยียีจะไปไหนครับ? ” พ่อบ้านตะโกนอยู่ข้างหลังเธอ แม่บ้านคนหนึ่งเดินไปข้างหน้าด้วยความสงสัย“จะแจ้งคุณชายรองไหม? ”

เขาถลึงตาใส่คนรับใช้“ถูกล้างสมองหรือไง? ไปแจ้งคุณชายใหญ่ ”

แม่บ้านรีบโทรออกและหลังจากนั้นไม่นานก็ส่ายหัวแล้วเดินกลับมา “คุณชายใหญ่ไม่รับสาย”

หลังจากออกจากบ้านตระกูลเย่ ติงยียีก็เดินตรงไปยังบ้านที่เพิ่งซื้อใหม่ ไม่อยากเจอใคร ไม่อยากได้ยินอะไร แค่อยากซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มและนอนพักสักหน่อย

เธอกำลังเร่งรีบและดูเศร้า ทำให้คนขับแท็กซี่หันมามองเธอหลายครั้ง พอถึงหมู่บ้าน เธอลงจากรถด้วยความมึนงง แม้จะทักทายรปภ.ก็ยังไม่มี

มีไม้วอร์มวูดแขวนอยู่ที่ประตู เธอตกใจ พ่อกลับมาหรือ?

เมื่อหยิบมือถือออกมา เสียงเรียกเข้าอันสนุกสนานก็ดังขึ้น “ยียี อยู่ไหนลูก พ่อกับอาอยู่ที่บ้านของลูก พอดีว่าเพื่อนเก่าสมัยเรียนเพิ่งแต่งงาน”

คำว่าแต่งงานทำให้เธอมีความอ่อนไหว ไม่อยากให้เรื่องของตัวเองกระทบอารมณ์พ่อกับอาเธอแค่แกล้งทำเป็นมีความสุข “บังเอิญจริงๆเลยค่ะพ่อ หนูกำลังถ่ายหนังอยู่”

“ไม่เป็นไรๆ พรุ่งนี้พวกเราก็กลับแล้ว ตั้งใจทำงานนะ ว่าแต่ ชูหวินเป็นยังไงบ้างล่ะ？”

“ไม่ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ดีขึ้นและฟื้นฟูตัวได้ดีเลยค่ะ”

ติงยียีตอบกับด้วยความตื่นกลัว ถ้าพ่อรับรู้สถานการณ์ของเย่ชูหวินจะเสียใจขนาดไหน

ความรู้สึกภายในใจเหมือนกับลอยอยู่กลางทะเลสาบที่ลมแรง มีคลื่นเร็ว รอบตัวมีแต่ความมืดมิดและทั้งเรือมีเธออยู่แค่คนเดียว

มองไปไม่เห็นชายฝั่ง มีแต่เพียงความมืดมนและความกลัวที่ไม่อาจหายไปได้ “ฮัลโหล ยียี สัญญาณไม่ดีหรือ？”

ทันใดนั้นประตูก็ถูกเปิดออก ติงต้าเฉินถือโทรศัพท์ยืนพึมพําอยู่นอกประตู“ฉันเหมือนจะได้ยินเสียงยียีอยู่ด้านนอกประตูนะ”

“อย่าสงสัยเลย ยียีกลับมาจะไม่เข้าบ้านเหรอ？” เสียงของติงเหม่ยหรงดังขึ้นจากด้านหลังเขา

“ก็จริง”

ประตูปิดลงอีกครั้ง ตรงหัวมุม ติงยียีทิ้งมือสองข้างลงอย่างหดหู่

เมื่อกลับมาที่ถนนอีกครั้ง เธอก็ไม่มีที่จะไป หรือจะไปหาชิวไป๋? เอาเรื่องทุกข์ใจทั้งหมดไปให้เพื่อนที่ทำดีกับคุณเสมอ แบบนี้มันเห็นแก่ตัวไปหน่อย

แล้วจะไปหาใครได้อีกล่ะ? อีกใจหนึ่งก็คิด “ไม่ควรไปรบกวนพวกเขาและก็ไม่ควรสร้างปัญหาให้คนอื่นด้วย”

ค่ำคืนนี้มืดมิดลงอย่างไม่รู้ตัว อยู่ๆเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นโดยไม่มีวี่แวว นั่นคือ เย่ชูหวิน

เธอมองไปที่หมายเลขผู้โทร แต่นิ้วของเธอแข็งจนไม่รู้จะกดอย่างไร

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นเธอก็จมดิ่งลง หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงที่ร้อนใจดังขึ้นอีกครั้ง เธอเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าแน่น