บทที่1673 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1513

“เด็กโง่” เสียงหัวเราะทุ้มๆดังขึ้น เย่ชูหวินโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขน “ผมรู้สึกขอบคุณมากที่ผมรักคุณมากกว่าที่คุณรักผม แบบนี้คนที่จะเจ็บปวดก็คือผม”

“ขอโทษ ขอโทษนะ” น้ำตาไหลเปียกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา เขาปล่อยเธอ ช่วยเช็ดน้ำตาให้เธอ น้ำเสียงนุ่มนวล “ไม่ต้องพูดว่าขอโทษ ให้พวกเรามาพยายามไปด้วยกันดีไหม?”

ออกมาจากห้องแต่งตัว ติงยียีมองไปที่พนักงานในร้านอย่างขัดเขินเล็กน้อย Alinพูดแซว: “โชคดีที่เอเลนถูกฉันส่งกลับฝรั่งเศสแล้ว”

ติงยียียิ้มอย่างเขินอาย สายตามองไปตรงที่ที่เย่เนี่ยนโม่ยืนอยู่เมื่อกี้โดยไม่รู้ตัว ตรงนั้นว่างเปล่าไม่มีใครอยู่ ส่วนข้างๆเสียงพูดคุยของพนักงานกลับลอยเข้ามาในหูของเธอ

“เธอแน่ใจนะว่าเป็นแช่ถิงถิง? อยู่ด้วยกันกับท่านประธานตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“นี่ยังจะเป็นตัวปลอมได้อีกหรอ เธอดูคนนั้นบนนิตยสารเหมือนไม่เหมือนเธอล่ะ”

ทั้งสองคนกำลังคุยกัน รู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างหลัง ติงยียีมองไปบนปกสีสัน ผู้หญิงที่ดูเหมือนแช่ถิงถิงถูกกดทับอยู่บนกระจกรถใกล้ชิดกับผู้ชายคนหนึ่งมาก

มุมข้างของผู้ชายแน่วแน่และเย็นชา คือเย่เนี่ยนโม่ หัวใจของเธอนอกจากความเจ็บแปลบในตอนแรกก็สงบลงอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวอะไรกับตัวเอง

ห้องทำงานบริษัทเย่ซื่อ เย่เนี่ยนโม่ใช้นิ้วเคาะปกนิตยสาร ตรงหน้าโทรทัศน์กำลังถ่ายทอดสดคำชี้แจงของแช่ถิงถิง

หลังจากที่ข่าวบันเทิงออกมาเมื่อเช้านี้ แช่ถิงถิงก็ออกมาชี้แจงในบล็อกก่อน แค่ตอนเช้าจำนวนความคิดเห็นก็เกินสามหมื่นแล้ว

“คุณชายต้องการให้พวกเราจัดการไหมครับ?” เย่ป๋อพูดอยู่ข้างๆ

เย่เนี่ยนโม่ปิดทีวี “ไม่ต้อง”

“คุณชายยังมีอีกเรื่องหนึ่งครับ ครั้งที่แล้วคุณให้ไปหาหัวใจแห่งมหาสมุทรมีเบาะแสแล้ว อยู่ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และที่บังเอิญก็คืออีกสองวันเพชรเม็ดนี้จะกลายเป็นสินค้าประมูลในงานประมูลที่ดูไบครับ”

กลางดึก ในห้องดอกไม้ เย่เนี่ยนโม่เล่นไม้ในมือคนเดียว หยิบเครื่องมือขัดขึ้นมา แต่ไม่สามารถสงบใจลงได้ ก็เลยลุกยืนขึ้นเดินไปที่หน้าต่างฝรั่งเศส

นอกหน้าต่างแสงจันทร์กำลังดี เงาร่างคู่หนึ่งแนบชิดกันภายใต้แสงจันทร์ เงาร่างเล็กเหมือนเหนื่อยจากการเดิน ร่างสูงโอบเอวและอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมา

บรรยากาศแสนหวานถ่ายทอดสู่หัวใจอย่างชัดเจนผ่านแสงจันทร์ เย่เนี่ยนโม่มองดูพ่อแม่ที่ค่อยๆเดินมาอย่างห้ามไม่ไหว ในใจรู้สึกอิจฉาไม่หยุด

กลับมาที่หน้าโต๊ะใหม่อีกครั้ง เขาสูดหายใจเข้าลึก หยิบอุปกรณ์ในมือขึ้นมา

ด้านนอกคลับ หญิงสาวที่แต่งหน้าจัดเพิ่งจะออกนอกประตูมาก็ถูกบังคับให้เข้าไปในรถทันที

ภายในห้องของโรงแรมเล็กๆ พวกผู้ชายรับเงินแล้วก็เดินไปเฝ้าประตู ซือซือยิ้มแล้วมองไปยังอ้าวเสว่ “นี่ก็คือผู้หญิงคนนั้นเหรอ ฉันดูแล้วก็ไม่เท่าไหร่”

“พวกคุณเป็นใคร! จับฉันมาทำไม!” ผู้หญิงท่าทางหยิ่งผยอง อ้าวเสว่มองจากที่สูงลงมาที่เธอ ยกมือขึ้นแล้วตบเธอ

ผู้หญิงกรีดร้อง ร่างกายที่ถูกมัดไว้ดีดดิ้นอยู่ตลอด อ้าวเสว่โบกมือ ชายคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าจับผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา อ้าวเสว่เดินเข้าไปใกล้ สายตาเยือกเย็น “ปากของเธอสัมผัสตัวเย่เนี่ยนโม่แล้วใช่ไหม?”

“เย่เนี่ยนโม่เป็นใครกัน!” ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้อง เดิมทีก็เป็นกระโปรงสั้นอยู่แล้วถูกดึงขึ้นก็ยิ่งขึ้นไปข้างบนอีก ผู้ชายที่จับเธอไว้เหลือบมองทีหนึ่งอย่างเงียบๆ

อ้าวเสว่โบกมือให้ผู้ชายปล่อยผู้หญิงคนนั้นอย่างรังเกียจ หยิบรูปภาพออกมาแล้วพูดอย่างเย็นชา “เขา”

ผู้หญิงมองดูรูปถ่ายทีหนึ่ง ในสายตาก็อธิบายทุกอย่างหมดแล้ว อ้าวเสว่เก็บรูปถ่าย เอื้อมมือออกไปบีบแก้มของผู้หญิงคนนั้น “เธอบอกมาสิว่าฉันควรจะทำยังไงกับปากนี้ของเธอดี?”

ผู้หญิงคนนั้นคร่ำครวญ ขณะที่ดิ้นรนลิปสติกก็ถูเข้าที่หลังมือของอ้าวเสว่ อ้าวเสว่ขมวดคิ้ว ตบไปที่ปากของผู้หญิงคนนั้นกลับ

เสียงที่คมชัดดังขึ้นในอากาศ อ้าวเสว่ในใจรู้สึกมีความสุขขึ้นมา ใบหน้าของผู้หญิงตรงหน้าซ้อนทับกับติงยียี เธอทุบตีไปดุด่าไปด้วย: “ทั้งๆที่ฉันพบเขาก่อน ทำไมเธอต้องแย่งเขาไป!”

เสียงตบเพี๊ยะๆดังไม่หยุด หญิงสาวหลบเลี่ยงไม่ได้ แก้มครึ่งหนึ่งก็บวมแดงอย่างรวดเร็ว ไม่ง่ายเลยที่จะหลุดพ้นจากพันธนาการของอ้าวเสว่ ผู้หญิงคนนั้นซ่อนอยู่ในมุมผมที่ยุ่งเหยิง ซ่อนไปด้วยคร่ำครวญไปด้วย “นั่นไม่ใช่เพราะว่าผู้หญิงแบบพวกเธอแม้แต่สามีของตัวเองก็ดูไว้ไม่ดีเอง จะมาโทษมือที่สามได้ยังไง!”

ซือซือที่ตอนแรกตั้งใจจะไม่เข้าไปยุ่งมองดูผู้หญิงคนนั้นอย่างเศร้าหมอง คำพูดของเธอไปโดนเส้นประสาทที่อ่อนไหวที่สุดในใจของเธออย่างไม่ต้องสงสัย

ตอนนั้นทั้งๆที่เธอตั้งท้องลูกของเย่เชินหลินแล้ว ทุกอย่างเต็มไปด้วยความหวัง แต่เมื่อเซี่ยชีหรั่นกลับมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ตูตูตาย พ่อติดคุก ครอบครัวแตกสลาย ตัวเองยังเป็นมะเร็งเต้านมทำให้กลายเป็นคนน่าเกลียดแบบนี้

เธอไม่ได้รับอะไรเลย กลับสูญเสียตลอด แต่ว่าตอนนี้มองดูตระกูลเย่ เซี่ยชีหรั่นได้รับความรักจากเย่เชินหลิน มีชื่อเสียงมีอำนาจมีเงิน ทั้งหมดนี้เดิมทีควรจะเป็นของเธอ!

เธอยืนขึ้นเดินไปตรงหน้าผู้หญิงคนนั้นอย่างเย็นชา เอื้อมมือไปจับผมของผู้หญิงคนนั้นแล้วกระแทกกับผนัง “ถ้าเธอพูดอีก มาดูกันว่าฉันจะจัดการกับเธอยังไง!”

หัวกระแทกกับผนังมีเสียงดังลั่นออกมา แม้แต่อ้าวเสว่ก็ตกตะลึงอยู่ตรงนั้น ลืมยื่นมือออกไปหยุดพฤติกรรมที่บ้าคลั่งของแม่