บทที่1732 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1572

คุณหมอส่ายหน้า “ความเร็วของรถคันนั้นเหมือนจะเร็วมาก ซี่โครงของเธอหักแทบจะทั้งหมด กระเพาะอาหารแตก แนะนำให้ตำรวจซีเข้าแทรกแซงเรื่องนี้ ความเร็วที่รวดเร็วขนาดนี้ คาดว่าจะเป็นเมาแล้วขับ”

“เธอเสียชีวิตแล้ว?” เรี่ยวแรงของติงยียีถูกสูบออก ถอยหลังพิงอย่างอ่อนระทวย เย่เนี่ยนโม่จับเธอไว้ได้ทันเวลา

“หมายความว่ามีความเป็นไปได้แบบนี้ ความเร็วของรถที่ก่อเหตุรวดเร็วมาก เป็นไปได้มากว่าเมาแล้วขับและพยายามฆ่าใช่ไหม?”

เย่เนี่ยนโม่วิเคราะห์อย่างใจเย็น นัยน์ตามืดลงเรื่อยๆ ทันใดนั้นติงยียีก็กระโดดขึ้นมา “ใช่สิ เย่ป๋อ วันนี้เธอนัดเจอกับเย่ป๋อ!”

ลานกว้าง เย่ป๋อกำกล่องแหวนในมือแน่นขึ้นอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย วันนี้เขาเตรียมจะขอชิวไป๋แต่งงาน ในเมื่อมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายคือคนที่ตัวเองรออยู่ แล้วทำไมจะต้องรอต่อไปอีก

ไม่ไกลนักคู่รักคู่หนึ่งกำลังถกเถียงกัน ผู้หญิงใจร้อนมาก ผู้ชายพยายามจะรั้งไว้ แต่ผู้หญิงกลับจากไปโดยไม่เหลียวหลังแม้แต่น้อย

เวลานี้โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขารับสาย สีหน้าว่างเปล่าไปชั่วขณะ แขนของเขาห้อยลงอย่างอ่อนแรง แหวนในกล่องก็ตกลงบนพื้นตามไปด้วย

ในห้องเก็บศพ เย่ป๋อมองดูคนในช่องแช่แข็ง ใบหน้าของเธอซีดขาว บนริมฝีปากมีน้ำค้างแข็งบางๆ นั่นคือใบหน้าที่ไร้ชีวิตชีวา

เขาค่อยๆเอื้อมมือไปลูบใบหน้าของเธอ ผิวที่สูญเสียความยืดหยุ่นนั้นเย็นเยือกมาก เวลานี้เขาอยากให้เธอเป็นเจ้าหญิงนิทราในเทพนิยายอย่างมาก แค่เพียงได้รับจูบของเจ้าชายก็สามารถฟื้นขึ้นมาได้

เขาหันกลับมา ขอบตาแดงก่ำ สองมือกำหมัดแน่น น้ำเสียงเย็นชามาก “ยังจับผู้กระทำความผิดไม่ได้อีกเหรอ?”

“อีกสักพักฉันจะไปที่สถานีตำรวจ เรื่องนี้Bakerจะดูแลรับผิดชอบด้วยตัวเอง” สีหน้าของเย่เนี่ยนโม่ก็แย่มากเช่นกัน

เย่ป๋อหันไปมองชิวไป๋ที่กำลังนอนนิ่งๆอีกครั้งหนึ่ง แล้วหันกลับมาด้วยสีหน้าที่ดุร้าย “ผมไปด้วย”

“เย่ป๋อ” ติงยียีร้องไห้จนตาบวมแดง เห็นเขาเป็นแบบนี้ในใจก็ยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีก

ในสถานีตำรวจ Bakerหยิบรูปรถยนต์บางภาพออกมา ในรูป รถยนต์ถูกเผาไหม้ แม้แต่รูปร่างก็มองไม่ออก เห็นแค่เพียงรอยอักษรบางส่วนของป้ายทะเบียนรถรางๆเท่านั้น

“คุณลองดู รูปร่างของรถเหมือนกับรถที่ก่อเหตุที่คุณเห็นหรือเปล่า เลขทะเบียนรถนั้นเหมือนกัน”

ติงยียีโน้มตัวไปข้างหน้ามองดูอย่างละเอียด “ไม่ผิดแน่ คันนี้แหละ ฉันจำได้ชัดเจน บนป้ายทะเบียนรถทาสีแดงส่วนหนึ่ง”

ในขณะนี้เอง ประตูถูกเปิดออก เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งพูดว่า “พบตัวผู้เช่ารถแล้ว” สิ้นเสียง เย่ป๋อก็รีบพุ่งออกไป

ในห้องโถง ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ยกเท้าขึ้นวางบนโต๊ะ ตะโกนว่า “พวกคุณตำรวจจับพลเมืองดีมั่วแบบนี้ เชื่อหรือไม่ผมจะฟ้องพวกคุณ บอกว่าอะไรผมก่อเหตุ พวกคุณประสาทหรือไง!”

“ปากของคุณพูดจาดีๆหน่อย!” เจ้าหน้าที่ตำรวจที่จับตัวเขาตำหนิอย่างรุนแรง

“ฮ่าฮ่าฮ่า คุณคิดว่าผมกลัวคุณเหรอ” ทันทีที่พูดจบ หมัดหนึ่งก็ต่อยเข้าที่แก้มของเขาอย่างแรง

เย่ป๋อโกรธจนจะเป็นบ้าแล้ว แต่ละหมัดล้วนลงมืออย่างสุดแรง ชายคนนั้นเลือดกำเดาไหลอย่างรวดเร็ว ฟันอันหนึ่งก็ถูกต่อยจนหัก ปากเต็มไปด้วยเลือด

เขาจบมาจากโรงเรียนการทหาร แถมยังอยู่บนขอบที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ตำรวจในที่เกิดเหตุไม่มีใครสามารถปราบปรามเขาได้เลย

“เย่ป๋อ” ติงยียีอยากจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อปลอบใจเขา แต่ถูกเย่เนี่ยนโม่คว้าเอาไว้

“ช่วยผมดูเธอไว้ดีๆ” เขาถอดเสื้อสูทออกและพูดกับBakerไปด้วย ขณะที่เย่ป๋อกำลังต่อยชายคนนั้นอย่างบ้าคลั่งก็ถูกคนจับเอาไว้

หัวใจของเขาแหลกสลาย ดังนั้นเขาจึงบ้าไปแล้ว ไม่มองว่าเป็นใคร สวนหมัดใส่คนที่พยายามจะขวางเขา

เย่เนี่ยนโม่คว้าแขนของเขาไว้ ร่างกายเอียงไปด้านข้าง ยกเท้าขึ้นโจมตีข้อเข่าของเย่ป๋อ ปราบเขาได้อย่างรวดเร็ว “สงบสติหน่อย!”

“คุณชาย! ทำไมต้องขวางผมด้วย!” ดวงตาของเย่ป๋อแดงก่ำ มองชายที่ดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดซึ่งอยู่ไม่ไกลอย่างดุร้าย

“เย่ป๋อ ตอนนี้ผมขอสั่งให้คุณหยุดงานพักผ่อนอยู่ที่บ้าน” เย่เนี่ยนโม่ปล่อยเขาพูดอย่างเย็นชา

เย่ป๋อเงยหน้าขึ้นทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยร้อนรน “คุณชาย!”

“อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำอีกรอบ ผมต้องการให้คุณกลับบ้านไปพักผ่อนเดี๋ยวนี้!”

เป็นเวลานาน “ครับ คุณชาย”

เห็นเสียงที่ว้าวุ่นใจของเย่ป๋อ ติงยียีก็หันไปข้างหลังเช็ดน้ำตาออก

“ผมจะฟ้องพวกคุณ!” ปากของชายคนนั้นถูกต่อยจนบวม โหวกเหวกอย่างดุร้าย

Bakerมองเขาอย่างดูถูก “พ่อหนุ่ม คนเราจะทำอะไรต้องคิดให้รอบคอบหน่อย” เขาหันหน้ากวาดสายตามองไปทั้งห้องอีกครั้ง “เมื่อกี้ทุกคนเห็นอะไรบ้างไหม?”

ตำรวจในที่เกิดเหตุต่างก็ไม่ชอบชายคนนี้แต่แรกแล้ว พอได้ยินผู้บังคับบัญชาพูดแบบนี้ ต่างก็มีเจตนาร้าย ตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียงว่า: “ไม่เห็นครับ!”

“OK ตรวจสุราหรือยัง ดื่มสุราหรือเปล่า”

“แจ้งผู้บังคับบัญชา ตรวจแล้วไม่มีปริมาณแอลกอฮอล์ครับ”

Bakerขมวดคิ้ว ยื่นรูปถ่ายในมือไปตรงหน้าชายคนนั้น “นี่คือรถของคุณหรือเปล่า?”

ชายคนนั้นลืมตาที่บวมพยายามฝืนมองดูซ้ำๆ “เป็นของผม”

Bakerเลิกคิ้ว “วันนี้เราเจอรถคันนี้บนถนนเส้นทางหนึ่ง รถถูกเผาไหม้ไปแล้ว คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม”