บทที่78ไม่สงบ 6

บทที่78ไม่สงบ 6

เธอยอมเรียกไห่ลี่หมินแบบนั้น ก็ให้เขากลายเป็นเพื่อน แต่เย่เชินหลิน เธอหมดทางที่ปฏิเสธจะให้เขากลายเป็นเพื่อน เธอก็จะให้เขากลายเป็นแฟนหรือคนรักก็ไม่ได้เหมือนกัน

พอนึกถึงตรงนี้ เธอยิ้มบางเบา เอ่ยปฏิเสธรื่นหู “คุณเย่ แบบนั้นไม่ดี ฉันเป็นลูกจ้างของคุณ ต้องเรียกอย่างเคารพ”

ริมฝีปากของเย่เชินหลินกระเพื่อมยกยิ้ม

“ลูกจ้าง? ลูกจ้างป่วย เจ้านายจะคอยเฝ้าทั้งคืนเอง ถ้าลูกจ้างตื่นตกใจ เจ้านายก็คงไม่กล้านอนทั้งคืน คอยดูแลอยู่ข้างๆ ถ้าลูกจ้างทำได้ดีขนาดนี้ งั้นรบกวนให้เธอมาเป็นเจ้านายฉันเถอะ ”

“……”

ปากเล็กของเซี่ยซีหรั่นยิ้มบาง พูดอะไรไม่ออก

ที่จริงเป็นเพราะเมื่อคืนเขาคอยดูแลเธอ ถึงไม่ได้นอนทั้งคืน

ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ล่ะ?

เซี่ยซีหรั่นตกใจ ขณะเดียวกันก็ซาบซึ้ง ทั้งยังรู้สึกละอายใจ เวลานี้เขานอนอยู่บนเตียงคนไข้ ถ้าเกิดเธอสามารถทำเหมือนกับที่เขาทำได้ดีสักครึ่งหนึ่งของเขา เขาคงไม่ต้องนอนตรงนั้น รับความลำบากนี้

ไม่ใช่การเรียกหรอกหรอ?ถ้าเกิดทำให้เขาดีใจได้ ก่อนที่เธอจำบรรลุจุดประสงค์ทิ้งเขามาได้สำเร็จ ก็เชื่อฟังเขา ทำให้เขามีความสุข บางทีอาจจะเป็นเธอที่คนเดียวที่ทำเรื่องให้เขา

ในใจเธอคิดแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องเรียกว่า“เชินหลิน”สองคำนี้ เหมือนว่าจะยากมาก ยังไม่ทันเปิดปาก ใจก็เริ่มสั่นไปแล้ว

“เชิน…...เชินหลิน！”เธอกัดริมฝีปาก ราวกับมีกลิ่นอายสมัยเด็กสายที่มีรักแรกออกมา พูดสองคำนี้ด้วยความอายและกระดากใจ

เย่เชินหลินหลับตา หายใจเข้าลึกๆ

พระพุทธเจ้าตรัสว่า คนที่ไม่ให้โอกาสคุณต่อให้พูดอะไรมากมายกับเขาต่างก็เป็นคำพูดที่ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น เพราะว่าคนที่ให้โอกาสคนนั้น การเป็นอยู่ของเขาก็สามารถปลุกทุกความรู้สึกของเขาขึ้นมาได้

ผู้หญิงคนนี้ เธอเอ่ยเรียกเบาๆ ดีเลิศว่าพวกผู้หญิงร้ายๆที่คอยมาพูดอะไรสารพัดใกล้หูเขา

เธอขี้อาย เธอฉลาด เธอเหมือนเพชรอันบริสุทธิ์ มักจะทำให้เขารู้สึกอยากจะปกป้องเธอเอาไว้

ทว่ายิ่งเขาเป็นแบบนี้ เขาก็ยิ่งจะต้องใจเย็นๆ

เขาไม่ได้เป็นเด็กหนุ่มที่เชื่อในรักมาตั้งนานแล้ว เขาเคยเจ็บปวด ผู้หญิงทั้งหมด คงจะไม่รู้สึกอะไรกับใครแล้วล่ะ

ยิ่งสถานการณ์จริงมาอยู่ตรงหน้าแล้ว ผู้หญิงคนนี้ก็ให้เขาเป็นเพียงแค่ไอ้โง่คนหนึ่ง คิดว่าเธอมีเสน่ห์มากพอที่จะให้เขาตกอยู่ภายใต้กระโปรงทับทิมของเธอนั่นได้หรอ

ใจเขาเปลี่ยนไป ทว่าสายตาลึกซึ้งก็ยังจ้องไปที่หน้าเล็กๆของเธอ แล้วพูดด้วยความลุ่มหลง“พูดอีกรอบซิ”

“เชินหลิน！”

ครั้งนี้ ราบรื่นไม่น้อย

“ทีหลังถามไม่มีคนก็เรียกแบบนี้ น่าฟังกว่า”

“อื้ม！คุณรีบพักผ่อนเถอะ ร่างกายจะได้แข็งแรงไวๆ”

แม้ว่าเย่เชินหลินจะบอกเซี่ยซีหรันว่าไม่ต้องยุ่งกับเขา เธอไม่ได้นอนทั้งคืน คอยฟังเสียงท่าทีของเขาอยู่เสมอ

หลังจากฟ้าสางเธอก็ตื่นเช้าขึ้นมา ถามไถ่ว่าเขาอยากกินมื้อเช้าเป็นอะไร เขาก็บอกแค่ว่าผู้จัดการหมินจะมาส่งให้ ไม่ต้องให้เธอมายุ่ง

หลินต้าฮุยมาพร้อมกับอาหารเช้าของพวกเขาทั้งสองคน ทั้งยังยืนตอบแทนอยู่หน้าเย่เชินหลินอีก