ตอนที่ 1031 สาวใช้ตัวแสบ 935

ตอนที่ 1031 สาวใช้ตัวแสบ 935

ไห่ฉิงฉิงพาลูกไป แล้วทิ้งคนรับใช้ไว้ ไปเช่าอพาร์ทเม้นท์ชานเมืองอยู่คนเดียว

มองดูครอบครัวที่ไม่คุ้นเคย ไห่ฉิงฉิงหงุดหงิด ไม่สบอารมณ์ แค่วันเดียวเธอก็อดคิดถึงโม่เสี่ยวจุนไม่ได้ เธอวางลูกไว้ในเปลใหม่ เปิดโทรศัพท์เพื่อดูว่าคน คนนั้นแคร์เธอบ้างหรือไม่

เมื่อเปิดโทรศัพท์มีแต่ข้อความการแจ้งเตือนสายเรียกเข้าทั้งนั้น มีอยู่สองเบอร์ เบอร์หนึ่งเป็นของโม่เสี่ยวจุน อีกเบอร์เป็นของไห่ลี่หมิน บนใบหน้าของไห่ฉิงฉิงมีรอยยิ้มที่ไม่สามารถบรรยายได้ ดูเหมือนว่าโม่เสี่ยวจุนยังคงแคร์เธออยู่ ถ้าเธอหายไป โม่เสี่ยวจุนก็คงไม่ตามหาเธอ ไม่ว่าจะแคร์เธอแค่ไหน เธอก็ไม่มีวันได้เป็นคนคนนั้นในใจเขา ผู้หญิงทุกคนมีความโลภ สิ่งที่เธออยากได้ไม่เพียงแต่ตัวคน แต่เธออยากได้ใจของเขาด้วย

ไห่ฉิงฉิงอยากโทรกลับไปมาก แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้โทร เธอกลัวว่าเมื่อได้ยินเสียงของโม่เสี่ยวจุนแล้วการตัดสินใจทั้งหมดจะเป็นแค่ แผนการ เสี่ยวจุน ฉันเป็นคนผูกมัดอิสรภาพของคุณ

โม่เสี่ยวจุนโทรหาทุกคนที่ใกล้ตัวไห่ฉิงฉิง และตามหาทุกที่ที่คิดว่าเธอไป แต่ก็ยังหาเธอไม่เจอ

ในวันนี้โม่เสี่ยวจุนไม่มีเวลาไปเยี่ยมเซี่ยชีหรั่น จนสิบเอ็ดโมงโม่เสี่ยวจุนถึงได้โทรหาเซี่ยชีหรั่น

“ขอโทษชีหรั่น วันนี้ฉันมีธุระก็ไม่ได้ไปเยี่ยมคุณ” โม่เสี่ยวจุนกล่าวอย่างเหนื่อยล้า ตามหาไห่ฉิงฉิงมาทั้งวันแต่ก็ยังหาไม่เจอ เพิ่งกลับมาถึงบ้านนึกได้ว่าวันนี้ยังไม่ได้ไปเยี่ยมชีหรั่น เธอเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่มีท้องโต ไม่สะดวก

“พี่ ระหว่างเรายังต้องพูดคำว่าขอโทษอีกเหรอ” เซี่ยชีหรั่นพูดเสียงเบา โม่เสี่ยวจุนคือคนที่สนิทที่สุดของเธอ ถึงแม้ว่าจะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่ความสัมพันธ์ที่พวกเขาโตมาด้วยกันนั้นไม่ใช่คนทั่วไปจะมาเทียบได้

“ชีหรั่น ดึกแล้ว คุณพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ฉันค่อยไปเยี่ยมคุณนะ” โม่เสี่ยวจุนวางสายก็หลับไปเลย

เวลาที่ใช้ไปเยี่ยมเซี่ยชีหรั่นก็น้อยลง ช่วยเธอทำธุระเสร็จโม่เสี่ยวจุนก็รีบออกไปเลย เซี่ยชีหรั่นดูออกว่าโม่เสี่ยวจุนมีธุระ แต่ไม่ว่าเซี่ยชีหรั่นจะถามยังไงเขาก็ไม่ยอมบอก พูดอยู่ประโยคเดียวว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดี

ไห่ฉิงฉิงเหมือนว่าได้หายไปจากโลกนี้แล้ว โม่เสี่ยวจุนก็รู้สึกผิดมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนมาเยี่ยมเซี่ยชีหรั่นก็ใจลอย

สังเกตเห็นว่าในช่วงนี้โม่เสี่ยวจุนมีความผิดปกติหลายอย่าง เซี่ยชีหรั่นตัดสิใจอยู่นานแล้วจึงโทรถามไห่ลี่หมิน เผื่อว่าไห่ลี่หมินจะรู้ข่าวอะไรบ้าง

ไห่ลี่หมินกำลังจีบผู้หญิงเย็นชาอยู่ บวกกับเซี่ยชีหรั่นถูกเย่เชินหลินส่งไปที่ฐานหนึ่ง เขาจึงทำให้เขาลืมเซี่ยชีหรั่นไปเลย

เซี่ยชีหรั่นใช้โทรศัพท์บ้านของตระกูลหลี่โทรหาไห่ลี่หมิน

มองดูเบอร์โทรศัพท์บ้านที่เป็นยาวเป็นพวง ไห่ลี่หมินรู้สึกแปลกใจมาก เขาเชื่อว่าหลินหลิงไม่มีทางใช้เบอร์บ้านโทรหาเขาแน่นอน ท่านปู่หลินยิ่งไม่มีทางโทรด้วยโทรศัพท์บ้านแน่นอน

“ฮัลโหล ฉันเป็นไห่ลี่หมิน คุณคือ” ไห่ลี่หมินกล่าวอย่างนิ่มนวล

“คุณไห่ ฉันคือเซี่ยชีหรั่น ฉันอยากถามคุณว่าพี่ชายและพี่สะใภ้ของฉันเป็นยังไงบ้าง” เซี่ยชีหรั่นแกล้งถามอย่างลวกๆ “ได้ข่าวว่าช่วงนี้พี่ชายของฉันยุ่งมาก ไม่ทราบว่าเขายุ่งอะไรเหรอ”

“ชีหรั่น ไม่เจอกันนานเลย พี่ชายของคุณกับฉิงฉิงไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรกัน ตอนนี้ฉิงฉิงหนีออกจากบ้านไปแล้ว เขาไม่คิดจะปิดบังเซี่ยชีหรั่น ในเมื่อเซี่ยชีหรั่นกับเย่เชินหลินก็กลับมาดีกันแล้ว ชีหรั่นก็มีทางจะกลับมาชอบโม่เสี่ยวจุนอีก

“พี่สะใภ้กับพี่ชายของฉันทะเลาะกันเหรอ” เซี่ยชีหรั่นคิดในใจว่าหรือเป็นเพราะโม่เสี่ยวจุนมาดูแลเธอ ดังนั้นไห่ฉิงฉิงก็เลยหึงหวง เธอควรจะไปอธิบายกับไห่ฉิงฉิงไหม

“ไม่ทราบ ชีหรั่นช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอคุณเลย คุณเป็นอย่างไรบ้าง” ไห่ลี่หมินถามด้วยความสงสัยในใจ

“ก็ดี”

เซี่ยชีหรั่นเงียบไปสักพักแล้วพูดว่า หมายถึงก็ดี แต่ไม่ใช่ดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี โชคดีที่เธอยังมีลูก

เห็นว่าเซี่ยชีหรั่นได้พูดอะไรมาก ไห่ลี่หมินก็เลยไม่อยากเซ้าซี้

“คุณไห่ ขอบคุณมาก ขอให้คุณได้ใจสาวเร็วๆนะ” เซี่ยชีหรั่นคิดถึงหลินหลิง ในใจก็รู้สึกมีความสุขมากขึ้น คนรอบกายมีความสุขก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง

“ขอบคุณคุณมากชีหรั่น”

พวกเขามีความทรงจำที่ไม่อาจบรรยายได้หลังจากวางสายโทรศัพท์ ไห่ลี่หมินก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอดีตอีกต่อไป เขาจะต้องรับผิดชอบในเรื่องที่เขาทำผิด

เซี่ยชีหรั่นเริ่มคิดมาก หรือเป็นเพราะเธอ ไห่ฉิงฉิงก็เลยหนีไป

นั่งบนโซฟา เซี่ยชีหรั่นไม่รู้จะไปหาไห่ฉิงฉิงได้อย่างไร เธอไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของเธอ เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีหรือเธอควรจะอยู่คนเดียว เธอไม่ควรจะยึดครองโม่เสี่ยวจุนไว้ ไห่ฉิงฉิงต้องการเขา

ในช่วงบ่าย เซี่ยชีหรั่นดูท้องฟ้ายามพระอาทิตย์ตก ทันใดนั้นเธอก็อยากออกไปเดินเล่น อยู่ในอพาร์ทเม้นท์คนเดียวก็เบื่อ

นั่งในสวนสาธารณะคนเดียว เซี่ยชีหรั่นลูบท้อง คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้เธอแทบจะหายใจไม่ทัน

ห่างออกไปไม่ไกล เซี่ยชีหรั่นเห็นร่างที่คุ้นเคย นั่นไม่ใช่ไห่ฉิงฉิงเหรอ เธอมาที่ชานเมืองได้อย่างไร