ตอนที่ 1036 สาวใช้ตัวแสบ 940

ตอนที่ 1036 สาวใช้ตัวแสบ 940

"ก็คือหนังสือเล่มนี้นะ" เซี่ยชีหรั่นดึงหนังสือนิยายที่ขายดีที่สุดในตอนนี้ออกมา1เล่ม ข้างๆฝั่งโน้นที่จังหวัดไคเฟิงข้าราชการปรากฏอยู่ตรงหน้าเซี่ยชีหรั่นอย่างรวดเร็ว เป็นข้าราชการดูก็ดีนะ เซี่ยชีหรั่นดูบัตรของตัวยังพอมีเงินอยู่ ถ้าหากเวลานี้ตั้งใจในการเรียน ไม่แน่ตอนปลายปีรับสมัครสอบเธออาจสอบติดก็ได้

ใช่ นี่คือวิธีที่ดี ถ้าหากเธอสอบติดข้าราชการ ค่อยๆเธอก็จะปกป้องตัวเองได้ ปกป้องลูกในท้องได้ นึกถึงตอนเธอจากมาบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป หุ้นลดลงเยอะมาก เซี่ยชีหรั่นคิดตลอดหรือว่าจงหวีฉวนแอบทำอยู่ลับๆ ถ้าเธอมีความสามารถ ก็คงจะต่อต้านคุณพ่อได้ ไม่ให้ท่านทำเรื่องไม่ดีอีก นึกถึงเรื่องการตายของเย่เฮ่าหรัน เซี่ยชีหรั่นตัดสินใจจะต้องเป็นข้าราชการให้ได้ เดี๋ยวสักพักจะถามสวีเห้าเซิงมีความคิดเห็นที่ดีกว่านี้มั้ย

"เสี่ยวอ้ายลงเสร็จแล้วรีบมานี่นะ"เซี่ยชีหรั่นเอาหนังสือในมือวางเข้าที่ชั้นวางหนังสือ แต่หยิบหนังสือการเป็นข้าราชการที่จังหวัดไคเฟิงออกมาด้วย

“มาฉันจะแนะนำให้เธอทำยังไงถึงจะผ่านด่าน"สวีเห้าเซิงรับหนังสือเซี่ยชีหรั่นมาวางข้างๆคอมพิวเตอร์ เริ่มอธิบายให้เซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นเป็นนักเรียนที่ดีแน่นอน ขนาดที่สวีเห้าเซิงอธิบายให้เธอ เธอตั้งใจฟังมาก ถึงแม้จะเป็นแค่เกม เธอก็ทุ่มเททั้งกายใจ

สวีเห้าเซิงในใจเริ่มรู้สึกชื่นชมสาวน้อยคนนี้ เป็นคนนิสัยดี ทำงานตั้งใจ เมื่อลงมือทำแล้วก็จะไม่มีบ่น

เดินไปถึงด่านที่5 เซี่ยชีหรั่นแพ้ละ เธอพูดอย่างฝืนยิ้ม "ฉันผ่านด่านที่5แล้ว"

"สู้ๆ เธอยังสามารถผ่านด่านข้างล่างได้"สวีเห้าเซิงกำมือให้กำลังใจเซี่ยชีหรั่น สายตาเขามองไปเห็นหนังสือเล่มนั้น เสี่ยวอ้ายทำไมถึงเอาหนังสือเล่มนั้นมาที่นี่

สวีเห้าเซิงมองข้าราชการอย่างละเอียด เด็กคนนี้คงไม่ใช่จะไปสอบข้าราชการนะ? แต่ก็ดีเหมือนกัน สอบข้าราชการเดี๋ยวนี้ตั้งใจขยันเรียน วันข้างหน้าทำงานก็จะสบาย สถานการณ์เธอเวลานี้ก็หางานทำไม่ได้อยู่แล้ว

เห็นท่าทีที่จริงจังของเซี่ยชีหรั่น สวีเห้าเซิงเชื่อว่าสิ่งที่สาวน้อยคนนี้คิด เธอก็สามารถประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

“ฉันผ่านแล้ว พี่สวีพี่เยี่ยมจริงๆ" เซี่ยชีหรั่นตะโกนเสียงดัง ลืมเรื่องไม่สบายใจในช่วงนี้ไปเลย ลืมเรื่องความลำบากตอนที่เธออยู่ตงเจียง สายตาเต็มไปด้วยความดีใจ

"เสี่ยวอ้ายเต็มตัวสอบข้าราชการ？สวีเห้าเซิงถามอย่างตรงไป รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขา ทำให้คนดูแล้วสบายใจ

เซี่ยชีหรั่นยิ้มแล้วพยักหน้า"พี่สวี พี่รู้ได้ไงคะ?" เธอพึ่งนึกได้ ทำไมเขาถึงรู้ความคิดของเธอ?

สายตาสวีเห้าเซิงมองหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะพูดว่า"เธอเอาหนังสือมาด้วย แผนทะเยอทะยานของซือหม่าใครๆก็รู้”

เซี่ยชีหรั่นแลบลิ้น ชัดเจนขนาดนั้นเชียว? ท่าทางที่ธรรมชาติไม่เสแสร้งของเธอ แต่กับทำให้ตะลึงไปสักพัก

เขาหยิกมือตัวเอง ให้ตายสิ นี่มันเหตุการณ์อะไร เสี่ยวอ้ายตั้งครรภ์อยู่ แค่เห็นเธอแลบลิ้นยังรู้สึกเซ็กซี่ สวีเห้าเซิงสงสัยตัวเองเป็นเพราะเก็บตัวนานเกิน

ใช่แล้ว ต้องเป็นแบบนี้แน่ สวีเห้าเซิงแต่ไหนแต่ใดก็เป็นคนเปิดกว้างอยู่ เลยไม่ได้ยึดติดปัญหานี้

"พี่สวี พี่ว่าฉันสอบข้าราชการดีมั้ย?

เซี่ยชีหรั่นวางเกมลงถามอย่างจริงจัง เธอไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ ดูแล้วสวีเห้าเซิงมากด้วยประสบการณ์ ก็ดูจากหลายวันนี้ที่พูดคุยกับเขา เซี่ยชีหรั่นยอมรับว่า สวีเห้าเซิงความรู้กว้างขวางจริงๆ

"เสี่ยวอ้ายผมรู้สึกว่านี่เป็นวิธีที่ดีมาก ถึงยังไงเดี๋ยวนี้เธอก็หางานไม่ได้"สวีเห้าเซิงพยักหน้าเห็นด้วย

"ฉันก็รู้สึกว่าดี ก็ดี อย่างน้อยเวลานี้ยังเหลือเงินเก็บบ้าง"เซี่ยชีหรั่นยิ่งพูดยิ่งเสียงเบา

"มา ในเมื่อจะสอบข้าราชการ พวกเราไปเลือกข้อมูลพื้นฐานกัน " สวีเห้าเซิงเปิดappออกมา พิมพ์ตัวหนังสือการเข้าสอบข้าราชการอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียวก็เห็นหนังสือเยอะแยะไปหมด

"หนังสือเยอะมาก ทั้งหมดนี้ก็คือหนังสือที่จะถึงพรุ่งนี้"เซี่ยชีหรั่นดีใจมาก

"พรุ่งนี้เธอก็ไม่ต้องไปหางานทำ อยู่นี่อ่านหนังสือเถิด! "สวีเห้าเซิงเน้นเสียง เขาลงทะเบียนหมายเลขซื้อให้ทันที

"พี่สวี ฉันจะจ่ายให้พี่แน่นอน"เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยความเกรงใจ

"ก็ถึงว่าพี่ให้ของขวัญเธอนะ หลายวันนี้เธอเป็นคนทำกับข้าวมาตลอด ยังช่วยทำความสะอาดบ้าน "สวีเห้าเซิงยิ้มอย่างเบิกบานใจ

เซี่ยชีหรั่นเห็นสวีเห้าเซิงจะจ่ายเงิน เธอถอยไปหลายก้าว เห็นนิตยสารหนึ่งเล่ม เมื่อวานเก็บของทำไมดูไม่ออก หญิงสาวในนิตยสารเหมือนจิ่วจิ่วมาก ในใจเซี่ยชีหรั่นรู้สึกคิดถึงจิ่วจิ่วขึ้นมา ไม่รู้ว่าจิ่วจิ่วเด็กคนนี้เป็นยังไงบ้าง

จิ่วจิ่วกับเหยนชิงเหยียนมีหน้าที่ปฏิบัติเย่เชินหลิน พาฝู้เฟิ่งหยีท่องเที่ยวทุกแห่ง เย่เชินหลินจะจัดการจงหวี

ฉวนยังเงียบๆ เขาเกลียดเด็กในท้องของเซี่ยชีหรั่น แต่ฝู้เฟิ่งหยีไม่รู้เรื่อง เย่เชินหลินไม่อยากให้คุณแม่ตัวเองดำเนินชีวิตอยู่ท่ามกลางความแค้น ท่านควรมีแต่ความสุข มีชีวิตอยู่อย่างไร้ก็กังวล อีกอย่างการตายของเย่เฮ่าหรันทำให้ท่านสะเทือนใจมากพอแล้ว เย่เชินหลินไม่อยากให้ฝู้เฟิ่งหยีรู้ว่าในท้องของเซี่ยชีหรั่นมีเลือดของคนที่ทำให้เย่เฮ่าหรันตายไหลเวียนอยู่

จิ่วจิ่วกับเหยนชิงเหยียนและฝู้เฟิ่งหยีสามคนอยู่ที่ปักกิ่งปีนกำแพงเมืองจีน

“ไม่ถึงกำแพงเมืองจีนไม่ถือเป็นลูกผู้ชาย แม่ เราเก่งกว่าผู้ชายพวกนั้นเยอะ "จิ่วจิ่วโบกมือพูดไป ลักยิ้มบนใบหน้ายิ่งมองเห็นชัดขึ้น

"จิ่วจิ่วสาวน้อยคนนี้ไม่ยอมนิ่งสงบ "ฝู้เฟิ่งหยีพูดกับเหยนชิงเหยียน "เธอดูสิ ทั้งกระโดดล่อเต้น เหมือนกระต่ายทีมีชีวิต

เหยนชิงเหยียนสายตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่รักและเอ็นดู เธอเป็นกระต่ายของเขา ชีวิตนี้เอาแค่กระต่ายนี้ตัวเดียว ไม่รู้จะได้ตลอดชีวิตหรือเปล่า เหยนชิงเหยียนเริ่มกังวลกับอนาคต

"เสียดายเซี่ยชีหรั่นไม่มา ไม่รู้พี่ชายพาชีหรั่นไปที่ไหน"จิ่วจิ่วพูดอย่างผิดหวัง "ถ้าหากชีหรั่นอยู่ก็ดี"